- چی فکر می‌کردیم چی‌شد..

- هیچ موقعیتی همیشگی نیست..

روح علی رفته‌بود.. خیلی قبل‌تر ؛ سیلی.. چادرے‌ خاکی.. پشت یک در.. مسمار داغ.. لگد.. پهلوے شڪسته‌ے مادر... بازوے کبود.. وداع.. وداع.. و ای وای... وداع ! روح علی خیلی‌وقت‌پیش رفته‌بود؛ از همان وقتی که زهرایش رفت.. و حالا.. جسم علی می‌رود🚶🏽‍♂

مثلا الان.. نجف.. جلوی حرم باشیم..

- عمری این غم قاتل قلبت بوده.. وقتی پر زد دیدی که ابرو کبوده.. می‌سوختی و می‌گفتی یار جوونم زهرا جان خیلی برا داغ تو زوده..

💔🚶🏽‍♂

قصه بعدی؛ قصه سرنیزه و خورشیدِ... آخ..

یعنی امشب کوفه چه‌خبره؟

با اینکه غم داشتیم؛ ولی پدر داشتیم.. بابامون و کشتن همین و کم داشتیم🚶🏽‍♂💔

سرش شکسته ولی عاشقانه می‌خندد.. نمانده فاصله‌ای تا وصالِ زهرایش..