این کلاسهایی که برامون برگزار میکنن واقعاً خیلی خیلی مفید و جالب‌ان ولی انقد همه خسته ایم که مغزمون اجازه تحلیل این حرفای جالب رو نمیده. وگرنه استادانی که میان واسمون صحبت میکنن کاملاً مشخصه که خیلی فهیم و به اصطلاح پُر هستن.

مثلاً یه تیکه خیلی جالب از حرفای استاد کلاس دوممون این بود: فتنه‌ی بعدی حول محور آدم های حزب الهی‌ای می‌چرخد که میخواهند با ریش و یقه‌های بسته آمریکا باشند!

استاد: نظم برای من سر کلاس خیلی مهمه همه گوشیاتونو بزارید رو‌حالت هواپیما و دقیق به حرفایی که من میزنم گوش بدید اگه بازیگوشی کنید اذیتتون میکنمااا من همون لحظه در حالی که رو به روی استاد نشستم و دارم زیر میز قایمکی نارنگی پوست میکنم و به بغل دستیم میگم داداش نارنگی میخوری؟

کلاً یبار حرم رفتیم که اونم فقط نماز ظهر خوندیم و سریع برگشتیم خوابگاه حتی وقت نشد یه زیارتنامه بخونیم. شبیه آدم تشنه‌ای ام که تا لب چشمه بردنش و‌ برش گردوندن:))

امروز نزدیک به ده ساعت فقط کلاس داشتیم که این کلاسا هم تو خود همین ساختمون خوابگاه برگذار میشه. خیلی عجیبه این اردو.. انگار اسیر گرفتن

این برنامه تفریحی هم منظورشون این بود که مثلا تو خود خوابگاه باهم پانتومیم و اینا بازی کنیم و قرار نیست بیرون بریم🤡

چقد غر میزنم

فردا صبح زود میریم جمکران و این باعث خوشحالیمه.

امشب با بچه ها خوابگاه انقدر خندیدیم و قهقهه زدیم که سردرد و گلودرد گرفتم خیلی بچه های باحالین فقط افسوس که یسریامون دانشگاهامون فرق داره

یکی از دخترا تخت بالای سر من می‌خوابه و نصف شب یهو موهاشو میریزه تو صورتش و سرشو از بالای تخت میاره جلو صورتم و یهو دست میندازه لپامو می‌کشه و بعد از اینکه خیالش راحت شد که منو ترسونده میره می‌خوابه. خوشم میاد همه روانی ایم😂😂😭

روزِ سی و هشتم رو درکنار پدر گوش میدیم؛