تاابدو یک روز موردعلاقم میمونه گود ویل هانتینگ

اوکی از حق نگذریم این سکانس دوبلش از زبان اصلیشم بهتربود حتی

حاجی من خون بدنم داره تخلیه میشه جدی

شریان های اصلیم مورداصابت قرار گرفته بود اینقدر خون نمیدادم

روز پنجمه کفکش بسه دیگه

یعنی الان دارید میگید شما موقع پایین اومدن از پله ها سر خوردنتون و شکستن استخوناتون و تصور نمیکنید؟ وقتی دارید از خیابون ردمیشید صدای ترمز و پشتبندش پخش زمین شدنتون تو مغزتون پلی نمیشه؟ زمانیکه خونه با داداش یا خواهرتون تنهایید به این فکر نمیکنید که چی میشه اگه جنون انی باعث بشه طی یک حرکت انتحاری یک بلای ناجور سرش بیارید و نیست و نابودش کنید؟ موقع کار با چاقوی اشپزخونه خودتونو درحالیکه فروش کردید تو شکمتون و مثل چی دارید خونریزی میکنید مجسم نمیکنید؟D:

منتالیتی

(Pt. 2 موقعیکه نصف شب پامیشید برید اب بخورید احتمال نمیدید یک موجود سیاهه لزج سد راهتون بشه؟ یا مثلا وقتی لامپو خاموشمیکنید که تا خود اتاق یک نفس بدویید، یک عزیزدله نامعلومی روی صندلیه میز ناهارخوری زل بزنه تو روحتون؟ وقتی دارید صورتتونو میشورید به این فکرنمیکنید که با باز کردن چشماتون ممکنه با چه شاهکاری با فاصله دو سانتی متری از صورتتون مواجه بشید؟ جلوی اینه توالت سعی نمیکنید خودتونو با تغییر کریپیه حالت چهرتون بترسونید؟ خونه که تنهایید توهم نمیزنید یک موجود اسکینیه قدبلند ته خونه اون کنج استتار کرده؟:(

شاید باورتون نش ولی اون حرکت مریض جلوی اینه رو یکبار موفقشدم به هدفم برسم و حدس بزنید چی خویهکردم و تا چندساعت داشتم فکر میکردم ایا این واقعا من بودم؟ (نخندید، تغییر چهره درحد مایکل جکسون توی دد دنس)

بله من از اوتیسم رنج میبرم دوستان شکی درش نیست