وصایای امام حسن عسکری به جناب ابن بابویه قمی احمد خوانساری ۱۲مهرماه. حوزه علمیه علوی

🔸شیخ بهائی چون درسفر عتبات عالیات به حرم امامین‌عسکریین علیهم السلام در سرّمن‌رأی مُشرّف شد اینچنین سرود: أَسـرِعِ السَّیـرَ أیُّـها الحـادِي إنَّ قَلبي إلی الحِمی صادِي وإذا مـا رَأَیـتَ مِـن کُـثَبٍ مَشهَدَ العَسکَـرِیّ والهَـادِي فَالثَمِ الأَرضَ خَاضِعاً فَلَقَد نِـلـتَ وَاللهِ خَـیـرَ إِسـعَـادِ وإِذَا مـا حَـلَـلتَ نـَادِیَـهُـم یا سَـقـاهُ الإِلهُ مِـن نَـادِي فَاغضُضِ الطَّرفَ خاشِعاً وَلِهاً وَاخــلَـعِ النَّــعـلَ إنَّـه الـوَادِي 🔸 ای ساربان اندکی شتاب کن که قلبم تشنه دیدار آن مرغزار سرسبز و خرّم است. چون از فراز تپه‌ها حرم امام عسکری و امام هادی علیهماالسلام را مشاهده کردی، خاضعانه بر خاک آن زمین مطهر بوسه زن، زیرا به خدا قسم که به برترین نیک‌بختی‌ها نائل شده‌ای. و هرگاه که سعادت تشرُّف به حرم ایشان تو را دست داد ـکه خداوند مجلس‌نشینان آن را سیراب گرداندـ از فروتنی و اشتیاق دیدگانت را فرو افکن و کفش از پای بَرکن، زیرا که هم اکنون به وادی[مقدّس] رسیده‌ای.** 📚الکشکول ،للشیخ بهاءالدّین محمدالعامِلی ، کتابخانه مجلس ، تاریخ کتابت: ۱۰جمادی‌الثانی ۱۰۸۳ھ۔ق، شماره بازیابی:۴۵۸۷

⚡️کلام جاحظ درباره امام عسکری 🔻امام حسن عسکری علیه السلام نه تنها در نگاه شیعیان بلکه در اندیشه علمای اهل سنّت از جایگاه والا و با عظمتی برخوردار است. 🔹جاحظ م۲۵۰ از اندیشمندان قرن سوم اهل سنت، در پاسخ به افتخار بنی امیه و رد بر آنان، نام ده نفر از ائمه از جمله امام عسکری سلام الله علیهم را ذكر می كند و آنان را این گونه خطاب می کند: 🔸ومن الذی یعد من قریش ما یعده الطالبیون عشرة في نسق؛ كل واحدٍ منهم: عالمٌ، زاهدٌ، ناسكٌ، شجاعٌ، جوادٌ، طاهرٌ، زاكٍ، فمنهم خلفاء، ومنهم مرشحون: ابن ابن ابن ابن، هكذا إلى عشرة، وهم الحسن [العسكری] بن علی بن محمّد بن علی بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علی بن الحسین بن علی، وهذا لم یتفق لبیت من بیوت العرب، ولا من بیوت العجم. 🔹و کسی که از قریش محسوب می شود، از فرزندان ابوطالب هستند که در یک سلسله ای ده نفر بوده و هر کدام از آنان عالم، زاهد، عبادت پیشه، شجاع، بخشنده، پاک و پاک نهاد بوده که برخی خلیفه و برخی دیگر شایستگی خلافت را دارا بودند كه اینها به ترتیب پدر و فرزند بودند و اینگونه ده تن شدند که آنان عبارتند از: حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی [سلام الله علیهم اجعین] و برای هیچ یک از خانه های عرب و عجم چنین اتفاقی نیفتاده است. 📚رسائل الجاحظ، ص۴۵۳.