روش برخورد با #دشمن
#صلح #احتیاط
..و لا تَدفَعَنَّ صُلحا دَعاكَ إلَيهِ عَدُوُّكَ و للّه ِِفيهِ رِضىً؛ فإنّ في الصُّلحِ دَعَةً لِجُنودِكَ، و راحَةً مِن هُمُومِك، و أمنا لبلادِكَ، و لكِنِ الحذَرَ كُلَّ الحَذَرِ مِن عَدُوِّكَ بَعدَ صُلحِهِ؛ فإنَّ العَدُوَّ ربّما قارَبَ لِيَتَغَفَّلَ، فَخُذْ بِالحَزمِ، و اتَّهِمْ في ذلكَ حُسنَ الظَّنِّ
امام على عليه السلام ـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـ نوشت :
اگر دشمن تو را به صلح فرا خواند و خشنودى خدا در آن بود آن را ردّ مكن ؛ زيرا صلح مايه آسايش سپاهيان تو و راحتى خودت از اندوهها و درد سرهايت و امنيّت سرزمين توست . اما پس از صلح ، از دشمن خود سخت برحذر و هشيار باش ؛ زيرا گاه دشمن خود را نزديك مى سازد ، تا غافلگير كند ؛ پس محتاط و دور انديش باش و به دشمن خوش بين مباش .
📚نهج البلاغة: نامه ۵۳
💠کانال حدیث
@kanalehadith
عذاب #زبان
يُعَذِّبُ اللّه ُ اللِّسانَ بِعَذابٍ لايُعَذِّبُ بِهِ شَيْئا مِنَ الْجَوارِ حِ. فَيَقولُ: اَى رَبِّ! عَذَّبْتَنى بِعَذابٍ لَمْ تُعَذِّبْ بِهِ شَيْئا؟! فَيُقالُ لَهُ: خَرَجَتْ مِنْكَ كَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَ مَغارِبَها، فَسُفِكَ بِها الدَّمُ الْحَرامُ وَ انْتُهِبَ بِها الْمالُ الْحَرامُ وَ انْتُهِكَ بِها الْفَرْجُ الْحَرامُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
خداوند! زبان را عذابى دهد كه هيچ يك از اعضاى ديگر را چنان عذابى ندهد. زبان گويد: اى پروردگار! مرا عذابى دادى كه هيچ چيز را چنان عذاب ندادى؟! در پاسخش گفته شود: سخنى از تو بيرون آمد و به شرق و غرب زمين رسيد و به واسطه آن خونى به ناحقّ ريخته شد و مالى به غارت رفت و ناموسى هتك شد.
📚كافى، ج ۲ ص ۱۱۵، ح ۱۶
💠کانال حدیث
@kanalehadith
#خیرخواهی #رحم
اَبْلَغُ ما تَسْتَدِرُّ بِهِ الرَّحْمَةَ اَنْ تُضْمِرَ لِجَميعِ النّاسِ الرَّحْمَةَ؛
امیر مؤمنان عليه السلام:
مؤثّرترين وسيله جلب رحمت خدا اين است كه خيرخواه همه مردم باشى.
📚غرر الحكم، ح ۳۳۵۳
💠کانال حدیث
@kanalehadith
#دوستی و #دشمنی
إيّاكَ أنْ تُحِبَّ أعْداءَ اللّه ِ ، أو تُصْفِيَ وُدَّكَ لغَيرِ أولياءِ اللّه ِ ، فإنّ مَن أحَبَّ قَوما حُشِرَ مَعهُم
امیر مؤمنان عليه السلام
مبادا دشمنان خدا را دوست بدارى، يا دوستيت را نثار كسى جز دوستان خدا كنى كه هر كس مردمى را دوست بدارد با آنان محشور شود.
📚غرر الحكم: ۲۷۰۳
💠کانال حدیث
@kanalehadith
گفتگوی حضرت داود و حزقیل نبی علیهماالسلام
#دنیا
إنَّهُ خَرَجَ يَقرَأُ الزَّبور ، وكانَ إذا قَرَأَ الزَّبورَ لايَبقى جَبَلٌ ولا حَجَرٌ ولا طائِرٌ إلاّ جاوَبَتهُ . فَانتَهى إلى جَبَلٍ ، فَإِذا عَلى ذلِكَ الجَبَلِ نَبِيٌّ عابِدٌ ، يُقالُ لَهُ: حِزقيل ، فَلَمّا سَمِعَ دَوِيَّ الجِبالِ وأصواتَ السِّباعِ وَالطَّيرِ عَلِمَ أنَّهُ داوودُ عليه السلام ، فَقالَ داوودُ عليه السلام: يا حِزقيل ، تَأذَنُ لي فَأَصعَدَ إلَيكَ؟ قالَ: لا . فَبَكى داوودُ عليه السلام ، فَأَوحَى اللّه ُ إلَيهِ: يا حزقيلُ ، لا تُعَيِّر داوودَ وسَلنِي العافِيَةَ . قالَ: فَأَخَذَ حِزقيلُ بِيَدِ داوودَ ورَفَعَهُ إلَيهِ . فَقالَ داوودُ عليه السلام: يا حِزقيل ، هَل هَمَمتَ بِخَطيئَةٍ قَطُّ؟ قالَ: لا . قالَ: فَهَل دَخَلَكَ العُجبُ بِما أنتَ فيهِ مِن عِبادَةِ اللّه ِ ؟ قالَ: لا . قالَ: فَهَل رَكَنتَ إلَى الدُّنيا فَأَحبَبتَ أن تَأخُذَ مِن شَهَواتِها ولَذّاتِها؟ قالَ: بَلى ، رُبَّما عَرَضَ ذلِكَ بِقَلبي . قالَ: فَما كُنتَ تَصنَعُ إذا كانَ ذلِكَ؟ قالَ: أدخُلُ هذَا الشِّعبَ فَأَعتَبِرُ بِما فيهِ . قالَ: فَدَخَلَ داوودُ عليه السلام الشِّعبَ ، فَإِذا سَريرٌ مِن حَديدٍ عَلَيهِ جُمجُمَةٌ بالِيَةٌ وعِظامٌ فانِيَةٌ ، وإذا لَوحٌ مِن حَديدٍ فيهِ كِتابَةٌ ، فَقَرَأَها داوودُ عليه السلام فَإِذا هِيَ: أنَا أروَى بنُ سَلَم ، مَلَكتُ ألفَ سَنَةٍ ، وبَنَيتُ ألفَ مَدينَةٍ ، وافتَضَضتُ ألفَ بِكرٍ ، فَكانَ آخِرُ عُمُري أن صارَ التُّرابُ فِراشي ، وَالحِجارَةُ وِسادَتي ، وَالدّيدانُ وَالحَيّاتُ جيراني ، فَمَن رَآني فَلا يَغتَرَّ بِالدُّنيا .
امام صادق عليه السلام ـ در حديثى كه در آن ، قصّه داوود عليه السلام را فرمود ـ
او بيرون رفت و به خواندن زبور پرداخت، و هر گاه زبور مى خواند ، همه كوه ها و سنگ ها و پرندگان ، با او هم صدا مى شدند. به كوهى رسيد. بر آن كوه ، پيامبرى عابد بود كه به او حِزقيل مى گفتند. او چون همهمه كوه ها و صداى درندگان و پرندگان را شنيد ، دانست كه داوود عليه السلام است. داوود عليه السلام گفت: اى حِزقيل! اجازه مى دهى كه به نزد تو فراز آيم؟ حزقيل گفت: نه. داوود عليه السلام گريست. خداوند به حزقيل وحى فرمود كه: «اى حزقيل! داوود را سرزنش مكن، و از من ، عافيت بخواه». پس ، حزقيل ، دست داوود را گرفت و به سوى خود ، بالا كشيد. داوود عليه السلام گفت: اى حزقيل! آيا هرگز قصد گناهى كرده اى؟ گفت: نه. داوود گفت: آيا از اين كه عبادت خدا را در پيش گرفته اى هرگز دچار غرور شده اى؟ گفت: نه. داوود گفت: آيا هرگز ميل به دنيا كرده اى و دوست داشته اى كه از خواسته ها و خوشى هاى آن برگيرى؟ گفت: آرى ، گاهى به دلم خطور كرده است. داوود گفت: در اين صورت ، چه مى كنى؟ گفت: به اين درّه مى آيم و از آنچه در آن است ، عبرت مى گيرم. داوود عليه السلام وارد درّه شد . تختى آهنين ديد كه بر آن ، جمجمه اى فرسوده و استخوان هاى پوسيده است، و نيز لوحى از آهن كه در آن چيزى نوشته بود. داوود عليه السلام آن نوشته را خواند . چنين آمده بود: «من اَروى پسر سَلَمْ هستم . هزار سال پادشاهى كردم، و هزار شهر بساختم، و با هزار دختر ، عروسى كردم؛ امّا سرانجام خاك ، بسترم شد و سنگ ، بالشم و كرم ها و مارها همسايگانم. پس ، هر كه مرا مى بيند ، نبايد فريب دنيا را بخورد».
📚كمال الدين: ص ۵۲۴ ح ۶ ، الأمالي للصدوق: ص ۱۵۹ ح ۱۵۷
💠کانال حدیث
@kanalehadith
به دوستم چیزی نمیدهم که او را از یادم غافل کند ولی کافر را به آرزویش می رسانم!
#قدسی
قالَ اللّه تعالى و عِزَّتي و جلالي و عَظَمَتي و بَهائي ، إنّي لَأَحمِي وَليّي أن اُعطِيَهُ في دارِ الدنيا شيئا يشغَلُهُ عن ذِكري حتّى يَدعُوَني فأسمَعَ صوتَهُ ، و إنّي لَأُعطي الكافرَ مُنيَتَهُ حتّى لا يَدعُوَني فَأسمَعَ صوتَهُ بُغضا لَهُ
امام صادق عليه السلام
خداوند متعال فرموده است ; به عزّت و جلال و عظمت و شكوهم سوگند كه من دريغم مى آيد در دنيا به دوست خود چيزى دهم كه او را از ياد من غافل كند ؛ زيرا مى خواهم مرا بخواند تا صدايش را بشنوم و كافر را به آرزويش مى رسانم ؛ زيرا از او نفرت دارم و نمى خواهم مرا بخواند و صدايش را بشنوم .
📚التمحيص: 33/17
💠کانال حدیث
@kanalehadith
بسم الله الرحمن الرحیم
🌱پیامبر اکرم(ص) : رَجَب شَهرُ الإستِغفارِ لِأمّتی، فَأکثروا فیه الإستِغفار فَإنّهَ غَفورٌ رَحیم
هرکه در ماه رجب صد مرتبه بگوید:
💡أَسْتَغْفِرُ الله الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ
و آن را با صدقه به انجام رساند، حق تعالی پایان کارش را ختم به رحمت و آمرزش کند، و هرکه چهارصد مرتبه بگوید: ثواب شهادت صد شهید را برای او بنویسد.
📗مفاتیح الجنان
#ماه_رجب
#ماه_استغفار
#صلوات
💠کانال حدیث
@kanalehadith