🔰وقتی چشم دشمن به غرور تکنولوژی‌اش گرم بود، اراده‌ی ما آسمان را به میدان پاسخ تبدیل کرد. این فقط یک عملیات نیست؛ نمایش اقتدار، دقت، و هیبت ملتیست که در لحظه‌ی لازم، تاریخ را خودش می‌نویسد. 🖌طراح: طاهر توتونچیان

یک کانال ترکیه‌ای سقوط و فرار سربازان را پس از تکرار صدای آژیرها هنگام تلاششان برای خاموش کردن آتش‌سوزی کارخانه مواد شیمیایی در بئر السبع در نقب اشغالی

🌍 اکانت سنتکام ساعاتی پیش : از پایگاه های خاورمیانه به ایران حمله میکنیم 🔹بعد انتظار دارن ایران به کشورهای میزبان حمله نکنه !

🌍 رزمندگان غیور اسلام به یاد شهید موسوی بودند 🔹نصب تصویر بر روی پهپادهای ایرانی و گرامی داشت یاد و خاطره شهید موسوی از شیعیان مردم بحرین که توسط حکومت ظالم این کشور زیر شکنجه به خاطر حمایت از ایران به شهادت رسید.

🌍 اتان لوینس فعال رسانه‌ای و روزنامه نگار آمریکایی در واکنش به صحبت‌های اخیر ترامپ؛ 🔹نیروهای ارتش اسرائیل (IDF) شروع به استفاده از پچهای پرچم مشیاح کرده‌اند که به ظهور «مسیح» یهودی اشاره دارد. همان «مسیح» یهودی که در اسلام و مسیحیت به عنوان ضد مسیح شناخته می‌شود.

🌍 سفر فرمانده سنتکام به اسرائیل 🔹شبکه ۱۲ اسرائیل گزارش داد که فرمانده سنتکام امروز به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد تا درباره طرح‌های عملیاتی مشترک به رایزنی بپردازد. #لبیک_یا_خامنه‌ای

معععععگ بل آملیکا معععععگ بل اسلائیل 😂 🌐🌐🌐

‌ قبایل عراقی اعلام آمادگی کردند که در صورت تصمیم آمریکا برای ورود زمینی به ایران، به جنگ علیه آمریکا بپیوندند. ‌

🌍 «وقتی صدام حسین در سال ۱۹۹۰ به کویت حمله کرد و آن را اشغال کرد، ارتش او چاه‌های نفت کویت را به آتش کشید. 🔹و حدس بزنید چه کسی به کویت کمک کرد آن آتش‌ها را خاموش کند؟ 🔹مهندسان و کارگران ایرانی، به مدت ۴۰ روز. 🔹کویتی‌ها هم این لطف را این‌طور جبران کردند که اجازه دادند آمریکا از خاکشان علیه #ایران استفاده کند.» 🔹برای دقت تاریخی: درباره تعداد دقیق چاه‌های به‌آتش‌کشیده‌شده، برآوردها در منابع مختلف متفاوت است و معمولاً از «بیش از ۶۰۰» تا «بیش از ۷۰۰» ذکر می‌شود؛ همچنین گزارش‌هایی از حضور نیروهای ایرانی در عملیات مهار آتش‌سوزی چاه‌های نفت کویت در سال ۱۹۹۱ وجود دارد.

🖤یک ماه گذشت ... ۹ اسفند ۱۴۰۴ آه ...

⚠️ یک سوال جدی درباره تنگه هرمز چرا درباره مهم‌ترین برگ قدرت ایران کسی برای مردم شفاف‌سازی نمی‌کند؟ 🖋️ یادداشت تحلیلی ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 🔻در شرایطی که جهان بی‌پرده سر تعظیم در برابر اهمیت راهبردی تنگه هرمز فرود آورده و رسانهٔ اکونومیست به صراحت آن را «مادر تمام گلوگاه‌ها» می‌نامد، جای پرسش است که چرا رویکرد عملی ایران در قبال این برگ برندهٔ ژئواستراتژیک، چنین محتاطانه و گاه مخالف با اقتدار تاریخی آن طراحی شده است. از یک سو، #عربستان سعودی تمامی خاک و آسمان خود را در اختیار آمریکا برای عملیات نظامی علیه ایران قرار داده و با لابی‌گری مستمر، ترامپ را به گسترش تهاجم تشویق می‌کند. از سوی دیگر، ایران نه تنها اجازهٔ عبور ابرنفت‌کش‌ سعودی به مقصد پاکستان را از طریق این گلوگاه حیاتی می‌دهد، بلکه باب‌المندب نیز بدون مانع جدی برای صادرات روزانه پنج میلیون بشکه‌ای ریاض باز است. افزون بر این، برخی کشورها با دریافت مجوز تردد، عملاً از موقعیت این تنگه بهره می‌برند، بی‌آنکه ایران حتی برای شفاف‌سازی در این زمینه با مردم خود گامی بردارد؛ گاه تنها از خلال تشکرهای دیپلماتیک آن کشورهاست که می‌فهمیم چه امتیازاتی داده شده است. سوال اساسی اینجاست: چرا سیاسیون با مردمی که نزدیک به سی روز پای کار ایستاده‌اند، سخن نمی‌گویند؟ جمهوری اسلامی بارها هزینهٔ چنین رویکردهایی را در گذشته پرداخته است. نادیده گرفتن نقش افکار عمومی در تصمیم‌گیری‌های راهبردی، از جمله معضلاتی است که امروز بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می‌دهد. تنگه هرمز، بارها به‌دلیل نگرانی قشر همیشه‌مذاکره‌کننده از «اجماع جهانی» یا «تهدید نظامی»، در انفعال نگه داشته شد. حالا در این برهه که بیش‌از اندازه هزینهٔ آن را پرداخته‌ایم و رهبر انقلاب به شهادت رسیده است، این برگ برنده باید نه صرفاً ابزار بازدارندگی، بلکه اهرمی برای جبران خسارت‌های انباشته‌شده باشد: خسارت جنگ‌های تحمیلی، خسارت خروج آمریکا از برجام، خسارت ناامنی‌های ناشی از گروه‌های تروریستی در منطقه و خسارت جنگ‌های نیابتی که سال‌هاست بر کشور تحمیل شده. نقد کردن این سرمایهٔ راهبردی در شرایط کنونی، یک انتخاب تاکتیکی نیست؛ ضرورتی تاریخی است. همانگونه که این جنگ وجودی را همان‌‌هایی که سالها برچسب #تندرو خوردند درحال راهبری هستند، مدیریت این تنگه نیز باید به همان‌ها سپرده شود و دیپلمات‌ها بروند بیانیه مشق کنند. موضع‌گیری ایران در قبال این گلوگاه باید یکپارچه، صریح و غیرقابل تفسیر باشد؛ آن‌چنان که بازارهای مالی جهان از «باز بودن همیشگی» تنگه اطمینان کامل پیدا نکنند. زیرا نوسان‌های زودگذر قیمت نفت، اثر چندانی بر اقتصاد بزرگی مانند آمریکا ندارد. مطالعات نشان داده که تنها تداوم قیمت نفت در بازه‌ای بالاتر از ۱۴۰ تا ۱۵۰ دلار در بلندمدت است که می‌تواند به فشار واقعی بر کشورهای مصرف‌کننده، به‌ویژه آمریکا، منجر شود. به همین دلیل است که مقامات دولت آمریکا از هر تریبونی بر «موقتی بودن» افزایش قیمت #نفت و #بنزین تأکید می‌کنند؛ آنها می‌دانند بقای راهبردشان در گرو خروج از بحران بدون هزینهٔ پایدار است. امید که اینبار با بهانه‌هایی چون اجماع جهانی و ائتلاف نظامی در تلهٔ سیاسیون نیفتیم و از این حق ارزشمند مردم کوتاه نیاییم. مردم ایران ثابت کرده‌اند که اگر با آنها صادقانه سخن گفته شود، پای کار می‌ایستند. کافی است که سیاست‌گذاری در این حوزه نیز شفاف، منطقی و مبتنی بر حداکثرسازی منافع ملی باشد. ✍️ علی رحیمی قابل تامل و تدبر☝️