استاد سید حمید خویی، نوه‌ی حضرت آیت‌الله‌العظمی سید ابوالقاسم موسوی خویی (ره) چه زیبا به سؤال مجری جواب می‌دهد. تنها خدمت به اهلبیت علیهم السلام بسیار شنیدنی 🆔https://eitaa.com/khansari53/1220

بسمه تعالی 🔹سؤال و جوابی در مورد آیه شریفه «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ» 🔻سؤال : سلام ادب خدمت حضرت آقای خوانساری توضیح بفرمایید که در باره امن یجیب المضطر اذا دعا ...یا گفته شود یا من یجیب ...کدام صحیح هست و مطلب بعدی آیا همان امن یجیب که معروف در بین مردم گفته شود چه اشکالی دارد با سپاس. 🔻جواب: خواندن آیه‌ی شریفه‌ی «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ» (بخشی از آیه ۶۲ سوره نمل) برای رفع گرفتاری، شفای بیماران و برآورده شدن حاجات، از رسوم بسیار رایج و پسندیده در میان مؤمنان است، اما از حیث متن، ساختار لغوی و روایی نکاتی درباره‌ی آن وجود دارد که توجه به آن‌ها خواندن آن را صحیح‌تر و پرمعناتر می‌کند: ۱. متن کامل و ترجمه‌ی آیه چیست؟ متن کامل آیه چنین است:«أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ وَیَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَٰهٌ مَّعَ اللَّهِ ۚ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ» (آیا آن معبودان باطل بهترند) یا کسی که دعای درمانده و مضطر را هنگامی که او را می‌خواند اجابت می‌کند و گرفتاری را برطرف می‌سازد و شما را جانشینان زمین قرار می‌دهد؟ آیا معبودی همراه با خدا هست؟! چه کم متذکر می‌شوید! ۲. آیا خواندن آن به صورت دعا وارد شده است؟ - از جهت ورود مأثور: در متون روایی معتبر، دستور خاصی به این نحو که مثلاً «برای رفع گرفتاری، فلان تعداد آیه امن یجیب بخوانید» وارد نشده است. با این حال، در روایات متعدد (مانند تفاسیر روایی ذیل این آیه) آمده است که بارزترین و کامل‌ترین مصداق «مضطر» در این آیه، وجود مقدس امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) و همچنین اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و هر مؤمنِ به بن‌بست رسیده و درمانده‌ای هستند. - علت رواج آن میان مردم: از آنجا که این آیه به زیبایی تمام صفت رحمانیت و گره‌گشایی خداوند در حال اضطرار را یادآوری می‌کند، شیعیان و مؤمنان از باب توسل، تذکر و تضرع (با قصد رجاء و امید به ثواب و رحمت) آن را می‌خوانند که امری بسیار نیکو و مباح/مستحب عام است. ۳. صورت رایج در خواندن آن و شکل صحیح‌تر: غالباً در مجالس، تنها این فراز خوانده می‌شود: «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ» این جمله از نظر قواعد عربی در واقع یک استفهام (پرسش) است و به تنهایی دعا یا خطاب مستقیم به خداوند نیست؛ بلکه بیانِ یک صفت الهی است: «[آیا آن بت‌ها بهترند یا] آن کسی که مضطر را پاسخ می‌دهد...؟ بنابراین، دو شیوه‌ی بسیار دقیق‌تر و مؤدبانه‌تر برای دعا وجود دارد: روش اول: اضافه کردن ندای «یا من...» یا تبدیل آن به طلب به‌جای تکرار صرفِ آیه به شکل پرسشی، خداوند را با همین صفت بخوانید: «یَا مَنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ، [اکْشِفْ عَنَّا السُّوءَ وَ فَرِّجْ عَنَّا]» ای کسی که درمانده را چون بخوانَدَش اجابت می‌کنی و رنج را برطرف می‌سازی، از ما نیز رنج و گرفتاری را برطرف فرما و گشایش عطا کن. این تعبیر عینا در ادعیه‌ی معتبر (مانند دعای مشلول) نیز آمده است: «یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ» روش دوم: خواندن کل آیه با قصد تلاوت قرآن و سپس دعا کردن آیه را به‌صورت کامل تلاوت کنید و سپس با حالت تضرع و اضطرار بگویید: «اللّٰهُمَّ بِحَقِّ هٰذِهِ الْآیَةِ الشَّرِیفَةِ، اکْشِفْ عَنَّا السُّوءَ وَ فَرِّجْ کَرْبَنَا» بنابر این خواندن فراز «أَمَّنْ یُجِیبُ...» نه تنها اشکالی ندارد بلکه از مصادیق حسنه‌ی توسل و تذکر به رحمت الهی است؛ اما اگر آن را همراه با توجه، به صورت ندایی («یا مَن یُجیب المضطر...») یا به همراه دعای بعد از آن بخوانید، با روح دعا و ادب مناجات سازگارتر است. ادامه جواب👇

۴. اذکار مأثور و معتبرتر برای رفع گرفتاری و اضطرار: اگر به‌دنبال دعاهایی هستید که عیناً در روایات اهل‌بیت (ع) برای برطرف شدن شدائد و گرفتاری‌ها سفارش شده باشند، موارد زیر از بالاترین اعتبار برخوردارند: 1-دعای هفتم صحیفه سجادیه: حضرت سجاد (ع) این دعا را مخصوص دفع مهمات، بلاها و گرفتاری‌ها تعلیم داده‌اند: «یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ، وَ یَا مَنْ یُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ» 2-ذکر یونسیه: قرآن کریم درباره حضرت یونس (ع) می‌فرماید: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذَٰلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ» ذکر شریف: «لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ. 3-ذکر حوقله برای دفع اندوه و سختی: در روایات صحیح السند متعدد برای رفع همّ و غم تأکید شده است: «َا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ». 4-توسل به حضرت ولی‌عصر (عج) و نماز آن حضرت و دعای فرج: «إِلٰهِی عَظُمَ الْبَلَاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطَاءُ» والسلام- ۱۴۰۵٫۷٫۱۴ قم- احمد خوانساری 🆔https://eitaa.com/khansari53/1223