ادعای قطعی نت می کند اما مرا بازدید آخرش دارد روانی می کند ...

شاید چشمهایمان نیاز داشته باشند که گاهی با اشکهایمان شسته شوند تا بار‌دیگر زندگی را با نگاه شفاف تری ببینیم ...

آسون تعریف نشو، بذار راجع بهت در حیرت باشن

نگران نباش خدا در مقابل دردهایت ناشنوا نیست در برابر اشکهایت نابینا نیست و در برابر مشکلات سکوت نخواهد کرد! او می بیند، می شنود و نجات می دهد

جای بعضی آدم ها در زندگی پر نمیشود زخم میشود ، تا ابد می مانند ...

مغرور نیستم فقط دنیا بهم ثابت کرد توجه زیاد بی توجهی میاره

زندگی به من آموخت بودن با کسانی که دوستشان دارم از همه چیز با ارزش تر است...

تازگی‌ها هرگاه از دیگران می رنجم، یا حتی نگرانم، که چه قضاوت هایی پشتِ پرده ی تظاهرشان ، برایم می کنند چشمانم را می بندم.. و این قسمت از جمله ی معروف "دیل کارنگی" را در ذهنم مرور می کنم "دیگران به اندازه ی سردردشان حتی، به مردنِ من و تو اهمیت نمی دهند..." و همین برایِ بیخیال شدنم کافیست.. و من نگرانِ قضاوتهایِ مردمی که به اندازه ی سردردشان هم برایشان مهم نیستم ، نخواهم بود... رازِ آرامش همین است!

وقتی یکی کمکت کرد ولی خودش مشکل داشت اسمش کمک نیست عشقه

نعره ی هیچ شیری کلبه ی چوبی را ویران نمیکند... من از سکوت موریانه میترسم!!

خراب کردن یک نفر توی جمع جوک نیست ( کمبود )است

خانه ی پدری آنجاست که همیشه و بی قید و شرط دوستت میدارند خانه پدری آنجاست که هر چقدر که نروی یا دیر بروی بدون سوال و گله گی منتطرت میمانند در خانه ی پدری، تو همیشه جوان و زیبا و منحصر بفردی خانه ی پدری امن ترین و راحت ترین جای دنیاست حتی اگر پدر و مادرت خیلی پیر باشند یا نباشند..۰