قسمت دوم
📘 خلاصهی ساده فصل اول کتاب آداب الصلاة | امام خمینی (ره)
🧎♂️ موضوع: توجه به عزت پروردگار و ذلت بندگی
🌱 اول فصل، امام به یکی از مهمترین آداب قلبی عبادت اشاره میکنه؛
اون هم اینکه سالک الی الله باید همیشه به عزت و بزرگی خدا و ذلت و کوچکی خودش توجه داشته باشه.
🔹 امام میفرمایند:
هر چقدر آدم خودخواهتر و خودبینتر باشه، از حقیقت بندگی دورتره و از خدا بیشتر فاصله داره.
🔸 حجاب "خود" (یعنی همون منممنم کردنها، من بهترم، من بیشتر میفهمم...)
از همه حجابها ضخیمتر و تاریکتره، و تا این حجاب پاره نشه، آدم نمیتونه سیر معنوی واقعی داشته باشه.
🛤️ مثال قرآنیاش چیه؟
امام آیهی معروف هجرت رو میاره که:
"کسی که از خانهاش بیرون بیاد برای هجرت به سوی خدا و پیامبر، اگر در راه هم بمیرد، اجرش کامل با خداست." (نساء/۱۰۰)
🔸 اینجا "هجرت" فقط سفر با پا نیست؛
هجرت معنوی یعنی از نفس خودت، از دلبستگیها و خودبینیها هجرت کنی به سوی خدا.
تا وقتی "خودت" رو رها نکردی، هنوز مهاجر نیستی... هنوز در سفر نیستی.
💎 امام صادق (ع) در «مصباح الشریعه» یه جملهی طلایی داره:
"عبودیت، گوهریه که باطنش ربوبیته.
هر چقدر انسان در عبودیت گم بشه، در ربوبیت پیدا میشه."
یعنی چی؟
🔹 یعنی آدم هر چقدر تو بندگی خودش رو قوی تر کنه، خدا تو ربوبیتش قویتر میشه.
هر چی از غرور و خودخواهی آدم کم بشه، به خدابینی و خداباوریاش اضافه میشه.
🔧 چطور میشه به این مرحله رسید؟
🔸 باید آدم تصرفات خودش رو کنار بذاره
یعنی به جای اینکه بگه من کردم، من گفتم، من فهمیدم، من می خواهم..
بگه: خدا گفت، خدا خواست، خدا هدایت کرد.
🔹 امام میفرمایند: وقتی بنده به این مرحله برسه، خدا میشه چشم و گوش و زبان و دست و پای او.
یعنی کارهاش خدایی میشه، نگاهش خدایی میشه، شنیدنش هم رنگ الهی میگیره.
📿 حالا چرا تو نماز باید به این عزت و ذلت توجه کنیم؟
🔸 چون نماز، مرکز و محور همهی عبادتهاست.
🔸 امام میفرمایند: نماز مثل انسان کامله بین عبادات؛ یعنی نماز مثل پیامبر عباداته، همه چیز توش هست.
🔸 تو نماز، دو جای مهم هست که این عزت و ذلت خوب خودشو نشون میده:
قنوت (که یه عمل مستحبیه و در اون بنده به درگاه خدا نیاز و تضرع نشون میده)
سجده (که واجبه و نهایت ذلت بنده رو به نمایش میذاره)
🔰 نکته آخر:
🕊️ عبودیت واقعی، همون راهیه که پیامبر رفت.
🌌 خداوند وقتی پیامبر رو به معراج برد، نگفت: «بندهام رو بردم چون پیامبر بود»، بلکه فرمود:
"سبحان الذی أسرى بعبده..."
یعنی چون بنده بود، معراجی شد.
🔻 حتی در تشهد نماز هم، اول میگیم: «أشهد أن محمداً عبده»
بعد میگیم: «و رسوله»؛
چون بندگی مقدمتر از رسالته.
📍 نتیجه:
اگر کسی بخواد راه خدا رو بره، اول باید دست از "منم منم" برداره...
خودش رو کوچیک بدونه، و خدا رو بزرگ.
تا وقتی توی دلش به خودش متکیه، و بقیه رو کوچک میبینه، نه سلوکش درسته، نه نمازش جان داره، نه دعاش بالا میره.
اما اگه بتونه از خود بگذره، به خدا میرسه...
🔑 و این، کلید ورود به نماز باطنی و سلوک الهیه.
📎 @karimihadi
#آداب_الصلاة
#هدایت_معنوی
ادامه دارد
قسمت سوم
📘 خلاصه ساده فصل دوم کتاب آداب الصلاة | امام خمینی (ره)
🧎♂️ موضوع: مراتب و مقامات اهل سلوک
امام تو این فصل میگه: اهل سلوک ((کسایی که مسیر بندگی و رسیدن به خدا رو میرن)) تو هر مقام و منزل، درجات و مراحل زیادی دارن که بیشماره. ما فقط چند تا از مهمترینش رو میگیم.
🔹 مقام اول: علم
اینجا سالک با برهان و فکر و مطالعه میفهمه که:
همهی عالم فقیر و محتاج خداست
عزت و قدرت و مالکیت، فقط مال خداست
بنده ذاتاً ذلیل و فقیره
این فهم، یه بخش مهم از معرفته، ولی یه خطر داره:
ممکنه آدم تو همین مرحله گیر کنه و فکر کنه با همین فهم نظری، به مقصد رسیده!
درحالی که اینجا فقط «شروع»ه، و علم اگر تبدیل به حال قلبی نشه، خودش حجاب بزرگه.
امام هشدار میده که نباید عمرت رو فقط تو بحثهای نظری و استدلالی تلف کنی و از مقصد اصلی (فناء فی الله) جا بمونی.
🔹 مقام دوم: ایمان قلبی
اینجا اون چیزی که قبلاً با عقل فهمیدی، میاد تو قلبت جا میگیره.
دیگه فقط «میدونی» که همهچیز محتاج خداست؟ نه! باور میکنی و حس میکنی.
نتیجهی این مقام، رسیدن به ایمان واقعی به حقیقت عزت خدا و ذلت بندگیه.
🔹 مقام سوم: اطمینان و آرامش نفس
ایمان که کاملتر بشه، میرسه به اطمینان قلبی.
مثل داستان حضرت ابراهیم (ع) که گفت: «بله ایمان دارم، ولی میخوام قلبم آرام بگیره.»
اینجا دل دیگه بیقرار نیست، آرامش پیدا میکنه چون حقیقت رو لمس کرده.
🔹 مقام چهارم: مشاهده
در این مرحله، یه نور الهی و تجلی رحمانی میاد تو دل سالک.
این نور باعث میشه همهی وجودش به روشنایی شهود، نورانی بشه.
اینجا آدم با چشم دل میبینه که همهچیز از خداست.
در این مقام، گاهی جلوههایی از حدیث قدسی «کنتُ سمعَهُ و بصرَهُ و یدَه» آشکار میشه؛ یعنی خدا چشم و گوش و دست بنده میشه.
⚠️ هشدار امام خمینی ره:
هر کدوم از این مقامات، حتی بالاترینش، میتونه «استدراج» داشته باشه؛ یعنی آدم توش مغرور بشه و سقوط کنه.
برای همین، سالک باید همیشه خودش رو از «خودبینی» و «خودخواهی» پاک کنه، چون بیشتر فسادها از همینجا شروع میشه.
📌 نتیجه فصل دوم: راه بندگی پلهپلهست:
فهم نظری
باور قلبی
آرامش دل
دیدن با چشم دل
ولی تو همهی این مراحل، باید حواست باشه که مغرور نشی.
مسیر، همهاش «از خود گذشتن»هست.
📎 @karimihadi
#آداب_الصلاة
#هدایت_معنوی
ادامه دارد
19.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎨 عشق به کار؛ داستانی که همیشه در کلاس استعدادیابی از استاد #فرشچیان میگویم
در کارگاههایی که برای استعدادیابی و انتخاب شغل برگزار میکنم، وقتی میخواهم دربارهی اهمیت عشق به کار صحبت کنم، داستانی از استاد بزرگ نقاشی، مرحوم محمود فرشچیان، برای شرکتکنندگان تعریف میکنم:
استاد میگفتند:
«۱۴ یا ۱۵ ساله بودم که به محضر حاج میرزا آقای امامی رفتم. او دوست پدرم بود، اما به او گفتم: شما فکر نکنید چون دوست پدر من هستید آمدهام، من میخواهم شاگردی کنم.
در کارگاهش ۲۵ نقاش مشغول بودند و من از پادویی شروع کردم. بعد از چند ماه، روزی یک طرح آهو به من داد و گفت: بکش. همان شب تا صبح، ۲۰۰ بار آن آهو را طراحی کردم. وقتی نشانش دادم، گفت: اینها را کپی کردهای؟ گفتم: نه استاد! چشمم را بستم و همان آهو را از ذهن کشیدم. تعجب کرد، پیشانیام را بوسید.»
🌸 توصیه استاد محمود فرشچیان:
«به همه جوانها میگویم: تلاش کنید شماره یک خود شوید.»
💡 نتیجهای که در کلاس میگیرم:
برای موفقیت شغلی باید عاشق کار بود، بیوقفه یاد گرفت و به مسیر دل بست. پول و موفقیت، نتیجهی جانبی این عشق است، نه هدف اصلی.
📺 اگر توانستید مصاحبه کاملش را ببینید؛ از زندگیش درس تواضع، توحید، تلاش و یادگیری دائم میگیریم.
🖌 استاد محمود فرشچیان – ۲۹ شهریور ۱۴۰۱
🔗 مشاهده مصاحبه در تلوبیون
https://telewebion.com/episode/0x2990d34
#استعدادیابی
http://eitaa.com/joinchat/2740191279Cf059e6c97c
قسمت چهارم
📘 خلاصه ساده فصل سوم کتاب آداب الصلاة | امام خمینی (ره)
🧎♂️ موضوع: خشوع در نماز
امام اینجا میگه یکی از مهمترین چیزها برای سالک، مخصوصاً در نماز که کاملترین عبادته، خشوع هست.
🔹 خشوع یعنی چی؟
خشوع همون خضوع کامل همراه با محبت یا ترس هست؛ یعنی قلبت در برابر خدا فروتن بشه، یا به خاطر عشق و زیبایی او، یا به خاطر عظمت و هیبتش.
💖 دو نوع قلب در اهل سلوک:
قلبهای عاشق (مظاهر جمال)
اینها بیشتر جذب زیبایی و لطف خدا میشن. وقتی جمال او رو میبینن، درونشون محو میشه. البته در هر زیبایی، یه عظمت و هیبت هم هست که اولش باعث ترس و لرزش میشه، ولی بعدش به آرامش و انس تبدیل میشه.
نمونه: حضرت ابراهیم (ع).
قلبهای اهل خوف (مظاهر جلال)
اینها بیشتر عظمت، کبریا و قدرت خدا رو میبینن. خشوعشون آمیخته به ترسه.
نمونه: حضرت یحیی (ع).
در عمل، معمولاً هر عشقی کمی ترس در خودش داره و هر ترسی هم کمی عشق.
🔍 راه تحصیل خشوع برای ما:
امام میگه: ماها چون چشم دلمون هنوز باز نشده، باید از راه علم و ایمان خشوع رو به دست بیاریم.
قرآن میگه: «قد أفلح المؤمنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون» یعنی خشوع از نشانههای ایمان واقعیه.
پس اگر نماز بدون خشوع داریم، یعنی ایمانمون ناقصه یا نیست.
علم به تنهایی کافی نیست؛ ممکنه آدم مبدأ و معاد رو بدونه ولی قلبش خاشع نشه (مثل شیطان که میدونست ولی ایمان نداشت).
باید این دانستهها وارد قلب بشه تا قلب نرم و خاشع بشه.
📌 نکته مهم:
ایمان صوری (یعنی فقط اعتقاد زبانی) ممکنه خشوع نیاره.
ایمان حقیقی حتماً یه درجهای از خشوع رو همراه خودش داره.
🛠 تمرین عملی:
سالک باید با ذکر خدا، یادآوری عظمت و زیبایی او، و توجه قلبی کمکم خشوع رو وارد دلش کنه و تو نماز نگه داره.
اوایل سخته، ولی با تمرین ممکنه.
وقتی انس پیدا کنی، لذت نماز رو میچشی؛ لذتی که هیچ لذت دنیایی بهش نمیرسه.
⚠️ هشدار امام:
به هر مقامی که رسیدی، قانع نشو؛ چون برای اهل معرفت، مقامات ماها ارزش چندانی نداره.
همیشه به نقصهای خودت توجه کن، این باعث میشه راه سعادت برات باز بشه.
💡 نتیجه:
خشوع در نماز یعنی فروتنی قلبی همراه با عشق یا ترس در برابر خدا.
راهش برای ما، یاد و تذکر دائم عظمت و جمال اوست، تا قلب نرم بشه و این حالت رو در طول نماز حفظ کنیم.
این مسیر هم تمرین میخواد، هم همت، و هم ترک غرور.
📎 @karimihadi
#آداب_الصلاة
#هدایت_معنوی
ادامه دارد