این رو توی یک گروه دیدم، تا حالا این مدلی به ماجرا فکر نکرده بودم...

نگرانم به وسعت پاییز نکند از دلم فرار کنی تو بگو که همیشه میمانی آمدی تا مرا بهار کنی تکرار/ پیراهن آبی/ حسین مودب🗨 #شعر

:))))))

نگاهت میکنم خاموش و خاموشی زبان دارد زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد چه خواهش‌ها در این خاموشی لب‌هاست؛ نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو، چشم و دلت گوش و زبان دارد هوشنگ ابتهاج/ سایه 🗨 #شعر

مدام رو انتهای تابستان امسال گرفتم و خوندنش رو از زمانی که رسید شروع کردم. تا اینجا که نیمی از مجله رو خوندم انها ۳تا از مطالب بودن که خیلی به دلم نشستن، ۳ مطلبی که دقیقا همون نام‌های آشنای بین نویسنده‌های مجله بودن؛ احسان عبدی پور، محمدرضا جوان آراسته، مسعود فروتن. بقیه‌ی مطالب چی؟ خوب، با ضرب آهنگ‌هایی کند که با نظارت خوب سردبیر شاید میشد مطالب بهتری از آب در بیان. اما مشکل اصلی کجاست؟ من فکر میکنم مدام در تعیین مخاطب هدف دچار سردرگمیه، مخاطبش نه کاملا عامه و نه کاملا خاص، و اصلا بگیم خاص این خاص یعنی چه افرادی؟ نویسنده‌ها، کتاب دوست‌ها، کتابخون‌های حرفه‌ای؟ در کل اگر هر کدوم یا حتی هر دو فکر نمیکنم نتیجه اونقدرها براشون رضایت بخش از آب در اونده باشه.

مدام توی گودریدز نیست، از اونجایی که شابک نداره هم نمیتونه ثبت بشه پس آپدیت‌هاش رو اینجا مینویسم💛😄

خدایا هزاران هزار بار شکرت که در روزهای حساس تاریخ حیاتمان دادی و ما را به صحنه وجود آوردی. به حق خوبانت در این راه پر نور، ما را مؤثر و مفید قرار بده، نه تماشاچی و نظاره‌گر! ✍ میثم مطیعی 🌐 صفحه رسمی حاج میثم مطیعی: twitter.com/meysammotiee1 ☑️ @MeysamMotiee

🎧 صبور و اهل حساب و کتاب ✔ با غم های بیشمار چه کنیم؟ ✔ چطور خودمان را در محور اتفاقات ببینیم؟ ✔ دینداری شبیه تحمل #اخگر ✔ بلندنظری در معامله با خدا ✔ آماده برای روزهای سخت تر ✔ داستان یک عبا صوت صد و پنجمین نشست فرهنگی-مذهبی «روضه» مهر ۱۴۰۳ 🔹 [کانال تلگرام](https://t.me/joinchat/U7JM_evKYQwS5hdt) 🔹 [کانال بله](ble.ir/join/MDI4N2Q3OT) 🔹 [کانال ایتا](https://eitaa.com/vaghtikhanemabeheshtmishavad) 🎧 [کانال کست باکس](https://castbox.fm/va/3685763)

۸۱ صفحه مونده یعنی همه‌ی داستان‌ها که ۸تا باشن تا اینجا چندتا متن خیلی خوب خوندم که امیدوارم کردن و چندتا متن که معمولا ایده‌های خوب و اجراهای نه چندان خوب داشتن.

فکر کنم من تنها کسی نیستم که یکی از کتاب‌های پاییزش "از قیطریه تا اورنج کانتی"یه؛ از وقتی کتاب رو گرفتم هی این طرف و اون طرف دارم میبینمش😶😄

در مورد کتاب: قلم آقای صدر فوق العادست، موقعیتی که توش کتاب نوشته شده ویژست و کتاب به واسطه‌ی نزدیکی نویسندش به مرگ طبیعتا حاوی حجم قابل توجهی از غم و موقعیت‌هاییه که شما رو به فکر میندازه، من هنوز اون اوایلم و تا اینجا دوستش دارم💚 پ.ن: تازه از نظر بصری هم خیلی خوشگله😁