دستش را به گلویش می‌زند و می‌گوید: «اینجاست، رد نمی‌شود.»

- و اگر گمان کردی که من دلتنگ نیستم از خدا طلب ببخش کن زیرا بعضی از گمان ها گناهند .

دانش واقعی آن است که بدانی هیچ‌چیز نمی‌دانی _کتابخانه‌نیمه‌شب

کدام شعرت را در یک صبح بارانی نوشته‌ای؟ بعد از آنکه انگشتان خیسِ ابر آنقدر به شیشه‌ی پنجره زد تا بیدارت کرد، همان را در گوش من زمزمه کن. - لیلا کردبچه

به خاطر لبخند تو بود که من عکاس شدم . . (:

در سرزمینِ قافیه‌ها دفن می‌شود هر شاعری که شعر نگوید برای تو. . . -مهدی کتابدار

این‌ها که می‌شنوی شعر نیستند، حرفند حرف‌هایی که وقتی نیستی با تو می‌گویم... -افشین یداللهی

_ زیبا ، آرامشِ خالص ؛

'واژه به واژه سطر به سطر تو را . . نگاهت را . . خواهم نوشت می نویسم از تو که چمدانت را بسته ای فصل به فصل تو را کتاب می کنم شاید برگشتی خواندی و عاشق شدی زمانی که تو مانده ای و کتابخانه ای پر از عشق

صحبتی داشتید ، اینجا در خدمتم ؛ http://nskhat.ir/send?public_token=khazrae-5ad9d0

به مظلومیتِ نوشابهٔ زرد فکر می کنم. به اینکه سالهاست نارنجی بودنش نادیده گرفته شده و نمیتواند مقاومتی هم از خود نشان دهد. نوشابهٔ زرد همیشه با خود فکر می کند، اولین نفری که به او گفت «نوشابهٔ زرد» چه خصومتی با او داشته است؟ اصلا چرا بقیه حرفِ اشتباهِ او را قبول و بعد تکرار کرده اند؟ نوشابهٔ زرد شاید هر شب قبل از خواب آرزو می کند فردا که بیدار می شود واقعا زرد باشد. شاید هم تا حالا چندین بار سعی کرده به خود تلقین کند واقعا زرد است. به راستی هیچکدام از ما را توانِ تحملِ نوشابهٔ زرد بودن هست؟