"این صبرِ ما کفاف به غم‌ها نمی‌دهد."

تو همان چایِ تلخ بمان، کسی که چای دوست داشته باشد؛ با خودش قند می‌آورد.

کاش من فقط تو را داشته باشم و خدا هی بپرسد: دیگر چه؟ بگویم: هیچی همین کافیست!

رفت و از گریه‌ی طوفانی‌ام اندیشه نکرد چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت..

دعاگوی شما عزیزان بودم🤍؛ قسمتتون ان‌شاءالله.

گفت:تمام احتیاج من در دو کلمه خلاصه می‌شود: آدمِ امن.

دیدید وقتی یه بچه زمین میخوره چطوری با گریه به سمت عزیزش می‌ره و گریه میکنه؟ زمین خوردم حسین ، بغلم کن:)

حالا که رسماً وارد ماه " بدو سحری الان اذان میگه ، نخور مگه روزه نیستی ، خواب هم عبادت محسوب میشه ، اذان گفت آب نخوریا دل درد میشی و.." شدیم از همینجا و همین تریبون از ممبرای گلم که این مدت تحملم کردن و دوستان عزیزم حلالیت می‌طلبم اگر ناخواسته حرفی زده شد و یا ناراحتی پیش اومد حلال کنید و ببخشید

امّا عزیزم من اگر گاهی در پیله‌ی سکوت می‌پیچم و با یک فنجان چای گوشه‌یِ اتاق کز می‌کنم، اگر لایِ فریادهای خاموش خودم چنبره می‌زنم و از همان اندک ارتباطم با دنیای بیرون هم فرار می‌کنم، بی‌شک چیزی میان گلویم سنگینی می‌کند. اگر دیدی لایِ کلمات گم شد‌ه‌ام و رویِ سطح اقیانوسِ وهم قدم بر می‌دارم در آغوشم بگیر و سکوتم را ببوس. زیرا هیچ‌کس جز تو نمی‌تواند التهابِ درونم را تسکین دهد و از میانِ مرگ بیرونم بکشد. : )

‏مهما بلغَ المرءُ من القُوَّة ‏فإنَّه يبقى محتاجاً إلى حضن من يُحِب. «مهم نیست که یک نفر چقدر قوی باشد او همچنان محتاجِ آغوش کسی است که او را دوست دارد.»  

؛ «کافی بود مرا در آغوش بگیری تا همه‌یِ خستگی‌ام برود.»