🔘 پیش‌بینی حاج‌قاسم چند ماه قبل از شهادت درباره ابعاد جنگ رمضان و قدرت ایران 🔘 بنیاد حفظ و نشر آثار شهید سپهبد حاج‌قاسم سلیمانی فیلم گزیده‌ای از سخنان این شهید عزیز درباره قدرت دفاعی ایران در جنگ احتمالی با آمریکا و رژیم صهیونیستی، بستن تنگه هرمز و پاسخ منطقه‌ای ایران را منتشر کرد. 🔘این سخنرانی در اردیبهشت سال ۹۸ - چند ماه قبل از شهادت حاج‌قاسم - در جمع پیشکسوتان و فرماندهان لشگر ۴۱ ثارالله انجام شده است.

🔻 حقایق رو باید ورای تحلیل های سیاست زده و مبتنی بر منافع حزبی و جریانی دید و شناخت... خیلیا ظاهرشون سیاسی هست اما در باطن، سیاست زده هستن و موضوعات رو از دریچه منافع شون میبینن و تحلیل میکنن و برای مردم روایت میکنن 🔻 روایت برجام هم همینه، متاسفانه، عموما روایت برجام رو از کلامِ سیاسیونِ سیاست زده شنیده اند و بر اساس شنیده ها، قضاوت کرده اند!! عده ای له و عده ای علیه ش موضع گرفتن بدون اینکه بدونن واقعیت برجام چی بود و چی شد

🔻 اگه بخوایم برجام رو درست ببینیم باید مقدمه و مؤخره اش رو هم به درستی ببینیم تا به یک درک درستی از برجام برسیم. 🔻 چون حجم مطالب بالاست، سعی میکنم شماره گذاری کنم تا بهتر بتونید #داستان_برجام رو دنبال کنید.

1⃣ پیش از برجام برای درک بهتر داستان برجام، باید برگردیم به آغاز راه، یعنی ابتدای گام برداشت ایران در مسیر هسته ای شدن، یعنی سال 1336 که ایران و آمریکا یک قرارداد ساخت مرکز تحقیقات هسته ای در دانشگاه تهران ساخته بشه... در سال 1347 ایران معاهده ان پی تی رو امضاء کرد... نکته جالب اینه که دراون زمان ایران برای سال 2000 یک چشم اندازی رو طراحی کرد که 23 نیروگاه هسته ای بسازه و 23 هزار مگاوات برق هسته ای تولید کنه... کسی هم باهاش مخالفت نداشت... همین نیروگاه بوشهر رو هم اول قرار بود آلمانی ها بسازن، پولش رو هم گرفتن و قرار بود تا سال 60 تکمیلش کنن... انقلاب که شد، ورق برگشت و کشورهای غربی به تعهداتشون عمل نکردن... از دهه 60 تا 80 ایران تلاش کرد کشورهای غربی رو مجاب کنه به تعهداتشون عمل کنن اما اونا سرباز زدن و ایران به ناچار به سمت پاکستان و چین و روسیه رفت و با اونا برنامه هسته ای خودش رو پیش برد... سال 82 نقطه آغازین چالشهای هسته ای ایران با غرب بود که با افشاگری منافقین از برنامه غنی سازی ایران در نطنز و اراک شروع شد...

⭕️ امارات اعلام کرد در تاریخ اول می از اوپک خارج خواهد شد. برداشت من این است که این موضوع صرفا به انرژی و سهم بازار مربوط نمی‌شود، بلکه بحث بر سر یک بازآرایی ژئوپلیتیک است. چه عواملی احتمالا محرک واقعی این تصمیم بوده‌اند و چرا این مسئله اهمیت دارد: 1. خروج امارات سه محرک متمایز دارد: نظامی، بازآرایی استراتژیک به سمت ایالات متحده، و جاه‌طلبی اقتصادی. در جنگ، امارات بیش از اسرائیل هدف ضربات ایران قرار گرفت. کشورهایی که در طول این درگیری به امارات کمک کردند، اسرائیل، ایالات متحده، بریتانیا، ایتالیا و کره جنوبی (عمدتا کشورهای غربی) بودند. 2. این حقیقت که کشورهای حاشیه خلیج فارس در مورد نحوه پاسخ دیپلماتیک و نظامی به این درگیری دچار اختلاف‌نظر بودند، در این تصمیم اهمیت زیادی دارد. عمان، قطر و عربستان سعودی بی‌سر‌و‌صدا به دنبال راه‌های دیپلماتیک (برای کاهش تنش) بودند. اما امارات، خواهان پاسخی بسیار قاطعانه‌تر از سوی همسایگانش بود. 3. اینجاست که «اوپک» هدف قرار می‌گیرد. این سازمان بر پایه منافع مشترک تولیدکنندگان عرب بنا شده بود. به نظر می‌رسد امارات اکنون به این نتیجه رسیده است که منافعش در حوزه‌های امنیتی، در قبال ایران و در استراتژی تولید، به شدت با عربستان سعودی تفاوت پیدا کرده است. رابطه امارات و عربستان فرسوده شده است؛ با اختلافات مداوم بر سر یمن، سودان و اکنون رویکردهای متفاوت نسبت به تهدید ایران. 4. بعد آمریکایی ماجرا می‌تواند زمان‌بندی این تصمیم را توضیح دهد. ترامپ صراحتا حفاظت نظامی آمریکا از کشورهای خلیج فارس را به قیمت نفت گره زده و اوپک را به سوءاستفاده از تعهدات دفاعی ایالات متحده متهم کرده است. در چنین فضایی، به نظر می‌رسد ابوظبی به این محاسبه رسیده است که باقی ماندن در اوپک در حالی که به واشنگتن وابسته است، موقعیتی است که به طور فزاینده‌ای غیرقابل دفاع می‌شود. خروج از اوپک، به همان اندازه که یک سیگنال اقتصادی است، یک پیام سیاسی نیز هست. 5. امارات می‌خواهد تولید خود را از ۳.۴ میلیون به ۵ میلیون بشکه در روز افزایش دهد؛ هدفی که با سهمیه‌های تعیین‌شده توسط اوپک ناسازگار است. در جهانی که ظرفیت تولید مازاد در پایین‌ترین سطح تاریخی خود قرار دارد، این انعطاف‌پذیری (افزایش تولید) ارزش پولی هنگفتی دارد و منطقی است که امارات بخواهد از آن سود ببرد. 6. برای اوپک، این یک ضربه سهمگین است. وقتی سومین تولیدکننده بزرگ شما به این نتیجه می‌رسد که منافع ملی، اتحادهای امنیتی و جاه‌طلبی‌های تولیدی‌اش همگی در خارج از سازمان بهتر تأمین می‌شوند، انسجام این بلوک عملا از بین رفته است. 🔹 هنوز برای پایان‌یافته دانستن کار اوپک زود است، اما این تصمیم می‌تواند باعث شود کشورهای دیگر نیز دست به اقدام مشابهی بزنند. ✍️ امیر هنجانی، عضو هیات مدیره موسسه کویینسی - 🔻 پ.ن: جهان در لحظه تغییر نظم خود قرار دارد و در این موقعیت اتحادها و پیمان‌های نظم گذشته سست می‌شوند و از بین می‌روند و اتحادها و پیمان‌های جدید شکل خواهد گرفت. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #بصیرت‌خوشاب @khoshab1 Basiratkhoshab.ir

2⃣ پیش از برجام اولین مذاکرات هسته ای ما با سه کشور اروپایی در مهر سال 82 در سعدآباد تهران برگزار شد که معروف شد به توافق سعدآباد. در این توافق ما تاکید کردیم که به دنبال سلاح هسته ای نبوده و نیستیم. حاضریم به سوالات و ابهامات در جهت اعتمادزایی پاسخ بدیم. داوطلبانه غنی سازی رو تعلیق کردیم. پروتکل الحاقی رو تصویب کنیم و ... سه کشور اروپایی هم متعهد شدن که پرونده ایران رو به شورای امنیت سازمان ارجاع نشه... ایران به تعهداتش عمل کرد اما طرف غربی خیر... توافق به هم خورد... دومین گام، معروف به توافقنامه بروکسل شد که در اسفند 82 میان ایران و سه کشور اروپایی امضا شد... اینجا هم به دلیل بدعهدی طرف غربی توافقنامه به هم خورد... سومین گام معروف شد به توافقنامه پاریس که در آبان 83 منعقد شد... در اینجا هم با بدعهدی طرف غربی روبرو شدیم و در انتهای دولت خاتمی این قرارداد هم ملغی شد و ایران تولید غنی سازی اورانیوم رو از سر گرفت...

2⃣ پیش از برجام سال 84 وقت احمدی نژاد روی کار آمد، تیم مذاکره کننده هم تغییر داد. روحانی رفت لاریجانی آمد. در حدود 2 سالی که لاریجانی دبیر شعام بود ما چند دور مذاکره در مادرید و لیسبون انجام دادیم و مبنا رو گذاشتم بر پاسخ ب سوالات در چارچوبی به نام مدالیته... اینم با کارشکنی آمریکایی ها و بدعهدی اروپایی ها جواب نداد... سال 86 تا 92 ( 6 سال) جلیلی دبیر شعام و مسئول مذاکرات ایران با غرب بود. در طول این 6 سال ما سه دور در ژنو، دو دور استانبول، یک دور بغداد، یک دور مسکو، دو دور آلماتی مذاکره با غربی (البته در این دوره ما صرفا با سه کشور اروپایی مذاکره نمیکردیم بلکه آمریکا و روسیه و چین هم به این جمع اضافه شد که معروف شد به 1+5) مذاکره کردیم و بعضا به توافقاتی رسیدیم و تهش هم شد #هیچ #نکته_مهم: در طول این سالها ( 82 الی 92 ) یک ایده ای آهسته آهسته در فضای سیاسی و رسانه ای شکل گرفت و آن هم این بود که ما سالها با طرف غربی مذاکره کردیم توافقاتی شکل گرفت اما به نتیجه مطلوب نرسید!! چرا؟!! چون نرفتیم با کدخدا (آمریکا) مستقیم ببندیم. ما هر چه با اروپایی ها به توافق میرسیم، آمریکا کارشکنی میکنه و عملا تلاشها رو عقیم میکنه... این ایده روز به روز در جامعه پر رنگ تر شد تا رسیدیم به انتخابات 92

⭕️ امارات علیه عربستان اعلام جنگ کرد و از اوپک خارج شد! (خلاصه یادداشت) 🔹 برای کسانی که می‌پرسند چرا امارات تصمیم به خروج از اوپک و اوپک‌پلاس گرفت، پاسخ ساده است: این یک ماجراجویی جدید از سوی امارات و بخشی از چالش این کشور با هژمونی عربستان بر خلیج [فارس] است. 🔸 اوپک تشکلی از کشورهای صادرکننده نفت است که هدف آن هماهنگی میان اعضا برای نگه‌داشتن قیمت نفت در یک محدوده مشخص جهت افزایش سود است. قوی‌ترین کشور در این سازمان عربستان سعودی است؛ چرا که بیشترین وزن را دارد و در عمل می‌تواند سهمیه‌های تولید نفت را بر بقیه اعضا تحمیل کند. اما اوپک‌پلاس، در جوهره خود همان اوپک است، با این تفاوت که کشورهای دیگری مانند روسیه به آن پیوسته‌اند. 🔹 امارات در جنگ اخیر، خود را در موضعی مخالف با موضع عربستان در قبال ایران دید. عربستان علی‌رغم وابستگی‌اش به آمریکا، در قدرت‌های دیگر مانند پاکستان و در توانایی‌های خود، ابزاری برای بازدارندگی در برابر ایران یا تفاهم با آن و کاهش فشار بر خود دید. اما امارات راه متفاوتی را برگزید: تکیه کامل بر اسرائیل و فشار برای به راه انداختن یک جنگ همه‌جانبه و ویرانگر با ایران. 🔸 این مسیر، امارات را در تقابل عمیق‌تری با عربستان قرار داد. نباید فراموش کنیم که امارات قبل از جنگ نیز در وضعیت رویارویی کامل با عربستان قرار داشت و این رویارویی نه تنها پایان نیافته، بلکه همچنان ادامه دارد، رو به افزایش است و بزرگتر می‌شود. و اکنون، این رویارویی به سطح بسیار خطرناکی رسیده است که ممکن است عربستان را به اقدام مستقیم علیه امارات وادارد. چرا؟ 🔹 زیرا خروج از طاعت عربستان در اوپک، شبیه به اعلام جنگ علیه سلطه عربستان در خلیج [فارس] و جایگاه آن در کشورهای منطقه است. امارات با خروج از زیر چتر سلطه عربستان، چه در خلیج [فارس] و چه در پرونده تولید نفت، مرتکب یک اشتباه استراتژیک عمیق می‌شود. این یک چالش بسیار بزرگ برای سعودی‌هاست و به عقیده من، عواقب ویرانگری برای امارات خواهد داشت. ✍️ کاربر فلسطینی با نام مستعار تجارت جهانی - ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

⭕️ نظرسنجی بسیار جالبی درباره نگرش‌های جهانی نسبت به جنگ ایران: - ۸۱ درصد از مردم در ۳۱ کشور معتقدند که کشورشان باید از درگیر شدن در این جنگ اجتناب کند. - در ۲۷ کشور از مجموع ۲۹ کشور، درصد افرادی که معتقدند ایالات متحده تأثیر مثبتی بر جهان خواهد داشت، کاهش یافته است. - به طور میانگین، درصد بیشتری از مردم بر این باورند که طی دهه آینده، چین (۵۰٪) در مقایسه با ایالات متحده (۳۹٪)، تأثیر مثبتی بر جهان خواهد داشت. ✍️ تریتا پارسی، تحلیلگر ایرانی_سوئدی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🇵🇸🇮🇷 @khoshab1

3⃣ پیش از برجام تقریبا دوره دوم احمدی نژاد، دوره پر تلاطمی شد. از شروعش که با فتنه 88 شکل گرفت تا اختلافات متعدد چهره های سیاسی ( یک نمونه اش ماجرای یکشنبه سیاه ) و بعدش از سال 90 شاهد رشد نرخ دلار از 1000 تومان به 3000 تومان و متعاقب اون افزایش شدید قیمتها و ... همه اینها دست به دست هم داد تا میدان برای جولان جریان غربگرا فراهم بشه و آنها نیز (بخصوص در دو سال آخر دولت احمدی نژاد) برنامه جامع و عمیقی از یک عملیات روانی - رسانه ای رو طراحی و اجرا کردند که ماحصلش شد پیروزی روحانی در انتخابات سال 92 عمده پیروزی روحانی بر 2 وعده اصلی استوار بود یکی اینکه گفت من دولت اعتدال رو تشکیل میدم و عمده اختلافات و بگومگوهای سیاسی رو حذف میکنم و دومین وعده مذاکره مستقیم با کدخدا (آمریکا) و حل و فصل مسئله هسته ای نکته: دقت داشته باشیم که در آن ایام، اکثریت مردم به شدت به حل و فصل چالش های هسته ای و تحریمی از طریق مذاکره و توافق با آمریکا معتقد بودند. ( نمیشه این فاکتور مهم رو از معادلات حکمرانی و تحلیل های سیاسی حذف کرد) با روی کار آمدن دولت روحانی، یک اتفاق دیگه هم رقم خورد و اون هم اینکه تا قبل از آن مذاکرات در شعام و سطح دبیر شعام انجام میشد اما در دولت روحانی، مذاکرات منتقل شد به وزارت امور خارجه و مسئولیتش هم به وزیر امور خارجه سپرده شد یعنی ظریف

4⃣ پیش از برجام مذاکرات برجامی تقریبا 2 سال زمان برد. اما در این دو سال اتفاقات قابل تاملی رقم خورد؛ مانند: 1- نشان دادن ولع و خوشحالی #بیش_از_حد تیم مذاکره کننده در مذاکره با آمریکایی ها 2- گره زدن مذاکرات به مشکلات و چالشهای کشور بخصوص مباحث اقتصادی و معیشتی مردم 3- برجسته سازی بیش از حد اهمیت رسیدن به توافق در افکارعمومی 4- عدم توجه سیاسیون و هیئت مذاکره کننده به هشدارها، تذکرات، انذارها و تبیین های مکرر حضرت آقا در خصوص موارد فوق الذکر و نیز هوشیاری در برابر دشمن و عدم اعتماد به او متاسفانه در آن دو سال (92 الی 94) این چهار محور در کشور باعث شد از یک سو افکارعمومی تشنه، علاقمند و باورمند به توافق با آمریکا بشود و از سوی دیگه دست آمریکا رو برای فشار حداکثری بر تیم مذاکره کننده باز کرد. حالا، نظام مواجه شده با: یک افکارعمومی باورمند به برجام منعقد نشده!