یا علی گفتیم و عشق آغاز شد... ابتدای سال ۱۴۰۴ برای ما، با شب‌های قدر و زمزمه‌های مناجات در جمع صمیمی هیئت فامیلی‌مون آغاز شد. شبی که دل‌ها سبک شد، اشک‌ها جاری شد، و بندگی رو در کنار خانواده‌ای از جنس محبت اهل بیت تجربه کردیم. و حالا... این عکس، یادگار اولین جلسه هفتگی ما بعد از ماه مبارک رمضان است دورهمی‌ای پر از لبخند، دل‌های صاف، و نگاهی به ادامه‌ی راه... سالی که با شب‌های قدر شروع بشه، و با یاد اهل بیت ادامه پیدا کنه، بی‌شک پربرکت خواهد بود. ان‌شاءالله تا پایان سال، این صفا، این جمع، این نور اهل بیت در دل‌هامون جاری بمونه و هیئت‌مون گرم‌تر، متحدتر و پرثمرتر از همیشه قدم برداره.

با حضور قلب و توجه، مشاهده بفرمایید... شب جمعه‌ست؛ شبی که دل‌ها بیشتر هوای کربلا می‌کنن... شبی که بوی زیارت آقا اباعبدالله الحسین علیه‌السلام توی فضا می‌پیچه. تو این شب عزیز، کلیپی از سینه‌زنی جانسوز کربلایی نریمان پناهی تقدیمتون می‌کنم. از بچگی عاشق صداش بودم و هنوز هم وقتی می‌خونه، صداش مستقیم به دل می‌شینه... صدایی که می‌ره ته دل آدم؛ صدایی پر از عشق و حال‌و‌هوای کربلا... تصور می‌کنم نفس گرم این ذاکر عزیز، مورد توجه اهل بیت علیهم‌السلام باشه. ان‌شاءالله خیلی زود، در یکی از جلسه‌های هیئت خم‌پیچی‌های مقیم تهران، بتونیم از صدای گرمش از نزدیک بهره‌مند بشیم. اللهم ارزقنا کربلا... -

پاسخ به شبهه‌ای در خصوص عزاداری امام حسین علیه‌السلام با سلام و احترام به همه عزیزان، به مناسبت شب جمعه، که شب زیارتی امام حسین علیه‌السلام است، کلیپی از مداحی برادر گرامی مداح اهل بیت کربلایی نریمان پناهی در کانال منتشر کردم در پیام قبلی پس از انتشار آن کلیپ ، یکی از عزیزان در دایرکت پیامی فرستادند که حاوی شبهه‌ای در خصوص اثر عزاداری‌ها و گریه بر امام حسین علیه‌السلام بود. ایشان نوشته بودند:👇👇 «دیگر هیچی اثر نمی‌کند؛ با گریه هیچ‌چیز درست نشد و نمی‌شود.» در پاسخ به این دیدگاه، پیامی برایشان ارسال کردم که به دلیل اهمیت موضوع و احتمال مطرح شدن این شبهه برای برخی دیگر از عزیزان در سطح جامعه ، تصمیم گرفتم آن را در کانال نیز به اشتراک بگذارم: پاسخی که بنده به این شبهه دادم : عزاداری برای امام حسین علیه‌السلام فقط برای گریه و آرامش دل‌ها نیست؛ بلکه هدف اصلی آن، زنده نگه داشتن پیام عاشورا و تقویت روحیه ایستادگی و جهاد در برابر ظلم و فساد است. قیام امام حسین علیه‌السلام، یک انقلاب فرهنگی، فکری و معنوی بود که تأثیرات عمیق و پایدار در طول تاریخ بشریت گذاشته است. ممکن است امروز مشکلات اقتصادی و اجتماعی ما با اشک و عزاداری مستقیم حل نشود، اما همین مجالس اگر با بصیرت، ایمان و شناخت همراه باشند، ما را برای مقاومت در برابر فساد، بی‌عدالتی و بی‌تفاوتی آماده می‌کنند. این اشک‌ها مقدمه‌ی حرکت و بیداری‌اند، نه نشانه‌ی انفعال. در آموزه‌های دینی آمده که هیچ عمل صالحی بی‌اثر نمی‌ماند؛ حتی اگر اثر آن فوری دیده نشود. ما با این عزاداری‌ها، دل‌هایمان را به سرچشمه حقیقت و عدالت وصل می‌کنیم و همین اتصال، زمینه‌ساز تغییرات عمیق در فرد و جامعه خواهد بود. لذا باید از این جلسات نورانی بهره ببریم؛ نه‌فقط برای ذکر مصیبت، بلکه برای تقویت ایمان، بیداری قلب، و آمادگی برای عمل. اللهم اجعلنا من أنصار الحسین علیه‌السلام و السائرین علی نهجه.

سلام و عرض ادب خدمت همراهان عزیز و دل‌هم‌دل سالیان سال است که دشمنان این آب و خاک، خواب براندازی نظام جمهوری اسلامی را در سر می‌پرورانند. ابتدای هر سال، با نیشخندی می‌گویند: "امسال دیکه سال آخرشونه!" اما هر سال، خودشان می‌مانند و حسرتی تکراری... یکی از اصلی‌ترین دلایلی که جرات نمی‌کنند قدمی به خاک پاک ایران بگذارند، همون هشت سال حماسه‌ای است که مردانی از جنس غیرت، با خون و جان، مرزهای کشور را بیمه کردند. رزمندگانی که نه فقط با گلوله، بلکه با ایمان ایستادند؛ مردانی که خانواده و فرزند را رها کردند، از دنیا دل بریدند و رفتند به استقبال خطر، تا ما امروز آسوده بنویسیم و بخندیم. کربلایی حاج مصیب طبرزدی یکی از همین عزیزان است. مردی که خاکریزهای داغ جنوب را دیده، صدای خمپاره برایش لالایی شب بوده و ترکش‌ها با او انس دیرینه دارند. در ایام نوروز، توفیق شد و ساعاتی در محضر این بزرگوار بودیم. خاطرات زیادی از ایشان ضبط کردیم که عمدتاً رنگ و بوی جبهه داشت. اما بین این همه خاطره‌ی پرشور، یک روایت شیرین هم شنیدیم که ربطی به جنگ نداشت، ولی طنازی حاجی در نقل ماجرا، آن را به یکی از دلچسب‌ترین بخش‌های گفت‌وگو تبدیل کرد. ماجرا رو قبلاً مکتوب براتون نوشتیم؛ قضیه‌ی اون شربت مرموز، اون جیب پر از پول، اون سارق بی‌معرفت و اون نگاه مات حاجی در صندلی اتوبوس که راننده گفت: «آقا رسیدیم گلپایگان!» و حاجی، با حالی بین زمین و آسمون، فقط گفت: «نه...» نه‌ای که از عمق یک کهکشان خوابیده می‌اومد! اکنون کلیپ کامل این خاطره‌ی بامزه، از زبان خود حاجی، با همون حس‌وحال شیرین، در کانال بارگذاری می‌شود در پیام بعدی از خانواده محترم این بزرگوار، به‌ویژه آقازاده‌های ارجمندشان که نهایت همکاری را در تهیه و انتشار این محتوا با ما داشتند، صمیمانه تشکر می‌کنیم. و در پایان، از همه‌ی دل‌های عاشق و بیدار می‌خواهیم برای سلامتی، عزت و طول عمر این مرد میدان، از عمق وجود یک صلوات پر از نور و محبت بفرستند: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

نه گلوله، نه خمپاره… این‌بار یه خاطره بامزه از یه مرد جنگ‌دیده که بار ها تا مرز شهادت پیش رفته ! حاج مصیب طبرزدی، رزمنده‌ی روزهای آتش و خاک، این‌بار با یه روایت طنازانه کاری می‌کنه که هم لبخند بزنی، هم دلت گرم بشه. خنده‌ای از جنس جبهه، ساده، صمیمی، واقعی. یکی از زیبایی‌های این خاطرات و کلیپ‌ها همینه که جوون‌های ما بدون شعار، با قهرمانان واقعی این سرزمین آشنا می‌شن؛ همون‌هایی که بی‌صدا، با جان و دل از خاک وطن دفاع کردند. راستش من خودم هم تا سال گذشته که حاج آقا مهمان هیئت ما شدند، نمی‌دونستم که ایشون ۴۸ ماه ایثارگری در جبهه دارند. مردی که تا نوک خاکریز رفت، ولی هنوز هم متواضع و بی‌ادعاست. ممنونیم از حاجی عزیز بابت روایتگری دلنشین و همکاری صمیمانه‌ش. تماشا کن، لبخند بزن، و برای سلامتی‌ش یه صلوات از ته دل بفرست. و منتظر باش… خاطره‌ی بعدی، از دل خاکریز و خط مقدم جبهه خواهد بود؛ روایتی شنیدنی از روزهای دفاع مقدس. https://eitaa.com/khompich/8004