بعد عمری که به خواب منِ بیدل آمد
گریه آبی به رُخم ریخت که بیدار شدم…
_ کلیمکاشانی؛ _
چشم عیب از مردمان بردار و عیب خود ببین،
هرکه عیب خویش بیند از همه بیناتر است
_ نسیمی؛ _
چشم من، چشم تو را دید ولی دیده نشد،
مـن هـمانم که پسندیـد و پسندیـده نشد..
_ سجادسامانی؛ _