امروز حال یک نفر رو پرسیدم، امروز یک نفر حالم رو پرسید، امروز خندیدم، امروز تقریبا گریه کردم، امروز، امروز، امروز، امروز تموم شد و فردا یک قصهی جدیده و یعنی ما جایی توش داریم؟
احتمالا حاصل ترکیب شوخیهای امشبمون راجع به خودکشی و خستگی الانمه اما چی میشه اگر توی قصهی فردا جدی جدی ما دیگه جزو شخصیتها نباشیم؟ چرا همیشه با اطمینان به آیندمون با این سیه کاسه فکر میکنیم؟
میشه موقع انتخاب رشته علاقتون رو ملاک اول قرار بدید؟ تو قراره برای چند سااال درسهای اون رشته رو بخونی، قراره بعدا بشه کارت، بشه روتین هر روزت، اگر دوستش نداشته باشی نه خودت آدم خوشحالی میشی نه میتونی به جهان اطرافت کمک کنی