eitaa logo
آموزش انگلیسی Learning English
1.8هزار دنبال‌کننده
369 عکس
593 ویدیو
44 فایل
پکیج آموزش زبان انگلیسی از مقدماتی تا پیشرفته همراه فیلم تدریس ، مناسب تمام سنین ، کپی فقط با ذکر منبع تبلیغات در کانال نه تایید نه رد می‌شود کانون تبلیغاتی هوشمند 🆔️ @Houshyarmasoume قوانین و قیمت تبلیغ لینک زیر https://eitaa.com/houshmandad
مشاهده در ایتا
دانلود
شخصی  (personal pronouns) در زبان انگلیسی ضمایری هستند که جایگزین اسامی می شوند و ما وقتی از آنها استفاده می کنیم که بخواهیم درباره اشخاص یا اشیاء توضیح دهیم. ضمایر شخصی گویای سه نکته هستند؛ شخص (اول شخص، دوم شخص یا سوم شخص)، مفرد یا جمع بودن و جنسیت (این نکته را فقط می توان با ضمایر he و she فهمید). به مثال های زیر توجه کنید:  She is a student. او یک دانش آموز است. در جمله بالا she (او) یک ضمیر است که سه نکته را به ما می گوید؛ اول اینکه سوم شخص است، دوم اینکه یک نفر (مفرد) است و آخرین نکته هم اینکه مونث است. I have a car. من یک ماشین دارم. در این جمله I (من) یک ضمیر است که دو نکته را منتقل می کند؛ اول اینکه اول شخص است، و نکته دوم هم این است که یک نفر (مفرد) است. نکته سوم (مذکر بودن یا مونث بودن) را با ضمیر I نمی توان فهمید. ضمایر شخصی به دو نوع تقسیم می شوند؛ ضمایر فاعلی  (subject pronouns) و ضمایر مفعولی  (object pronouns). در جدول زیر می توانید لیست این دو نوع ضمیر را مشاهده کنید: @joinenglish
(subject pronouns) وقتی که می خواهیم از یک ضمیر شخصی به جای فاعل (کننده کار) استفاده می کنیم باید از ضمایر فاعلی استفاده کنیم: He took the chair here. او صندلی را اینجا آورد. در این مثال He (او) به عنوان ضمیر فاعلی در جمله بکار رفته است. They are pilots. آنها خلبان هستند. در این جمله They (آنها) به عنوان ضمیر فاعلی استفاده شده است @joinenglish
(object pronoun) هنگامی که یک ضمیر شخصی مفعول مستقیم یا مفعول غیر مستقیم یک فعل باشد از ضمایر مفعولی استفاده می کنیم. به مثال های زیر توجه کنید: Alex gave me a pen. الکس به من یک خودکار داد. در جمله بالا me (به من) به عنوان مفعول غیر مستقیم بکار رفته است. I can fix it. من می توانم آن را تعمیر کنم. در این جمله it (آن را) به عنوان مفعول مستقیم بکار رفته است.   چند نکته: خیلی اوقات برای حیوانات اهلی یا خانگی از ضمایر he/him یا she/her استفاده می شود. This is our dog Max. He is great. این سگ ما مکس است. او فوق العاده است. معمولا در انگلیسی مدرن برای نام کشورها، کشتی ها، ماشین ها و برخی موارد دیگر از ضمایر شخصی مونث (she/her) استفاده می شود. .The Titanic was a unique ship but she sank on her first voyage تایتانیک کشتی بی نظیری بود ولی او در اولین سفر دریایی اش غرق شد. وقتی که می خواهیم در مورد یک شخص نامشخص (که جنسیت او هم نامشخص است) صحبت کنیم چند گزینه پیش رو داریم: یا از عبارت “he or she” استفاده می کنیم. If a student needs help, he or she should ask the teacher. یا از he استفاده می کنیم If a student needs help, he should ask the teacher و یا از they استفاده می کنیم (این مورد در موقعیت های رسمی استفاده نمی شود) If a student needs help, they should ask the teacher. @joinenglish
2.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چند مثال از کاربرد ضمایر فاعلی و ضمایر مفعولی @joinenglish
افعال to be مربوط به کدامند؟ was were was گذشته افعال am و is می باشد و were گذشته فعل are است. به چند مثال توجه کنید: They were in the park yesterday. آنها دیروز در پارک بودند. Ms. Ahmadi was a teacher. خانم احمدی یک معلم بود. I was a student. من یک دانش آموز بودم. کردن فعل های to be برای منفی کردن افعال to be در جملات ‘not’ را به این افعال اضافه می کنیم. He is a student. => He is not a student. They are happy. => They are not happy. I am in the bank. => I am not in the bank. استفاده از شکل های مخفف در زبان عامیانه از این افعال به شکل مخفف استفاده می شوند. این مخفف ها به شکل زیر هستند: am => ‘m is => ‘s are = ‘re مثال I‘m twenty years old. من 20 سال دارم. He‘s a doctor. او یک دکتر است. They‘re my friends. آنها دوستان من هستند. She‘s not a pilot. او یک خلبان نیست. @joinenglish
نحوه کردن جملات حاوی افعال to be برای سوالی کردن این گونه جملات کافی است که افعال to be را به اول جمله بیاوریم، این گونه سوالات Yes-no questions نامیده می شوند. به مثال های زیر توجه کنید: He is at home =>  Is he at home? Yes, he is. They are happy =>  Are they happy? Yes, they are. I am in Iran =>  Am I in Japan? No, I am not. همچنین جهت منفی کردن yes-no questions ما از دو روش می توانیم استفاده کنیم: در روش اول که خیلی رایج تر هم هست از مخفف های منفی استفاده می کنیم. Is he at home? => Isn’t he at home? Are they in the class => Aren’t they in the class? در روش دوم ما ‘not’ را بعد از فاعل قرار می دهیم. ساختار این روش به شکل زیر است (کاربرد این روش بیشتر در موقعیت های رسمی است): not+فاعل+فعل to be Is he at home? => Is he not at home? Are they in the class? => Are they not in the class? @joinenglish