مغز عزیزم بس کن انقدر اورتینک نکن بگیر بخواب دیگه اه. هر اتفاقی بخواد بیوفته میوفته. هر کاری هم کردی کردی دیگه. گذشت. ساده و احمق بودی قبول. آره اینم قبول دارم باید تو اون دعواعه سکوت نمی‌کردی و حاضرجوابی میکردی. اینم قبول دارم که اون روز فلان حرفی از دهنت در رفت و نباید میگفتی. اصلاً گور بابای هرکی هم دوستت نداره و باهات حال نمیکنه. توروخدا ولم کن بذار بخوابم دیوانم کردی.

مادر بودن خیلی سخته و اینو وقتایی که مامانم نیست با گوشت و پوست و خونم درک میکنم

روزِ بیست و دوم؛

پدیده ای به نام انتخاب واحد:

_

خدا جونم می‌شه شفاهی امتحان بگیری؟! عملی بس نیست؟!

عیدتون مبارکا💚

نمیدونم چجوری توضیح بدم که برای ادامه‌ی زندگیم واقعا نیاز به مشهد دارم و نیاز دارم که از لحاظ روحی شارژ بشم.

یک گوشه مخفیانه مرا بی‌صدا بخر:))

نمیدونم واقعا از شدت دلتنگی دیگه به کی التماس کنم که برم مشهد. از یه جایی به بعد دیگه فقط استوری و کلیپای بقیه رو تو مشهد میبینم و فقط بغض میکنم.همین.