آقایِ امام حسین؛ مرا هزار اُمید است و هزار تویی!

برای زندگیم برنامه دارم، برنامه کودک.

تولدتون مبارک ای تنها نجات دهنده‌ی همه‌ی انسان ها.

روزِ بیست و هشتم؛

امروز احتیاج دارم خمیر نون باشم ماساژم بدن و بزارن یه گوشه استراحت کنم.

آقا عیدتون مبارکاااا💚

امام عباس؛ شما همونی هستی که تو اوج دلتنگی و اوج مشکلاتم منو بردی پیش خودت و مرهم گذاشتی رو زخمام و دست محبت کشیدی رو سرم آقای بی دست.. شما همونی هستی که همینکه اربعین پامو گذاشتم تو کربلا اول اومدم حرم شما و زدم زیر گریه من اون موقع تازه اون مداحی‌ای که میگه «شد شد نشد میرم کربلا پیش عموم ابلفضل میزنم زیر گریه» رو زندگی کردم:) شما از اون به بعد شدی ماه شب های تاریک من و از اعماق تاریکی‌ای که توش فرو رفته بودم نجاتم دادی.. ممنون که تو زندگیِ ما هستی و مارو به حال خودمون رها نمیکنی!

مرورِ خاطرات..

کدوم دیوونه ای نصف شب قطاب درست میکنه؟ آفرین من