کجای راه ، خودمان را جا گذاشتیم ؟

به قدر رنجِ فراق است ، لذتِ دیدار .

هرآن‌که تلخی دوری چشید ، قدر شیرینی رسیدن را بیشتر دانست ؛ چه خوش است آن لحظه که پس از شب‌های بلند انتظار ، صبح وصال از راه برسد و تمام رنج فراق را به یک نگاه از یاد ببرد .

به لطف صبر، غم انتظار سبک گردد .

تیکه کتاب / هواتو دارم .

دل از فراق مگریز ، که وصل در پی اوست.

آذر ، شبا گریه‌های بی صدات اذیتت داره می‌کنه ،آذر .

: )))))))🩵.