*«هیچ‌ کار»، کار نیست!* درباره مأموریت‌گرایی - بخش ۹ 🔻یکی از سکانس‌های بامزه‌ی باب‌اسفنجی، شاید در نگاه اول فقط یک شوخی ساده باشد؛ اما اگر کمی عمیق‌تر به آن نگاه کنیم، نکته‌ای تأمل‌برانگیز در دل خود دارد. باب‌اسفنجی از پاتریک می‌پرسد: «داری چه‌کار می‌کنی؟» پاتریک با آرامش پاسخ می‌دهد: «دارم هیچ کار می‌کنم!» باب‌اسفنجی او را به همراهی دعوت می‌کند و درست در همان لحظه، فهرست کارهای پاتریک (To-do List) نمایش داده می‌شود؛ تنها یک مورد در آن نوشته شده است: "Nothing". پاتریک با رضایت، کنار آن تیک می‌زند و هر دو راه می‌افتند. 🔻این صحنه خنده‌دار است؛ اما اگر «هیچ‌کار» از یک شوخی کارتونی به یک سبک زندگی تبدیل شود، دیگر خنده‌دار نیست. مسئله این نیست که انسان نباید استراحت کند؛ مسئله آنجاست که «هیچ‌کاری» نباید به یک مأموریت تبدیل شود. 🔻زندگیِ مأموریت‌محور، زندگیِ اثرگذاری است. در چنین نگاهی، هیچ لحظه‌ای برای بی‌ثمری تعریف نمی‌شود. انسان ممکن است از یک کار به کاری دیگر منتقل شود، خستگی ذهن را با فعالیت جسمی جبران کند، از مطالعه به ورزش، از نوشتن به گفت‌وگو، از کار فکری به رسیدگی به خانواده، از فعالیت فردی به خدمت اجتماعی روی بیاورد؛ اما در همه‌ی این جابه‌جایی‌ها، همچنان در حال ساختن، رشد دادن و ارزش‌آفرینی است. 🔻پیش‌تر نیز در یکی از پست‌های کانال آمده بود که شاید تعبیر «استراحت» نیازمند بازاندیشی باشد. بسیاری از اوقات، استراحت نه در تعطیل کردن وجود، بلکه در «تغییر نوع فعالیت» است. ذهن خسته، گاهی با یک کار دستی آرام می‌شود؛ جسم خسته، با مطالعه‌ای شیرین جان می‌گیرد؛ انسانِ درگیر کار اداری، با بازی کردن با فرزندش هم آرامش می‌یابد و هم مهر می‌آفریند. استراحت، اگر درست فهمیده شود، خود شکلی از حرکت است؛ نه توقف. 🔻اما آنچه نگران‌کننده است، آن لحظه‌ای است که «هیچ‌کاری» را در تقویم زندگی ثبت می‌کنیم؛ گویی تصمیم گرفته‌ایم بخشی از عمر را آگاهانه از هرگونه رشد، یادگیری، خدمت، تجربه یا اثرگذاری تهی کنیم. 🔻وقتی «هیچ» به یک برنامه تبدیل شود، معیار ارزش‌ها نیز آرام‌آرام دگرگون می‌شود. آن‌گاه هر فعالیتی، صرفاً چون از «هیچ» بهتر است، ارزشمند تلقی خواهد شد؛ در حالی که پرسش اصلی این نیست که «مشغول چه کاری هستم؟»، بلکه این است که آیا آنچه انجام می‌دهم، ارزشی می‌آفریند؟ 🔻برای یک دانشجو، برای یک پژوهشگر، برای یک مدیر، برای یک فعال فرهنگی و برای هر انسانی که خود را صاحب رسالتی می‌داند، عمر سرمایه‌ای است که نباید در آن خانه‌ای به نام «هیچ» ساخته شود. لحظات زندگی، یا فرصتی برای رشدند، یا مجالی برای خدمت، یا زمینه‌ای برای اندیشیدن، یا بستری برای تجدید قوا؛ اما هیچ‌یک از اینها «هیچ‌کاری» نیست. 🔻شاید سکانس پاتریک، یک شوخی دوست‌داشتنی باشد؛ اما اگر روزی فهرست کارهای ما نیز به جایی برسد که بتوانیم با رضایت کنار «هیچ» علامت بزنیم، باید از خود بپرسیم: آیا هنوز زندگی می‌کنیم، یا فقط زمان را مصرف می‌کنیم؟ 🔻زندگیِ مأموریت‌محور، جایی برای بطالت ندارد؛ زیرا حتی سکوتش اندیشیدن است، حتی استراحتش بازسازی توان است و حتی فراغتش، مقدمه‌ای برای حرکت بعدی. #مأموریت_محوری ------------------ احیاء _ یادداشت‌های محمد نوروزی https://ble.ir/noruzimohammad/-713547094748746566/1784312660798

عزیزید❤️

💥 نباید به یکدیگر برچسب بزنیم. نیروی انقلابی نباید اهل «هَمْز و لَمْز» باشد. 🔰 آیت‌الله میرباقری: 1⃣ دشمن با اخبار یک‌سویه و گزارش‌های ساعت‌به‌ساعت، می‌خواهد دلهره ایجاد کند و پیروزی ملت ایران را وارونه جلوه دهد. دشمن جنگ رسانه‌ای راه انداخته تا میان ما دعوا بیندازد. دشمن خبرسازی می‌کند و نتیجه این می‌شود که ما شروع به محکوم کردن یکدیگر می‌کنیم. 2⃣ علاوه بر این، همز و لمزهایی در کلام وجود دارد که قابل‌گفتن نیست. کجا خدا به ما اجازه داده که با هم این‌گونه برخورد کنیم؟! بله، ممکن است روحیه و استقامت شما بیشتر باشد؛ شما الحمدلله جزو «سابقون» هستید و لذا باید پرچم را در دست بگیرید و بقیه از شما پیروی کنند. «سابقون» نباید اهل همز و لمز باشند؛ وظیفۀ آن‌ها این است که دستِ کسانی که پشت‌سرشان هستند را بگیرند، آن‌ها را آماده کنند و به جلو بیاورند؛ این مسیر باید مسیرِ «راه بردن» و یک مسیر تربیتی باشد. البته اختلاف سلیقه در مسیر حرکت، امری طبیعی است؛ اما آنچه گاهی ما امروز شاهدیم، همز و لمز کردنِ یکدیگر است. چگونه می‌توان با توجه به آموزه‌های رواییِ مدارا با درجات مختلفِ ایمان، چنین برخوردی کرد؟ ما باید با هم کنار بیاییم و برای هم طرحِ هماهنگی داشته باشیم؛ از هر کسی باید مطابق با توان و جایگاهش انتظار داشت. ما نمی‌توانیم همه را وادار کنیم که دقیقاً با گام‌های ما حرکت کنند. «مدارا» یعنی همین؛ یعنی جبهۀ مؤمنین درجات مختلفی دارند و با هم مدارا کنند. 3⃣ وقتی ما با این حرف‌ها با هم درگیر می‌شویم، مشخص است که آن ۳۰ درصدی که به سرمایه اجتماعی ما اضافه شده بود (که نعمت خداست)، برمی‌گردند و می‌گویند: «بگذارید این دعواهای غیرمنطقی را ادامه دهند». و دیگر در کنار ما نمی‌ایستند. با این کار، دوباره داریم چهره‌ای را بازسازی می‌کنیم که مورد پسند نیست؛ همان رفتاری که ده بار در شرایط مختلف تکرار کردیم و هر بار هم از آن ضربه خوردیم. ما درست در آستانۀ یک پیروزی نشسته‌ایم، اما باز هم معلوم نیست چرا این‌گونه با هم حرف می‌زنیم. ☑️ @mirbaqeri_ir

با خدا متصل باشید... @khane_estedad

آقای خداوردی "رسالت شخصی" یعنی چی؟! یعنی ... @khane_estedad

خداروشکر مطالب کانال برای عزیزان قابل استفاده هستش🍃

👆👆 ما آدم خوب بدر بخور هستیم یا آدم خوب بدر نخور؟!

📝 پیام رهبر معظم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور تا دقایقی دیگر منتشر خواهد شد. 💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir

📝 از اصولی‌ترین امور، اصرار بر اتحاد مقدّس در همه‌ی سطوح است پرهیز از تفرقه و تنازع وظیفه همگانی است ▪لازم است به شما مردم باوفا و سرافراز ایران عرض شود که از جمله اصولی‌ترین امور در این برهه، اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدّس در همه‌ی سطوح مردم و مسئولان و در تمام عرصه‌ها برای تحقّق آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی و تأمین عزّت و استقلال ایران عزیز خصوصاً در برابر دشمن جنایتکار و حیله‌گر امریکایی است. ▪همانگونه که پیش از این مکرّراً و مؤکّداً تذکر داده شد، صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفه‌ی همگانی است و البته نقش مسئولان و عناصر دلسوز و دلباخته‌ی انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور، مهم‌تر و حسّاس‌تر است. ✍ بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور | ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔗 rahbar.ir/s/1590 📲 @Rahbar_ir

📝 ملت با اعتماد به مسئولان برای تضمین صیانت از منافع ايران اسلامی در میدان خواهد بود ▪ملّت عزیز، با تداوم بر اعتماد به مسئولان دلسوز در هر سه قوّه که تلاش ایشان برای رفاه و سعادت ملّت، مشهود می‌باشد، همچنان برای تضمین صیانت از منافع ایران اسلامی، هوشیار و فعّال در میدان خواهد بود. ▪️ممکن است کسانی با اخلاص تمام و از سر خیرخواهی، انتقاداتی نسبت به عملکرد بعضی از مسئولین داشته باشند. به نظر بنده، در عین اینکه این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام همچون اشخاصِ خودشان، سرمایه‌ی ارزشمندی بشمار می‌آید و فی‌نفسه امری مطلوب قلمداد می‌شود، این عزیزان که بعضی از ایشان از زمره‌ی‌ پیشروان بصیرت هستند باید مراقب باشند تا این رویکرد: اوّلاً ظلمی را بر بی‌گناهی روا ندارد که آن خود منشأ محرومیّت از برکات و عنایات می‌گردد. و ثانیاً موجب شکست در وحدت و انسجام اجتماعی نگردد؛ که با حفظ این جهات، انتقادها موجب رونق و شکوفایی امور خواهد شد. ▪دشمن نباید هیچ علامت ضعفی و از جمله این ضعف را از ما دریافت کند؛ که هرگاه ما این مراقبت‌ها را به طور کامل مراعات نماییم، او به ناچار رو به هزیمت خواهد گزارد. ✍ بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور | ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔗 rahbar.ir/s/1590 📲 @Rahbar_ir