eitaa logo
کافه یوریول 🇵🇸🇮🇷
247 دنبال‌کننده
6.6هزار عکس
4.3هزار ویدیو
109 فایل
سلاااااام👋 اینجا کافه متحرک یوریول² هست (ترکیب یوری و هاول)☕️ ما اینجا از روزمرگی های خودمون میزاریم و سعی میکنیم مطالب مفیدی داشته باشیم🌙 خوشحال میشیم تو خانواده ما باشید🍀 از خودتون پذیرایی کنید🍫
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از توییت فارسی 🇮🇷
2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
رهبر شهید انقلاب با لباس رزم در جبههٔ غرب کشور @farsitweets
هدایت شده از توییت فارسی 🇮🇷
ابرهای نادر استراتوسفر قطبی - ایسلند الله اکبر😍😍😳😳 . الی بانو @farsitweets
موقعیتم جوریه الان می تونم برم سرکوچه هر کی از جلوم رد میشه بهش شماره بدم🤣😭✨
نه حاجی جوگیر یعنی چی؟
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
هدایت شده از توییت فارسی 🇮🇷
سرتیپ خلبان، عطاءالله بازرگان موسس جهاد خودکفایی نیروهایی مسلح، معاون وقت وزیر دفاع شهید شمخانی، دارنده نشان فتح و نشان دانش با ۵۰ سال سابقه خدمت به کشورش ایران، از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۹۷ پس از سالها بیماری و درمان در اثر جانبازی، امروز به شهادت رسید. @khabarehfori
هدایت شده از  ستاد مبارزه با بیکارا
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
هدایت شده از زیرزمین
آنچه امروز بر زنان افغانستان می‌گذرد، صرفاً سلبِ چند حق اجتماعی نیست؛ تراژدیِ فرسایشِ انسان است. گویی تاریخ، که می‌بایست دفترِ تکاملِ خرد باشد، بار دیگر به نخستین صفحاتِ تاریکِ خویش بازگشته و این‌بار، حاشیه‌هایش را با نام زنانی نوشته است که جرمشان چیزی جز زن بودن نیست. آنان را از کلاس‌های درس، از میدان‌های کار، از عرصه‌ی اجتماع و حتی از ابتدایی‌ترین امکانِ ظهورِ خویشتن محروم کرده‌اند؛ چنان‌که انگار اراده کرده‌اند نیمی از یک ملت را نه در زندان، که در سکوت محبوس سازند. تماشای رنج آنان، مواجهه با اندوهِ چند انسان نیست؛ ایستادن در برابر آینه‌ای است که شکستِ وجدانِ بشری را بازمی‌تاباند. هر چهره، سندی است بر آنچه استبداد، آنگاه که بر جان آدمی سایه می‌افکند، با کرامتِ انسان می‌کند. درد، در نگاهشان دیگر حادثه‌ای گذرا نیست؛ به اقلیمِ دائمیِ زیستن بدل شده است، اقلیمی که در آن، رؤیا پیش از آنکه متولد شود، به سوگ می‌نشیند. با این همه، شگفت آن است که امید، همچنان در ژرفای این تاریکی نفس می‌کشد. زیرا حقیقت را می‌توان به بند کشید، اما نمی‌توان از بودن ساقط کرد. می‌توان پنجره‌ها را بست، اما توانِ خاموش کردن میلِ انسان به روشنایی، در اختیار هیچ قدرتی نیست. هر زنی که هنوز در دلِ این ظلمت، خاطره‌ی آزادی را از یاد نبرده است، خود برهانی است بر شکستِ قطعیِ استبداد؛ چرا که استبداد، پیش از آنکه سرزمینی را اشغال کند، محتاجِ تسخیرِ روح انسان است، و روحی که هنوز امید را به یاد دارد، هرگز به تمامی فتح نشده است. شاید روزی که غبارِ این سال‌های سیاه فروبنشیند، تاریخ بیش از آنکه از صاحبانِ قدرت بنویسد، از زنانی یاد کند که در میانه‌ی ویرانی، آخرین شعله‌های کرامتِ انسانی را با جان خویش پاس داشتند؛ زنانی که ثابت کردند آزادی، پیش از آنکه در خیابان‌ها و قانون‌ها متولد شود، در ژرف‌ترین لایه‌های روح انسان مأوا دارد و هیچ ظلمی، هرچند دیرپا، توانِ خاموش کردن آن را نخواهد داشت.