کاش می شد تمامِ آدم های غمگین و تنهایِ جهان را در آغوش کشید ، برایشان چای ریخت ، کنارشان نشست و با چند کلامِ ساده ، به لحظاتشان رنگِ آرامش پاشید و حالشان را خوب کرد . کاش می شد این را قاطعانه و آرام در گوشِ تمامِ آدم ها گفت ؛ که غم و اندوه ، رفتنی است و روزهایِ خوب در راه اند ، که حالِ همه مان خوب خواهد شد …

اطراف خودتون رو تنها با افرادی پر کنید که قصد دارند شما را بالاتر ببرند .

ز گفتار بیهود جز رنج نیست چو خاموشی اندر جهان گنج نیست .

یه روزی میبینی همه اونایی که بودن نیستن ..

اینکه آدما شبیه حرفاشون نیستن بحثی نیست لااقل کاش شبیه دروغاشون بودن .

صَبر .

-🌊

آنجا که دل آرام شد ، مقصد است .

سین نمیزنید لف بدید ..

نوشیدن یک فنجان چای آتشی تنها لذت ساده ای است که برای ما باقی مانده .

گاه تلخی ها به لطف صبر شیرین میشود .

نتوانستم ، که بگویم دلم اینجا مانده است . من پیِ گم شده‌ام آمده‌ام، من ارغوانم را می‌خواهم . آه ، در خانهٔ خود بیگانه‌ام ، آن سوی پنجره وای... ارغوان داشت نگاهم می‌کرد . چترها را باید بست. زیر باران باید رفت. فکر را، خاطره را زیر باران باید برد. با همه مردمِ شهر زیرِ باران باید رفت . دوست را زیر باران باید دید . عشق را زیر باران باید جست . زیر باران باید بازی کرد . زیر باران باید چیز نوشت ، حرف زد، نیلوفر کاشت. زندگی تَر شدن پی در پی . زندگی آب تنی کردن در حوضچهٔ اکنون است .