نیاز دارم چند روز گوشیم رو خاموش کنم و از همه چیز دور بشم، نیاز دارم یک سری چیزها رو رها کنم و به یک سری چیزها "عمیق" فکر کنم.
ریدینگ اسلامپ این طوریه که انگار تو آلیسی و دریچهی سرزمین عجایب جلوت بازه اما تو شربت کوچیک شدن رو پیدا نمیکنی
و آدمهایی که جهل عمیق دارن...
نمیدونن که هیچ، حتی نمیدونن که نمیدونن، نمیخوان قبول کنن که گول خوردن!
امسال رو دوست داشتم و دوست نداشتم... مثل همهی چیزهای زندگی که خوب و بدشون در همه، امسال هم همین بود، ولی اینکه خوبش بیشتر بود یا بدش رو نمیدونم.
الان که فکر میکنم با اینکه غمها و خشمها و ترسهای عمیقم رو به یاد میارم شادیهام در چشمم جلوهی بیشتری دارن. زندگی همینه دیگه گذر میکنی... سخته ولی گذر میکنی...
امیدوارم سال جدید برای هممون پر باشه از تجربههای خوب، آدمهای خوب و براورده به خیر شدن خواستههامون، انشاالله.