بی اعتنا به شک و یقین دوست دارمت / جوری عجیب ، ساده ، متین ، دوست دارمت / من عادتم نبود که شیدا شوم چنین / در حیرتم چه شد که چنین دوست دارمت / تنها تویی که فاصله اش با دلم کم است / اصلا تو را برای همین دوست دارمت ..

با همه مرز دارم با تو آرامش

دیگه یادم نی کِی از زندگی خسته نبودم..

تو نباشی من میمیرم

از بودن تو این جسم خستم

جایگاهی تو قلبم داری که هیچکس نمیتونه حتی بهش نگاه کنه چه برسه که ، برسه .