🔴اهمیت نماز صبح و تاکید بر قضا نشدن نماز صبح 💠نماز صبح از میان نمازها این امتیاز را دا رد که ملائکه شب و ملائکه روز آن را مشاهده می کنند. زیرا نماز صبح اگر در اول وقت خود انجام شود دقیقاً در لحظه ای انجام شده است که ملائکه شب جای خود را به ملائکه روز می دهند. و هر دو گروه از فرشتگان شاهد اقامه آن خواهند بود. بنابراین نماز صبح که در اول وقت خوانده شود در دو پرونده ثبت می شود.»🌸 📚 (وسایل شیعه/ج3/ص156/بحار/ج8/ص73) @khoob1

📌پـاسخى به نام سـكوت الإمام عليّ عليه السلام:  رُبَّ كَلامٍ جَـوابُهُ السُّـكُوتُ. [غررالحكم ج4 ص64] امام عـلى عليه السلام فرمود: چه بسا سخنى كه پاسخ آن، «سكوت» است! بسيارى از فتنه ها، از «زبان» سرچشمه مى گيرند. كار مهم زبان هم «حرف زدن» است. بسيارى از حرفها، غير ضرورى و گاهى هم مفسده انگيزند. پس «چاره»، در سكوت و دم فرو بستن و كم سخن گفتن و هر سخنى را پاسخ نگفتن و پرهيز از جدال كلامى است و مناقشات لفظى. وقتى سخنى ابلهانه و جاهلانه است، بهترين پاسخ مناسب آن «خاموشى» است. آنجا هم كه جواب دادن به يك حرف، فتنه و فساد به بار مى آورد، مناسب ترين جواب «سكوت » است. بزرگان گفته اند كه: اگر سخن، نقره است، سكوت، «طلا» ست و اين اشاره به ارزش سكوت معنى دار و بجا و مصلحت انديشانه است كه به سود فرد و جامعه است. شايد براى بعضى ها، بهترين عبادت و خدمت به جامعه و خلق خدا، همان «سكوت» باشد، تا نه اختلافى پديد آيد، نه به منازعه اى دامن زده شود و نه آتش دشمنى و جبهه گيرى شعله ورتر گردد. جان به فداى آن سكوت هايى كه آتش فتنه ها را فرو مى نشاند!. @khoob1

🔴کسی که در راه خدا جهاد کند و شهید شود، 📌#حدیث_روز ⚪️امام علی(علیه السلام): 🔵ما الْمُجَاهِدُ الشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَكَادَ الْعَفِيفُ أَنْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَة. 🔴کسی که در راه خدا جهاد کند و شهید شود، اجرش بیشتر از کسی نیست که بتواند گناه کند ولی عفت بورزد. انسان پاکدامن نزدیک است که فرشته ای از فرشتگان خدا شود. 💬نهج البلاغة: حکمت474. ✍️جهاد با سپاه شیطان برای نگاهبانی از گوهر عفت، کمتر از جهاد با سپاه مشرکان برای محافظت از کیان مسلمین نیست. می توان با پاکدامنی، هم سفره شهیدان شد. از آن فراتر، می توان نزد خدا فرشته شد. @khoob1

🔴با عبرت‌ها بيدار شويد 🔰پیامبر اکرم (ص) ✔️تَيَقَّظُوا بِالعِبَرِ، و تأهَّبُوا لِلسَّفَرِ، و تَقَنَّعُوا بِاليَسيرِ، و تأهَّبُوا لِلمَسيرِ . 📌با عبرت‌ها بيدار شويد و براى سفر آماده گرديد و به اندك قناعت ورزيد و براى حركت حاضر باشيد. 📙تنبيه الخواطر : ج۲ ص۱۲۰ @khoob1

✨امام علی - علیه السلام- فرمودند : 🌱پیروان ما كسانى‌اند كه در راه ولایت ما بذل و بخشش مى‌كنند، در راه دوستى ما به یكدیگر محبت مى‌نمایند، در راه زنده نگه داشتن امر و مكتب ما به دیدار هم مي ‌روند. چون خشمگین شوند، ظلم نمى‌كنند و چون راضى شوند، زیاده روى نمي ‌كنند، براى همسایگانشان مایه بركت‌اند و نسبت به هم‌نشینان خود در صلح و آرامش‌اند. @khoob1

📌بهـترين مشـاوران الإمام عليّ عليه السلام: خـَيْرُ مَنْ شـاوَرْتَ: ذَوُوالنـُّهى وَالْعِلْمِ وَأُولُوالتـَّجارِبِ وَالْحَزْمِ. [غررالحكم ج3 ص428] امام عـلى عليه السلام فرمود: بهترين كسانى كه با آنان مشورت مى كنى، صاحبان خرد و دانش و تجارب و دورانديشى اند. مهمتر از اصل «مشورت»، شناختن و يافتن مشاوران خوب و شايسته است. ولى اين «خوبى» و «شايستگى» در مشاور، چيست؟ و معيار آن كدام است؟ انگيزه رايزنى و مشورت، بهره گيرى از دانش و تجربه و خرد ديگران است. آنچه ما را از خطا و بيراهه و لغزش مصون مى دارد، افزودن دانسته ها و تجربه هاى ديگران به دانش و فهم و تجارب خويش است. آنكه در كارها و نظرها و تصميم ها، اهل «حزم»، «آينده نگرى» و «مآل انديشى» نيست، نمى تواند براى ما «مشاورى خوب» باشد و ما را به صواب برساند. «خردمندى»، مانع تصميمهاى عجولانه مى شود. «تجربه»، بالاتر از علم است و «حزم» هم ما را از پشيمانى هاى ناشى از شتاب و هوس و نقدانديشى مصون مى دارد. اين است كه نبايد از هر كس نظر خواست و به نظر مشورتى هر فردى عمل كرد. چهار معيار در مشاور خوب، عبارتند از: برخوردارى از «علم»، «خرد»، «تجربه» و «حزم @khoob1

📌فرصـت محـاسبه الإمام عليّ عليه السلام: ثـَمَرَةُ الُْمحـاسَبَةِ صَـلاحُ النـَّفْسِ. [غررالحكم ج3 ص334] امام عـلى عليه السلام فرمود: ثمره «محاسبه»، اصلاح شدن نفس است. هيچ خردمندى راضى به خسران و زيان در «معامله» نمى شود. ليكن، شناخت «سود» و «زيان» مهم است. چه بسيارند كسانى كه «نفع» و «ضرر» را به جاى هم اشتباه مى گيرند و گاهى عمرى خسارت مى برند، اما خود را برنده مى پندارند. چه خوب است كه دفترچه «محاسبه نفس» افتتاح كنيم. برنامه اخلاقى و تربيتى «محاسبه»، براى آن است كه انسان به سود و زيان عمر خويش بنگرد و سرمايه عمر را كه خرج مى كند بازدهى هم برايش داشته باشد. كسى مى تواند مـدعى «خودسازى» باشد كه خودشـناسى هم داشته باشـد. شگفتا!... انسان براى مقدارى سرمايه مادى و سرمايه گذارى تجارى و سپرده بانكى كلى حساب و كتاب و دفتر جزء و كل و... دارد، اما سرمايه هاى خويش را بى ملاحظه برباد مى دهد و خسران هاى روحى را خسارت به حساب نمى آورد. نتيجه محاسبه خويش، اصلاح خود است. روزى چند دقيقه، از خودتان حساب مى كشيد؟ @khoob1

📌عبــرت‌ها الإمام عليّ عليه السلام: ما أَكْثـَرَ الْعِبـَرُ وَ أَقَلَّ الإِعْتِبـارُ. [غررالحكم ج6 ص68] امام عـلى عليه السلام فرمود: وسايل عبرت گرفتن چه بسيارند، اما عبرت گرفتن چه اندك است! شكست هايى كه براى عده اى پيش مى آيند، مى توانند براى ديگران درس پيروزى داشته باشند. ناكامى هاى برخى برنامه ها، مى توانند «برنامه ريزان» را به تغيير شيوه وادارند، تا در كارها موفق شوند و به «اهداف» برسند. مرگ و ميرهاى هر روزه، مى توانند براى ما «مايه بيدارى» و «سرمايه تنبّه» شوند. ديدن صحنه هاى تصادف، به رانندگان درس احتياط مى دهد و فرجام شوم معتادان براى اهل هوس، «آيينه عبرت» است و رسوايى اهل معصيت، براى ديگران يك موعظه است. همه اينها درست، ولى وقتى كه «چشم عبرت بين» باز و تصميم بر «پند آموختن» در كار باشد! دوروبر خود ما و همين عمر اندك مان، كلى «عبرت» براى ما ارائه مى دهد. ولى آنجا كه «ديده عبرت بين» را بسته باشيم و خود را به آن كوچه بزنيم، از اين همه عبرت ها چه اعتبار؟ دواى دردها موجود است، اما اگر از آنها استفاده نكنيم، درمانى هم در كار نيست. رانندگى در جاده اى هم كه پر از «علايم رانندگى» و تابلوهاى هشدار دهنـده است، اگر راننـده نخواهد به آنها توجه كند همان خـطرها را دارد. مايه عبرت فراوان است، ولى آنچه كم داريم، «پندآموزى» و «عبرت گرفتن» است. @khoob1

✨احادیث زیبا در باره دنیا از امام علی (ع) ✔️1_ بهترين پندآموز براى تو دنياست، اگر از دگرگونى حالاتى كه به تو نشان میدهد و از جدايى و پراكندگی ‌اى كه به تو اعلام می ‌كند ، پند گيرى. ✔️2_ از گذشته دنيا براى آينده‌اش عبرت بگير؛ زيرا همه اجزاى آن، شبيه يكديگرند و انجام آن به آغازش می‌ پيوندد و تماماً دگرگون شونده و از كف رفتنى است. ✔️3_ اى بندگان خدا ! شما را به پروا از آن خدايى سفارش مى‌ كنم كه نمونه‌ ها آورده… و با حجّت‌هاى رسا هشدارتان داده است ، شمار شما را می داند ، و عمرى برايتان مقرّر كرده است، در جايگاه آزمايش و سراى عبرت . شما در دنيا آزمايش می ‌شويد و براى آن ، مورد حسابرسى قرار می گيريد. ✔️4_ دنيا، گذرگاه است ، نه قرارگاه؛ و مردم در آن دو دسته ‌اند: دسته‌اى كه در دنيا خود را فروختند و به نابودى افكندند، و دسته‌اى كه خود را خريدند و آزاد كردند. ✔️5_ دنيا آفريده نشده كه براى شما سراى ماندن و جاى آسودن باشد ؛ بلكه گذرگاه شما قرار داده شده است تا از آن براى سراى استقرارتان توشه اعمال نيك برداريد . پس، در دنيا همواره آماده باشيد ؛ و زنهار كه خوشى‌هاى زودگذر آن ، شما را نفريبد. ✔️6_ دنيا را دنيا ناميده ‌اند ، چون فرومايه ‌تر از هر چيزى است. ✔️7- احوال دنيا، همه لرزان است و دارايى آن ، گرفتنى و قابل سپردن به ديگرى. ✔️8- اسباب دنيا از هم گسيختنى است و عاريه‌ هاى آن ، بازگشتنى. ✔️9- هركه در پىِ سراب بدَوَد، خسته ‌تر و تشنه ‌تر مى‌شود. @khoob1

🔴عبادت کردن به زیادی 🔰امام حسن عسکری علیه السلام: 📌لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلاةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ 🖌عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. 📚 (تحف العقول ص 442 ) @khoob1

🔴 از فضیلت خواندن سوره واقعه رفع فقر و تنگدستی است 📌هر کس سوره واقعه را هر شب بخواند هیچ تنگدستی و گرفتاری به او نمی‌رسد. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند: سوره واقعه را به زنانتان یاد دهید زیرا آن سوره بی نیاز کننده است @khoob1

📌حـق شـناسى الإمام عليّ عليه السلام: أَكْرِمْ ضـَيْفَكَ وَإِنْ كانَ حـَقيرًا وَقُمْ مِنْ مَجْلِسِكَ ِلأَبيكَ و مُعَلِّمِكَ وَ إِنْ كُنْتَ أَميرا. [غررالحكم ج2 ص191] امام عـلى عليه السلام فرمود: مهمان خود را اكرام كن، هر چند «حقير» باشد، و در مقابل پدر و معلم خود به ادب برخيز، هر چند «امير»باشى! رعايت «ادب»، در مقابل مهمان و معلم و پدر، هر چند هر كدام جلوه اى خاص دارد، اما در هر سه مورد نشانه «انسانيت» است. نه «مهمان دارى» بايد سبب كبر و عجب و غرور گردد و ميزبان را به تفاخر و مباهات بكشد، نه «فرمان روايى» بايد انسان را از مراعات وظيفه تواضع و خاكسارى نسبت به «پدر» و «معلم» غافل سازد. اكرام و احترام نسبت به مهمان، يك وظيفه و ادب است، هر چند كه از نظر مال، مقام، موقعيت، سن و سال، كوچك و حقير باشد و مهمان بزرگتر و با جلال تر. به پاى پدر و معلم از جا برخاستن نيز، نشانه ديگرى از «تواضع» و حق شناسى است. هر چند كه اين فرزند يا شاگرد، به مقام امارت و زمامدارى رسيده باشد. وقتى «امير» باشى و پدر و معلم را از ياد نبرى، و آنگاه كه مهمانت «حقير» باشد و بازهم اداى حق كنى و احترام و اكرام را ترك نكنى، به كمال رسيده اى. اينها، دليل عظمت روح، خودساختگى معنوى، رهايى از غرور دنيا، شناختن حق و اداى حق است. @khoob1