تنت مانند اهواز و نگاهت چون شب شیراز ؛
دلت آشوب تبریز و غمت چاقوی زنجان است
رنگ چشمانت به شعرم خودنمایی میکند
چون عسل دارد غزل را هم هوایی میکند .
تو همون ماه وسط آسمونی که شبا دوست دارم تا صبح باهاش حرف بزنم....
شد شد .
نشد ؛
آرزوی داشتنت را با خود ب گور می برم عزیزِ قلبم : )