♦️رئیس سازمان حج و زیارت: پروازهای حج تا ۲۵ اردیبهشت‌ ادامه دارد و بازگشت زائران از ۱۱ خرداد آغاز می‌شود 🇮🇷 @khoshab1

‌ ♨️ دستور اکید پزشکیان برای حذف شرکت‌های پیمانکاری صادر شد رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور: 🔹دستور اکید رئیس‌جمهور برای حذف شرکت‌های پیمانکاری تأمین نیروی انسانی صادر شده است. 🔹این دستور گامی بزرگ و عیدی دولت به جامعه کارگری است. 🔹اجرای فوری آن برای رفع دغدغه‌های معیشتی و شغلی کارگران ضروری است. @khoshab1

چرا آقای لاریجانی را در شهر قم دفن کردند؟ چند روز پیش با دو نفر از دوستان برای عرض تسلیت خدمت خانواده شهید لاریجانی رسیدیم. همسر و دو دختر و دو عروسش به استقبال مان آمدند. تواضع و مهمان نوازی شان شرمنده مان کرد. بعد از تسلیت و تعارفات معمول خواستیم کمی هم خاطره بشنویم. مخصوصا از خانم مطهری که سه نشان افتخار دارد:‌ دختر شهید و همسر شهید و مادر شهید! در خلال خاطرات شیرین و درس آموزی که می گفت، پرسیدم:‌ «راستی چرا آقای لاریجانی و آقامرتضی قم دفن شدند؟» قصه ای که برایم گفتند شنیدنی بود. از زبان خودشان بخوانید: از جنگ دوازده روزه دیگر هر لحظه منتظر شهادت آقای آملی بودم. اصلا مرتضی برای همین کار و شرکتش را رها کرد و رفت پیش او. می ترسید اتفاقی برای پدرش بیفتد و بعدا پشیمان شود که می توانسته خطری را از او دور کند و نکرده. خانه که نمی آمدند. دیر به دیر می دیدیمشان. آن هم کوتاه و ناگهان. یک بار از همین دیدارهای گاه به گاه پرسیدم: «علی اگه شهید بشی، تکلیف چیه؟» آقای آملی هیچ وقت دوست نداشت بار باشد. هیچ چیز را به آدم اجبار و الزام نمی کرد. این بار هم از آن لبخندهای متفکرش زد و گفت:‌ «هرجا برای شما راحت تر باشه خاکم کنید.» اصرار که کردم گفت: «همیشه آرزو داشتم در صحن امیرالمومنین دفن شوم.» نجف به دنیا آمده بود و ارادتش به امیرالمومنین فوق تصور بود. بعد ادامه داد: «اگه نشد مشهد، اگه نشد قم و اگه نشد هر جای تهران.» آقای آملی که شهید شد وسط جنگ بودیم. امکان بردنش به نجف که منتفی بود. برای مشهد برنامه ریزی کردیم و قرار شد روز چهارشنبه تشییع در تهران باشد و روز پنج شنبه در قم و روز شنبه در مشهد. مردم تهران و قم سنگ تمام گذاشتند. بعد از مراسم تشییع قم تولیت آستان حضرت معصومه و بزرگان شهر قم اصرار کردند که شهدایتان را همین جا دفن کنید و مشهد نبرید. می گفتند:‌ آقای لاریجانی دوازده سال نماینده مردم قم بوده در مجلس و باید همین جا دفن شود. مستاصل شده بودم. نمی دانستم چه کار کنم. همیشه در تصمیمات مهم یا به آقای آملی مراجعه می کردم و یا به مرتضی. حالا هر دویشان توی تابوت بودند و من باید برای محل قبرشان تصمیم می گرفتم. تولیت آستان گفتند: هر جای حرم که شما بگویید ما آمادگی تدفین داریم. حتی نزدیکترین جا به ضریح. گفتم: «نه آقای آملی که با ویژه بودن مخالف بود. مگر اینکه مثلا جایی کنار مزار پدرم و پدر خودش باشد.» بهم گفتند: «آن قبرها مال خیلی وقت پیشند و عموما یک طبقه بوده اند و نقشه اش هم دستمان نیست. نمی دانیم جای خالی دارد یا نه. ولی تا صبح به شما خبر می دهیم.» بعد از صحبت ها حضرت معصومه را زیارت کردم. به دلم بود که اگر قسمتشان قم باشد خودشان یک نشانه ای چیزی می فرستند. داشتیم از حرم خارج می شدیم که آمدند دنبالمان. «حاج خانم برگردید. برگردید.» پشت سر نمایندگان آستان رفتیم همان قسمتی که مزار پدر و پدرشوهرم بود. با تعجب اشاره کردند به سنگ مرمری که برداشته بودند. درست بین مزار شهید مطهری و آیت الله آملی لاریجانی یک قبر دو طبقه خالی و سیمان شده تمیز و آماده وجود داشته که کسی از آن خبر نداشت! فهمیدم که پدرها دوست دارند پسرها را در آغوش خودشان نگه دارند. پدرم خیلی آقای آملی را دوست داشت و عشق آقای آملی هم به او تا آخر عمرش پابرجا بود. مرتضی هم خیلی به هر دو پدربزرگش ارادت داشت. من هم تسلیم شدم و رضایت دادم. تازه بعد از دفن بود که یاد خواب تکرار شونده ام افتادم. در طول پانزده سال گذشته چندین و چندبار این خواب را دیده بودم. که وارد محوطه مزار پدرم می شوم و می بینم که قبر شکافته. با عجله می دوم که چهره پدرم را در قبر ببینم و تا می رسم می بینم مرتضی است! یعنی گاهی مرتضی بود و گاهی هم آقای آملی. و حالا هر دوی آنها آنجا بودند. درست همانجا که من چهل و هفت سال می نشستم و برای پدرم و بعدها پدر همسرم فاتحه می خواندم. آن نقطه دردآشناترین نقطه ی کره زمین بود. جایی که همه درددل های من را شنیده و اشک هایم را دیده بود. و حالا شده آغوش عزیزترین هایم. انگار که هر خاکی خودش انتخاب می کند میزبان چه باشد. خاک قم هم علی و مرتضی را انتخاب کرد. حالا همه اشک هایم را یک کاسه می کنم و همان جا می ریزم. برای پدر و همسر و پسرم که هر سه فدای راه حق شدند. #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

تنگه هرمز همچنان مسدود است 🔹براساس گزارش کپلر روز گذشته تنها ۴ شناور از تنگه هرمز عبور کردند که نشان می‌دهد این آبراه استراتژیک همچنان به اراده ایران مسدود است.

🔻صدراعظم آلمان: ایرانی‌ها بسیار قوی‌تر از آن چیزی هستند که قبلا تصور می‌شد/ ایرانی‌ها با مهارت بسیار مذاکره‌ می‌کنند، اما آمریکایی‌ها هیچ استراتژی مشخصی ندارند

🔻 گفت‌وگوی عراقچی و رئیس جمهور روسیه پوتین: هفته گذشته پیامی از مقام رهبری ایران دریافت کردم/ مردم ایران شجاعانه و قهرمانانه برای حاکمیت خود می‌جنگند/ ما هر کاری را که به نفع ایران و کشورهای منطقه باشد، انجام خواهیم داد

🔴 پوتین: پیام رهبر انقلاب ایران را دریافت کردم 🔻رئیس جمهور روسیه: 🔹پیام رهبر معظم انقلاب ایران را دریافت کردم. 🔹روسیه هر کاری را که منافع ایران و سایر کشورهای منطقه را تامین کند، برای برقراری صلح در خاورمیانه در اسرع وقت انجام خواهد داد. 🔹روسیه امیدوار است مردم ایران بر این دوره دشوار غلبه کنند و صلح در کشور حاکم شود. 🔻 وزیر خارجه ایران: 🔹روابط بین روسیه و ایران که نمایانگر مشارکت استراتژیک است، تقویت خواهد شد . 🔹رهبر معظم انقلاب و رئیس جمهور پزشکیان بهترین آرزوهای خود را به پوتین ابلاغ کردند.

🎥 تصاویری از دیدار عباس عراقچی وزیر امور خارجه با ولادمیر پوتین رئیس جمهور روسیه

#نکته در عرف دیپلماتیک، معمولا دیدارها با همسطح شکل میگیره، یعنی وزیر امور خارجه با وزیر امور خارجه اما در زمانی که شخصیت سیاسی حامل پیام مهمی باشه، سطح دیدارها و استقبال متفاوت میشه. اینجا هم در همین قاعده هست یعنی طبیعتاً عراقچی حامل پیام مهم و خاصی بوده که پوتین قبول کرده باهاش دیدار داشته باشه

🔻نشریه آتلانتیک: ترامپ تا وقتی حالش خوب نشده، به پست‌گذاشتن در شبکه‌های اجتماعی ادامه می‌دهد 🔹مطالبی که ترامپ درباره ایران منتشر می‌کند، به‌نظر از سر استیصال اوست. 🔹ترامپ در تله‌ای گرفتار شده که در آن قدرت واقعی به بن‌بست خورده و تنها ابزاری که برای او باقی مانده، «انتشار رگباری مطالب در شبکه‌های اجتماعی» است. 🔹ترامپ تصور می‌کند که اگر به اندازه کافی درباره «پیروزی» و «قدرت» بنویسد، واقعیت بنزین ۶ دلاری و شکست مذاکرات از ذهن مردم پاک خواهد شد.

🔴 تاریخ این جنگ را به نفع ایران می‌نویسد 🗣 ریچارد هاوس، رئیس سابق شورای راهبردی روابط خارجی در پاسخ به این سوال که فکر می کنید گذر زمان به نفع آمریکا است یا اسرائیل، گفت: ◀️ فکر می‌کنم احتمالاً گذر زمان کمی بیشتر به نفع ایران است. ما تاب‌آوری آن‌ها را دیده‌ایم، بله، آنها به دلیل وضعیت بد اقتصادی تحت فشارهایی هستند. اما ما هم فشارِ زمان را حس می‌کنیم. ◀️ مسائلی که همین الان درباره انرژی و بسته شدن تنگه هرمز مطرح است، آثار رو به رشدی دارد. ◀️ فکر می‌کنم تاریخ به شکلی بسیار انتقادی با این جنگ و با فرضیاتِ ما پیش از ورود به آن برخورد خواهد کرد؛ فرضیاتِ مبنی بر اینکه ایران مقاومت نخواهد کرد، به همسایه‌هایش حمله نخواهد کرد و تنگه هرمز را نخواهد بست. ◀️ پس ما در محاسبات محدود و نظامی در حال پیروزی هستیم، اما در معنای وسیع‌ترِ استراتژیک، در حال باختن این جنگ هستیم.