مثال:
You don’t study very much.
تو خیلی درس نمیخوانی
Julie doesn’t like sport.
جولی به ورزش علاقه ندارد
We don’t live in London.
ما در لندن زندگی نمیکنیم
اما در مورد شکل سوالی زمان حال ساده چطور؟
ما از do یا does قبل از فاعل استفاده میکنیم تا سوال بله/ خیر بسازیم:
@joinenglish
مثال:
Do you work in an office?
آیا تو در اداره کار میکنی؟
Does John play cricket every weekend?
آیا جان هر آخر هفته کریکت بازی میکند؟
Do they like travelling?
آیا آنها سفر کردن را دوست دارند؟
درست مثل be اگر بخواهید با کلماتی که wh دارند، سوال بسازید، فقط لازم است کلمه پرسشی را جلوی آن قرار دهید:
@joinenglish
مثال:
Where do you live?
شما کجا زندگی میکنید؟
What does she like to eat?
او دوست دارد چه بخورد؟
Why do they work so hard?
چرا آنها انقدر زیاد کار میکنند؟
@joinenglish
کاربردهای حال ساده
1. برای صحبت کردن درباره چیزهایی که در حال حاضر حقیقت دارند، به عبارتی دیگر درباره حقایق هستند. به مثالهای زیر توجه کنید:
I’m nineteen years old.
من نوزده ساله هستم.
He lives in London.
او در لندن زندگی میکند.
I’m a student.
من دانشآموز هستم.
2. برای صحبت کردن درباره اتفاقهایی که بارها و بارها تکرار میشوند و تبدیل به روتین و روندی همیشگی شدهاند. معمولا برای نشان دادن این کاربرد از قیدهای تکرار (مثل sometimes, often. always و never) استفاده میکنیم. به مثالهای زیر توجه کنید:
I play football every weekend.
من هر آخر هفته فوتبال بازی میکنم.
I sometimes go to the cinema.
من بعضی وقتها به سینما میروم.
She never plays football.
او هیچوقت فوتبال بازی نمیکند.
3. برای صحبت کردن درباره حقایق علمی. به مثالهای زیر توجه کنید:
The adult human body contains 206 bones.
بدن انسان بالغ شامل 206 استخوان است.
Light travels at almost 300,000 kilometers per second.
نور در سرعت تقریبا 300،000 کیلومتر در ثانیه حرکت میکند.
4. برای صحبت کردن درباره برنامهای که در آینده قطعا به وقوع خواهد پیوست. به مثالهای زیر توجه کنید:
The school term starts next week.
نیمسال تحصیلی مدرسه هفته آینده آغاز میشود.
The train leaves at 19:45 this evening.
قطار امشب ساعت 19:45 حرکت میکند.
We fly to Paris next week.
ما هفته آینده به پاریس میرویم.
@joinenglish
#استثناها برای سوم شخص مفرد، زمان حال ساده
اگر فعل به o یا sh و ch و ss و s و x و z ختم شود به جای پسوند –s از –es استفاده می کنیم. به مثال های زیر توجه کنید:
do – he does
wash – she washes
اگر یک فعل به حرف y پس از یک حرف بی صدا ختم شود، حرف y را به ie تغییر می دهیم و سپس –s را اضافه می کنیم. (در صورتی که قبل از y حرف صدادار باشد y تغییری نمی کند.)
worry – he worries
(play – he plays)
به افعال مدال (can, may, might,must) حرف –s اضافه نمی شود. این افعال در همه حالت ها شکل خود را حفظ می کنند. (در صورت وجود فعل مدال در جمله فعل اصلی نیز شکل خود را حفظ می کند) به مثال های زیر توجه کنید:
he can swim
she must go
@joinenglish