در برابر تسلیم خواهان خارجی و داخلی کوتاه نخواهیم آمد

⚡️ راز افول جهان‌خواری آمریکا: ۷۰ سال جنگ بدون یک «برد کامل» 🟡استاد دپارتمان مطالعات سیاسی در دانشگاه مانیتوبا کانادا: "دو روند همزمان در جریان است: افول سرمایه‌داری آمریکا و کاهش ابزارهای اعمال زور توسط واشنگتن | ایران با اثربخشی بالا، دارایی‌های آمریکا در خلیج فارس را نابود کرده و ابزارهای اعمال فشار واشنگتن را محدود ساخته است" ☀️ @shidtv

🔻 بگذار ایران خود را شکست دهد! نویسنده: ریچارد نفیو ترجمه و تلخیص: گروه پژوهشی جدال « _آمریکا باید جنگ را پایان دهد، اما بر فشارها بیفزاید!_ » _ریچارد نفیو_، که به «معمار تحریم‌ها‌ی ایران» در دوره‌ی ریاست جمهوری باراک اوباما در ایالات متحده اشتهار دارد، در آخرین مقاله‌ی خود با عنوان «بگذار ایران خود را شکست دهد» که در _فارن افرز_ منتشر شده، به چالش‌های جنگ جاری آمریکا (و اسرائیل) علیه ایران و سردرگمی راهبردی دولت ترامپ می‌پردازد و راهبرد جایگزینی پیشنهاد می‌کند. ▪️ چرخش راهبردی: از «تغییر رژیم» به «تضعیف رژیم» مقاله با توصیف فضای آغازین جنگ آمریکا علیه ایران شروع می‌شود؛ لحظه‌ای که ترامپ وضعیت جنگی را فرصتی تاریخی برای نسل‌های مختلف دانست و از مردم ایران خواست علیه حکومت قیام کنند. اما خیلی زود دولت او  از ایده‌ی تغییر رژیم عقب‌نشینی و تأکید کرد که هدف اصلی او جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است. نفیو تأکید می‌کند که تصمیم ترامپ برای اجتناب از سرنگونی تمام عیار جمهوری اسلامی منطقی بوده، زیرا وظیفه‌ی «تغییر رژیم» بر دوش مردم ایران است که در سال‌های اخیر با اعتراضات گسترده علیه سرکوب و سوءمدیریت اقتصادی نشان داده‌اند از عهده‌ی آن برمی‌آیند. به گمان نویسنده، بررسی‌ها و پژوهش‌ها نیز نشان می‌دهند که بمباران به‌تنهایی نمی‌تواند حکومتی را سرنگون کند و تجربیات گذشته مانند لیبی و عراق به هرج‌ومرج و خشونت افسارگسیخته منجر شده است. به علاوه، رهبری جدید ایران و در رأس آن آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای و نیز ژنرال‌های سپاه پاسداران نه‌تنها میانه‌رو یا کمتر رادیکال نیستند، بلکه به‌دلیل از دست دادن خانواده‌ و نزدیکان خود توسط آمریکا و اسرائیل، رویکردشان به مراتب تندروتر و تهاجمی‌تر شده‌است. ▪️ رهبران جدید، همان سیاست‌های قدیمی را ادامه می‌دهند! نفیو می‌گوید، به لطف اقدامات آمریکا و اسرائیل، ایران نسل جدیدی از رهبران سپاه‌محور دارد که همگی مصمم به شکست آمریکا هستند. تهران همچنان تهدید به سرکوب اعتراضات و حمله به اهداف آمریکایی، اسرائیلی و عربی می‌کند و هیچ نشانه‌ای از تعدیل نشان نمی‌دهد، در حالی که چالش‌های اقتصادی و فساد پس از جنگ بدتر خواهد شد و منجر به ناآرامی‌های بیشتر می‌گردد. ▪️ توافق محدود، نه جامع! نفیو معتقد است که جنگ، توان سپاه را تا حدی کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده و صداهای میانه‌رو حاشیه‌ای کرده است. بنابراین ترامپ نباید به توافق‌های بزرگ تن دهد، بلکه باید با توافق صلحی محتاطانه و محدود از احیای رژیم جدید جلوگیری کند؛ نه اینکه با کاهش فشارها، به این ساختار رهبری جدید جان تازه‌ای ببخشد. ▪️ درس‌های برجام و راهِ پیشِ رو معمار تحریم‌های ایران می‌گوید برجام ۲۰۱۵ با رفع تحریم‌های هدفمند، سپاه را تضعیف کرد، زیرا مهارت دور زدن تحریم‌ها توسط سپاه، کم‌ارزش شد؛ اما خروج ترامپ از برجام و اعمال تحریم‌های کلی، سپاه را قدرتمندتر ساخت؛ امروز با ایرانِ ۲۰۲۶ که مراکز قدرت، برنامه‌ی هسته‌ای و نارضایتی مردمیِ متفاوتی دارد، آمریکا باید از هر توافقی که رژیم را نجات دهد اجتناب کند و با معیارهای سخت‌گیرانه، شانس واقعی را به مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود بدهد.   ▪️ خلاصه‌ی پیشنهادهای راهبردی نفیو به دولت ترامپ    🔸 اجتناب از توافق صلح جامع: پیشنهادهای گسترده مانند طرح ۱۰‌ماده‌ای ایران یا ۱۵‌ماده‌ای ترامپ که رفع تحریم‌های گسترده را شامل می‌شود، باید رد شود؛ زیرا این امر حکومت ایران را با ورود ارز به کشور نجات می‌دهد و فشار مردمی را کاهش می‌دهد. 🔸 پیگیری توافق محدود و گزینشی: تمرکز بر اولویت فوری باز کردن تنگه هرمز، حفظ آتش‌بس فعلی (با همکاری اسرائیل)، پاکسازی مین‌ها، و توقف حملات مستقیم/غیرمستقیم ایران علیه آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس، بدون پرداختن به مسائل هسته‌ای یا رفع کلی تحریم‌ها اهمیت دارد. 🔸 ادامه فشار شدید تحریم‌ها: حفظ تحریم‌های هدفمند بر سپاه پاسداران و اقتصاد ایران برای جلوگیری از بازسازی نظامی، تشدید فساد و ناکارآمدی، و حمایت از ناآرامی‌های داخلی که می‌تواند به تغییر رژیم واقعی منجر شود، کلیدی است. 🔸 عدم بازگشت به جنگ تمام‌عیار: آمریکا باید از حملات جدید پرهیز کند؛ زیرا جنگ توان عملیاتی سپاه را کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده؛ در عوض، باید اجازه داد فشار اقتصادی و اعتراضات مردمی کار را پیش ببرد. 🔸 معیارهای سخت‌گیرانه برای هر توافقی: حتی در صورت مذاکرات گسترده، آمریکا باید اطمینان حاصل کند که رژیم ذی‌نفع اصلی نشود و تحریم‌ها تا اثبات تعهدات ایران (مانند محدودیت هسته‌ای و موشکی) برداشته نشود (الهام‌گرفته از مدل برجام که سپاه را تضعیف کرد).

🔻 ایالات متحده اورانیوم غنی‌شده‌ی ونزوئلا را تصاحب کرد! ▪️وزارت انرژی آمریکا اعلام کرد که بقایای اورانیوم غنی‌شده‌ی ونزوئلا از این کشور خارج شده است. به گزارش این وزارت‌خانه، ۱۳.۵ کیلوگرم (حدود ۳۰ پوند) اورانیوم غنی‌شده‌ی ۲۰% از یک رآکتور تحقیقاتی قدیمی (RV-1) در کاراکاس، طی عملیات مشترکی با حضور بریتانیا، آمریکا و آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای، به کارولینای جنوبی و تأسیسات ساوانا ریور ایالات متحده منتقل شده است. ▪️در حال حاضر، ونزوئلا صنعت فعال تولید برق هسته‌ای ندارد، هیچ رآکتور هسته‌ای تجاری نیز در آن در حال بهره‌برداری نیست، و فعالیت هسته‌ای این کشور در سه دهه‌ی اخیر عمدتاً به برنامه‌های پژوهشی محدود بوده است. اورانیوم غنی‌شده‌‌‌ی مذکور نیز به یک برنامه‌ی قدیمی پژوهشی مرتبط بوده که پس از توقف کار رآکتور تحقیقاتی مربوطه در سال ۱۹۹۱، در کاراکاس باقی مانده بوده است. ▪️ونزوئلا عضو معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) است و حسب گزارش‌های موجود، همواره مطابق تعهدات NPT و پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی رفتار کرده است. نکته‌ی قابل توجه این است که مطابق معاهده‌ی NPT، مادامی که فرایند غنی‌سازی بخشی از یک برنامه پژوهشیِ اعلام‌شده و تحت پادمان بوده، و به سمت اهداف تسلیحاتی منحرف نشده باشد، اقدامی قانونی و مشروع است و هیچ منعی برای میزان غنی‌سازی وجود ندارد. لذا توقیف اورانیوم غنی‌شده‌ی ونزوئلا، صرفاً با اهداف سیاسی و امنیتی صورت گرفته و طبق معمول، آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای نیز، به مثابه ابزاری در جهت تحقّق اهداف و اغراض ایالات متحده عمل کرده است. ▪️ایالات متحده ادعا کرده است که این انتقال، برای کاهش خطرات اشاعه‌ی هسته‌ای و افزایش امنیت ، هم در آمریکای جنوبی و هم ناظر بر امنیت داخلی آمریکا، انجام شده است. واشنگتن مدعی است که خارج کردن اورانیوم از یک سایت رآکتور غیرفعال، عملاً خطر سرقت، انحراف یا سوءاستفاده از این ماده را کاهش می‌دهد. اما روشن است که این عملیات، نه صرفاً یک اقدام فنی برای کاهش خطرات هسته‌ای، که نمایشی از توان عملیاتی ایالات متحده است که باید در یک بستر ژئوپولیتیکی گسترده‌تر تفسیر شود. به همین خاطر است که دونالد ترامپ از خروج این محموله‌ی اورانیوم به‌عنوان یکی دیگر از پیروزی‌های سیاست خارجی خود یاد می‌کند و وزارت انرژی آمریکا اعلام می‌کند که این موفقیت به لطف یک ونزوئلای جدید و رهبری قاطع رئیس‌جمهور آمریکا ممکن شده است. به علاوه، این‌که کارشناسان آمریکایی و بریتانیایی برای انجام چنین عملیاتی محقّ شده و اجازه‌ی دسترسی به چنین تأسیساتی را پیدا کرده‌اند، مسأله‌ای مهم و معنادار است که عملاً زمینه‌ی آن پس از تهاجمات اخیر ایالات متحده به ونزوئلا و ربودن رئیس‌جمهور قانونی این کشور فراهم شده است. ▪️ ونزوئلا دارای منابع استخراج‌نشده‌‌‌ی قابل‌توجه اورانیوم است و طبق قوانین این کشور، استخراج تجاری اورانیوم _ولو توسط کمپانی‌های خارجی_ هیچ‌گونه منع قانونی ندارد. تنها موردی که با اقدامات ایالات متحده استثنا شده، ایران است. قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت که در ماه ژوئن ۲۰۱۰ پس از یک تلاش دیپلماتیک تهاجمی از سوی ایالات متحده تصویب شد، به همه دولت‌ها دستور داد هرگونه مشارکت ایرانی در «استخراج اورانیوم، تولید یا استفاده از مواد و فناوری هسته‌ای» را ممنوع کنند.//

روز هفتاد و سوم: ایران موضوع مذاکره ترامپ و شی جین‌پینگ، همراه با دکتر رامین کامران سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت ده شب لندن زنده از یوتیوب جدال https://youtube.com/live/9UVSKfoNkU0?feature=share

🎙فایل صوتی نهصد و نهمین اپیزود رادیو جدال منتشر شد. 📣 #اپیزود ۹۰۹: روز هفتاد و سوم: ایران موضوع مذاکره ترامپ و شی جین‌پینگ 🔹 گفتگو با رامین #کامران 📆 ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ ⏱️ مدت زمان: ۱۳۸ دقیقه ❗️ باتوجه به محدودیت حجمی ایجاد شده در پیام‌رسان ایتا در ماه‌های اخیر، امکان بارگذاری مستقیم فایل‌های صوتی روی این پیام‌رسان میسر نیست❗️ 📥 برای دانلود مستقیم فایل صوتی اینجا کلیک کنید.

بلاتکلیفی مردم باحاکمیت دوگانه اینترنت برشی از جدال اپیزود ۹۰۹ سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت لینک برنامه https://youtube.com/live /9UVSKfoNkU0?feature=share

روز هفتاد و پنجم: پشت پرده صلح تحمیلی همراه با دکتر احسان فرزانه پنج شنبه بیست و چهارم اردیبهشت یازده و نیم شب زنده از روبیکا و یوتیوب جدال https://youtube.com/live/7LYFOKm6t0M 💻 jedaal.tv 🆔 @jedaaltv

*📌 عربستان سعودی، در جستجوی پیمان امنیتی منطقه‌ای* *نویسنده: پریسا نصرآبادی * 🔻 هم‌زمان با سفر دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده به چین، فایننشال‌تایمز گزارشی منتشر کرده است مبنی بر این که عربستان سعودی در حال رایزنی برای شکل دادن به یک *پیمان منطقه‌ای عدم تعرّض* در غرب آسیا است. 🔻 عربستان سعودی در تلاش است پیمان مذکور را به‌عنوان بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای مدیریت تنش‌های منطقه‌ای پس از پایان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران مطرح کند و طبعاً حضور ایران در این پیمان یک فاکتور کلیدی است. 🔻 ریاض در نظر دارد *پیمان هلسینکی* (۱۹۷۵) را به‌عنوان یک الگوی مطلوب برای کاهش تنش‌های منطقه‌ای، ترویج همکاری‌های امنیتی و جلوگیری از منازعات آینده مطمح نظر قرار دهد. پیمان هلسینکی، یا دقیق‌تر «سند نهایی هلسینکی» در سال ۱۹۷۵، یک توافق چندجانبه‌ی مهم در دوران جنگ سرد، برای کاهش تنش و تنظیم اصول روابط فی‌مابین شرق و غرب بود. 🔻 با توجه به تحولات ژئوپلیتیکی منطقه، بازیگرانی که قاعدتاً در چنین ابتکاری مستقیماً ذی‌نفع بوده و در آن ایفای نقش خواهند کرد، شامل عربستان سعودی، ایران و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، و به احتمال زیاد کشورهای منطقه شمال خلیج فارس مانند عراق، ترکیه، و پاکستان خواهند بود؛ ضمن این که مسأله‌ی اسرائیل، بی‌تردید یکی از گره‌های اصلی چنین پیمانی است که پس از جنگ جاری، ابعاد تازه‌ای نیز پیدا خواهد کرد. 🔻 متن گزارش به‌صراحت می‌گوید که «دولت‌های اروپایی و نهادهای اتحادیه اروپا از این ایده حمایت می‌کنند» ولی این حمایت به معنی عضویت آن‌ها در این پیمان نیست؛ بلکه نقش آن‌ها در چارچوب تسهیل‌گری و حمایت سیاسی و دیپلماتیک است. به علاوه، درباره‌ی نگاه و رویکرد چین و روسیه به این موضوع، داده‌ای در این گزارش وجود ندارد؛ حال آن‌که با توجه سطح مناسبات فی‌مابین، رویکرد چین می‌تواند در این خصوص تعیین‌کننده باشد. 🔻 برخی صاحب نظران معتقدند این ابتکار می‌تواند به تهران تضمین‌هایی در برابر حملات احتمالی در آینده بدهد و هم‌زمان کشورهای منطقه را تشویق کند تا با توجه به تجربیات ناخوشایندی که در جنگ جاریِ آمریکا و اسرائیل علیه ایران داشته‌اند، امور امنیتی‌، دفاعی و سیاسی خود را با عاملیت بیشتری مدیریت کنند و در برون‌سپاری تأمین امنیت خود بازاندیشی کنند. 🔻با این حال، ابهاماتی وجود دارد که چنین پیمانی با رژیم اسرائیل به مثابه مهم‌ترین عامل ایجاد بی‌ثباتی و تنش در منطقه چه نسبتی خواهد داشت. بسیار محتمل است که اسرائیل در جهت تضعیف اثربخشی چنین پیمانی عمل کند؛ زیرا با حضور ایران در این پیمان، مجموعه‌ی اقدامات و تلاش‌های تاکنونی این رژیم برای اهریمن‌سازی و امنیتی‌سازی از موجودیت ایران بی‌اثر شده و متعاقباً تل‌آویو به‌عنوان بزرگ‌ترین منبع ایجاد بحران در سطح منطقه شناخته خواهد شد. 🔻واکنش‌های احتمالی آمریکا و رژیم اسرائیل به پیمان عدم تعرّضِ پیشنهادی عربستان سعودی یکسان نخواهد بود: ▪️ *رویکرد احتمالی آمریکا* برای آمریکا، چنین پیمانی می‌تواند از نظر کاهش تنش‌های ناخواسته، حفاظت از زیرساخت‌های انرژی در کشورهای متحد و شریک آن، و کاهش خطرات جنگ‌های مستقیم و خارج از کنترل آمریکا قابل قبول باشد. در عین حال، واشینگتن تلاش خواهد کرد تا از این مسأله مطمئن شود که این ابتکار، به تضعیف ائتلاف‌های تاکنونی‌اش _به ویژه ترتیبات امنیتی آمریکا در خلیج فارس_ منجر نشود. در نهایت، آمریکا ممکن است به شکل مشروط این پیمان را مورد تأیید قرار دهد. ▪️ *رویکرد احتمالی اسرائیل* رژیم اسرائیل این پیمان را از زاویه‌ی جایگاه خود در «معادله امنیتی منطقه» می‌سنجد. اسرائیل در مقابل هر سازوکاری که ایران را وارد یک نظم منطقه‌ای کند، خواهد ایستاد. عدم حضور اسرائیل در این طرح نیز، به معنای نادیده‌گرفتن منافع امنیتی رژیم یا حتی نوعی انزوای سیاسی است. روشن است که رژیم اسرائیل چه در جنگ جاری و چه در دوران پس از این جنگ، نسبت به محدود شدن نقش منطقه‌ای ایران و به دست آوردن تضمین‌های سخت امنیتی _که در چارچوب سیاست مهار ایران می‌گنجد_ پافشاری خواهد کرد. ▪️به بیان روشن‌تر، آمریکا ممکن است چنین پیمانی را یک ابزار مهار تنش بداند، ولی اسرائیل آن را یا تهدیدی برای برتری امنیتی خود در منطقه ارزیابی می‌کند، یا فقط در صورتی تحقق آن را می‌پذیرد که سازوکارهای پیش‌بینی شده در این پیمان، به ضرر ایران و به نفع معماری امنیتی موردنظر تل‌آویو طراحی شده باشد. به همین دلیل، این طرح اگرچه از نظر دیپلماتیک جذاب به نظر می‌رسد، اما از نظر سیاسی بدون توافق جمعی روشن بر سر نقش اسرائیل، بسیار شکننده خواهد بود.//

موضع ایران در مذاکرات برای حیثیت یا بقا؟! تهدیدات موجودیتی در برابر ایران را نمیشود به مثائل حیثیتی و اخلاقی تقلیل داد.