هدایت شده از ~هَمراهِحَلَزونیدَرطَبیعَتヅ
من فکر میکنم پازلا عین ما ادم هان!ما از هزار تا تیکه ساخته شدیم،همشون استثنایی و ضرورین برای تصویر کلی و پیچیده ای که ما هستیم.
هر چیزی که ما تجربه میکنیم،هر ملاقات،هر سختی و موفقیت عین تیکه های یه پازل میمونه که جای مخصوص خوشون رو تو ساختاری که ما هستیم دارن
ماتیکه های جدید رو تو طول زندگیمون جمع میکنیم.گاهی وقتا که با یکی اشنا میشیم، بعضی تیکه ها ممکنه گیج کننده و ناقص به نظر برسن،این بخاطر این که ما هنوز نمیتونیم تصویر کامل رو ببینیم
ولی با صبر میتونیم تیکه های گمشده رو کشف کنیم و کنار هم بچینیم
ما هیچ وقت نمیدونیم پازل کامل یه ادم چه تصویری داره تا وقتی که خودمون همه تیکه هاش رو کنار هم بچینیم..!
وقتی یه منظره قشنگ از غروب خورشید یا ماه میبینی و گوشیت رو در میاری که ازش عکس بگیری، گاهی متوجه میشی که اصلا اونقدری که تو واقعیت این صحنه زیباست عکس قشنگ نمیوفته، ولی تو گوشی رو سرزنش میکنی نه ماه و خورشید رو.
پس چرا نمیتونی همین حقیقت رو درباره عکس های خودت که قشنگیشون کامل دیده نمیشه بفهمی؟! :)
امروز برامون جشن به قول خودشون جدید الورود گرفتن...
استادا اینجورین که شما اومدین دانشگاه درس بخونید یا همش جشن
بعد گروه موسیقی از خود دانشگاه اومدن و اینا
اونی که پیانو میزد...
خیلی جذاب بود😭😭😭😭🥺🥺🥺