هدایت شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
✉️ تا ساعتی دیگر پیام رهبر معظم انقلاب بهمناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاهها منتشر خواهد شد.
💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir
هدایت شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
📝 فتح قلّههای پیشرفت، مأموریت تاریخیِ دانشآموزان و دانشجویان
▪️ مسئولیّت امروز دانشآموزان و دانشجویان، سعی در مجهّز شدن به علم و تقوا، امید و اخلاق، و دانایی و توانایی و زدودن پردههای جهل و تاریکی است تا آنگاه که با شکستن #مرزهای_دانش و فتح قلّههای پیشرفتسازِ آن، مأموریت تاریخی خود در جهت اعتلاء ایران اسلامی را به انجام برسانند.
▪️این مهم در جایی صورت میگیرد که خانۀ دوّم ایشان بشمار میآید. از اینرو به این عزیزان عرض میکنم که لازم است همواره از حریمهای آن به بهترین شکل صیانت نمایید و با ارتقاء هر چه بیشتر سطح آگاهی و بینش و تعالی رفتارها و منشهایتان، آن را کانون پیشرفتگی وطن خود بنمایید.
▪️از فرصت حضور چند ساله در این مأمن دانش و ادب و نشاط و امید برای خودافزاییِ هر چه بیشتر بهره بگیرید؛ خودافزایی در مهمترین عنصر حیات انسان که ارتباط با خالق متعال است، و خودافزایی در ارتباط با همنوعان و هموطنان و خانواده؛ و خودافزایی در زمینۀ کسب دانش و بهدست آوردن انواع مهارتها.
✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاهها | ۳۱/شهریور/۱۴۰۵
#بسته_خبری ۱ | متن کامل پیام
💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir
📌اول مهر؛ غیبتِ همیشگی
باز بویِ مهر به مشام می رسد
دوباره کوچهها بوی دفتر و مداد میگیرند؛ دوباره صبح، با صدای زنگ مدرسه از خواب بیدار میشود؛
دوباره کودکانی با کیفهای رنگی، دست در دست مادرانشان، راهی کلاس میشوند.
اما در شجرهطیبهی میناب،
مهر امسال یک جای خالیِ بزرگ دارد؛
جای کودکانی که قرار بود با خندههایشان، حیاط مدرسه را زندگی کنند و حالا نامشان، در حافظهی این سرزمین، به خطی از خون و مظلومیت نوشته شده است.
دشمن گمان کرد با بمب میتواند مدرسه را خاموش کند؛ نمیدانست بعضی صداها،وقتی از میان خاکستر برمیخیزند،بلندتر از هر زنگ مدرسه در تاریخ طنین میاندازند.
شجرهطیبه زخمی شد،
اما شجرهی این سرزمین نشکست.
امسال وقتی زنگ اول مهر به صدا درمیآید، اگرچه نیمکتهایی بیصاحب میمانند، اما نام آن کودکان،
بر تختهی دل این مردم نوشته خواهد شد؛نامهایی که پاکشدنی نیستند،
خاطرههایی که زیر آوار هم دفن نمیشوند.
خانوادههایشان ماندهاند
و خانههایی که دیگر صدای کودکانهای از آنها عبور نمیکند؛
مادرانی که صبح اول مهر،
به جای بستن بند کفش فرزندشان،
باید با بغض به قاب عکس او نگاه کنند.
و چه جانسوز است جای شما خالی گفتن،وقتی جای خالی، تمامِ یک زندگیست.
اول مهر میآید؛
مدرسهها دوباره باز میشوند،
مدادها دوباره روی کاغذ نقش می بندند،
و کودکان دوباره رؤیای آینده را مینویسند؛
اما ما یادمان نمیرود
که در شجرهطیبهی میناب،
کودکانی بودند که باید آینده را میساختند و جنگ، بیرحمانه، فرصتِ فردا را از آنان گرفت.
مهر میآید...
اما جای شما خالیست، بچههای شجرهطیبه؛ و این جای خالی،
تا همیشه در قلب میناب و در حافظهی ایران، یک زخمِ روشن خواهد ماند.
✍🏻زهرا غلامی