دویست شب است که ایران، شب را به تماشا ننشسته؛ ایستاده است. دویست بار خورشید غروب کرده و هر بار، مردمانی بوده‌اند که نگذاشته‌اند چراغِ این سرزمین در تاریکی خاموش شود؛ مردمانی که خیابان را به صفحه‌ای از تاریخ و حضور خود را به سطری ماندگار در حافظه‌ی ایران بدل کرده‌اند. شاید امروز، صدای قدم‌هایشان در هیاهوی زمان گم شود، اما فردا فرزندان این خاک، تاریخ را ورق خواهند زد و خواهند دید که در روزگاری سخت، کسانی بودند که نرفتند، نترسیدند و پشت به ایران نکردند؛ و خواهند فهمید که بعضی ملت‌ها فقط تاریخ را نمی‌خوانند، تاریخ را خودشان می‌نویسند. دویست شب گذشت؛ اما آنچه ماند، نه شمار شب‌ها، که امضای نسلی‌ست بر پیشانیِ ایران: «ما اینجا بودیم؛ و ایران، تنها نماند.»

و اما اگر مرگ من فرا رسید ! و ما همدیگر را ندیدیم ، این را بدان که من تو را بسیار آرزو کردم . . ! 💔

جایزه بی شرفی ت 😏

کجا رشد کردی؟ ایران! کجا درس خوندی؟ ایران! کجا بازیگر شدی؟ ایران! کجا مشهور شدی؟ ایران! کجا بهت امکانات داد؟ ایران! آفرین حالا به کدوم کشور لگ می‌زنی؟ ایران! برای کدوم کشور خوش‌رقصی می‌کنی؟ آمریکا!

سلبریتی‌ها ظرفیت هیچ‌گونه شهرتی را ندارند.

فرشِ قرمزت، از خونِ مشق هایِ ناتمام رنگین است.

خانم نامحترم مرزبان! میخوای خوش رقصی برای جایت بکنی؛ آزادی ولی دغدغه ما مردم ایران جنگ اقتصادی و بمب/ارانه از طرف مردم حرف نزن...

راستش خانم نامحترم لاله مرزبان ما زنایمان به موفقیت میرسن اربابت میان ترورشون میکنن و از بین میبرنشون! • شهید نخبه مهسا طاهری هم زن ایرانی بود!

هرگز حق را نخواهید شناخت و به راه راست پی نخواهید برد مگر آن کس که راه راست را رها کرده بشناسید. -نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷