حال هیچکداممان خوب نیست بعد از این‌همه دردِ روح، دردِ قلب، دردِ فکر... زخم روی زخم، رنج روی رنج، بغض روی بغض ، خیابان‌ها خون می‌گریند هنوز ... آخر مگر گناه ما چیست؛ جز برآورده شدن چند رویای کوچک، دورِ هم خندیدن و شب‌ها بدون استرس و دلهره و ترس از بحران‌ها و فرداهای بی‌ابهام خوابیدن؟! نمی‌دانم از انبوهِ اندوه چه بگویم و واژه‌ها را چگونه به‌هم ببافم! معذالک این را از جان و دل می‌گويم؛ من به پایانی خوش، به صبح و به عبورِ نور از پشتِ هر ابرِ سیاه باور دارم. ما حتمأ که در نه چندان دورها، در ایستگاهِ پیروزی، دست‌های هم‌دیگر را به شادی و مهر خواهیم فشرد و دسته‌دسته گل‌بوسه‌ به‌هم‌ هديه خواهیم داد... و حال بیایید از تهِ دل دست به دعا برداریم و بگوییم؛ خدایا خودت حفظ بفرما، ما و ایران بانوی ما را... از شرِ قضاها، بلاها و بخصوص از شرِ آدم‌نماها و گرگ‌های در لباس میش...! #خدایا‌شُکرِت #خودسازی @jaane_man