نگاه کن ؛
هنوز آن بلنددور
آن سپیده آن شکوفهزار انفجار نور
کهربای آرزوست ،
سپیدهای که جان آدمی هماره در هوای اوست ،
به بوی یک نفس در آن
زلال دم زدن
سزد اگر هزار بار
بیفتی از نشیب راه و باز
رو نهی بدان فراز . . .
هوشنگ ابتهاج
شایدزندگیهمینباشد...
سقوطوپرواز؛
خستهبودنودوبارهبرخاستن؛
ناامیدشدنولیادامه دادن؛
درمیانبغضهاخندیدن
و درمیانخنده هاگریستن؛
ولیمطمئن باشید؛ اضطرابمیگذرد
بعدازاینهمهگرفتاری،آسایشفرامیرسد
وخداوندهمهچیزرابهروشیزیباجبران خواهدکرد،بهخداتوکلکنوناامیدنشو...🌱🤍⇢
───────
⸀✈️• Angizeshii