دیر گاهیست از تو دور گشته و سردر گریبانم از غم ناشکیب هجرانت.
چه فراق تلخ و جانکاهی که هر لحظه مرا به ناامیدی و پوچی می کشاند و رنجوری و درد دوریت قلبم را می فشارد.
به تنگ آمده ام از این همه جدایی که با تو دارم، بدون تو هیچ چیز برایم تازگی ندارد و همه زیبایی ها رنگ می بازد، بی تو محال است فرجام کار من به سرانجام برسد چراکه هر لحظه که از عمر من می گذرد و من از آن روح پاک فطرى خویش دورتر می شوم و تو را از یاد می برم و قدر لحظات خاص بندگی تو را نمی دانم، یقین دارم که زندگی ام به سرابی واهی می ماند که نه تنها مرا به آب حیات نمی رساند، بلکه هر دم خسته تر و درمانده تر از بیش، به سوی بن بست های خوفناک گمراهی سوق می دهد.
بی تو، اسير و زندانی سیاه چال تاریک نفس شیطانی خویشم که با ترکه های دردناک بی وقفه گناه، افسار فطرت پاکم را از دستان ناتوانم می رباید و مرا با خود به ناکجاآباد های تاریکی و ظلمت می برد.
من بی تو همیشه از این نفس سرکش درهراسم و لرزان و تاب و تحمل آن را ندارم
دلم تو را می خواهد فقط تو، تو که خدای مهربان همه توبه کنندگانی و از سرچشمه مهر خویش، وعده بخشش و مغفرت را به آنان داده ای و تا ابد درگاه پر از رحمتت برای همه عالمیان گسترده است.
اینک سرافکنده و نالان از دستان آلوده به گناه خویش، بهر نوایی از مهربانی تو بر در خانه ات ایستاده ام تا سرای تاریک دلم را با نور ایمان و عشق لایزالت ستاره باران نمایی.
مرا از یوغ نفس یاغی باز برهانم، و بندگی خود آموز، فقط تو سزاوار پرستشی و در سایه بندگی خالصانه توست که عاقبت کار من ختم به خیر می شود
فاطمه پیمان
@kolbee
سبکبال و اسوده خاطرم
از اندم که عشق تو را یافتم
و تو را انیس آنات بی کسی خویش نمودم
اگر ازرده و زخمی این روزگار شدم
فقط به حرمت وجود لایزالت سکوت کردم و صبر
چراکه مطمئنم مادامی که رشته امور خویش را به دست تو بسپارم
در تند باد سخت زندگی, نمی شکنم که من یار بنده نوازی چون تویی دارم
فاطمه پیمان
روشنترین ایه زندگی من ، پدر!
ترا سپاس می گویم که به من اموختی چگونه در تمام شرایط سخت زندگی ام
شکرگزار خدایم باشم و تنها او را صدا زنم وتنها به او توکل نمایم
هزران هزار سپاس از اینکه مرا به خدا نزدیک ساختی
تمام ایمانم را از اعتماد تو به خدا گرفتم
میپرسی چگونه؟
میگویمت که چه سان خدا را در تو و با تو دیدم
انگاه که در زندگی ام شاهد مناجات ساده و بی ریا تو با خدا بودم
چه سحرهایی که با صدای الله اکبر نماز ت بیدار می شدم و نجوای
عاشقانه ات را به گوش جان می شنیدم
چه زیبا و دلنشین بود و هست برایم اوای نمازت
انگاه که در فراز ونشیب زندگی ترا می دیدم که خم به ابرو نمی اوردی
و باز هم شکر خدا میگفتی و می گویی
انگاه که در سرسفره غذا با صدای بلند بسم الله الرحمن الرحیم می گفتی و می گویی
و هنگامی که دست از غذا می کشیدی
با صدای رساتر الحمد لله رب العالمین می گفتی و می گویی
هرگز نشنیدم و ندیدم که
حتی برای یکبار این عادت قشنگت را فراموش کرده باشی
و این برای من زیبا و دوست داشتنی بوده و هست
و انگاه که با اعمال زیبای خود ،
با نوع دوستی و مردم داری خود به من اموختی که چگونه
با مردم رفتار کنم تا دل کسی از من نشکند
و چگونه حرمت دیگران را نگه دارم
پدر عزیزتر از جانم !
بوسه می زنم بر خطوط چهره اسمانی ات که رویایی است
بوسه می زنم بر دستان پینه بسته ات که دریایی است
بوسه می زنم بر پاهای خسته الودت که تماشایی است
فاطمه پیمان
خداوندا !
می ترسم از تاریکی های دنیا
کنارم باش
گمکرده راهم و در پی نوری
دلیل راهم باش
دلی بس اشفته دارم و پر از اشوب و دلهره ام
قرارم باش
دستان ناتوانم چنگ بر ریسمان ملکوتی تو دارد
تا اندوه دلم که از دوری تو اواره گشته را با نشاط بندگیت رفع نمایی
بنده تو بودن برازندگی می خواهد و
رها شدن از همه دلبستگی های دنیایی
بنده تو بودن عشقی ناب و پاک می خواهد و از خود گذشتن
هنگامه پرستش شیدایی توست که
زندگیم رنگ و بوی عشق می گیرد
و تک تک لحظات آن برایم زیبا می شود و دوست داشتنی
تنها ارزوی قلبی من
بنده خوب تو شدن است
عشق شیرین من !
استجابت تمنای دلم در دست توست
با مهر
فاطمه پیمان
@kolbee
اسمان دلم ابری و خیال باریدن دارد
باید ببارد این دل تنگ و غمین از جفای روزگار
روزگاری که در ان حرمت همه چیز از بین رفته
دیگر دلی برای دلی نمی تپد
و از ان بدتر چه اسان دلها شکسته می گردد
زشتی بسیاری از گناهان از بین رفته
روزگاری که دیگر خبر از جوانمردی نیست
صداقت ، صفا و سادگی رنگ باخته
فقط عطر حضور خداست که مایه ارامش دلهاست
آه خدای اسمانها !
به تو پناه می برم
فاطمه پیمان
@kolbee

مهربان مادرم !
سلامی به پاکی باران و به صفای اسمان تقدیم وجود نازنینت !
به پاس تموم مهربونی هایت که در حق من روا داشتی گرامیت می دارم
و هزاران هزار بار بر دستان پینه بسته و پر از مهرت بوسه شکر می زنم ؛
دستان پر از مهری که عجیب بوی عشق می دهد ؛
عشق به تمام انچه که از عشق خدا سرچشمه می گیرد
که تو جلوه ای از نور خدایی
مادر عزیزتر از جانم !
مرا در اغوش پرمهرت پناه ده که سخت خسته و دلتنگم
که من جایی جز اغوش تو نمی یابم که تویی مرهم دل خسته ام
با عشق
فاطمه پیمان
@kolbee
May 11
یا مهدی صاحب زمان عج
به یاد تو که می افتم
دلم از خودم می گیرد که
فرسنگ ها از خانه ات فاصله گرفته ام
اینک با روحی خسته و افسرده از دست خویش گنهکار دلم را روانه تو کرده ام
تا باز در حقم مهربونی کنی و برایم دعا کنی تا به قرب الهی برسم
مهدی جان
دلم را به تو سپرده ام تا از تاریکی های زندان گناه نجاتم دهی و سرای دلم را روشن نمایی
این بنده گنهکار خدا محتاج هدایت توست
فقط تو
ای ستاره امید شب تار زندگی من !
#فاطمه_پیمان
@kolbee
تو ان زیبای دوست داشتنی هستی برایم
که هرگز دغدغه از دست دادنت را ندارم
هر لحظه همراه و همپای زندگیم هستی
و حضور نورانیت را مقدس می شمارم که بودنت تمام دارایی و هستی من دراین دنیای خاکیست که حتی یه لحظه آن را با تمام دنیا عوض نخواهم کرد
که تک تک لحظات زندگی من با حضورت رویایی و شیرین است.
فاطمه پیمان
@kolbee
ای انکه نامت زیباترین و یادت آرامبخش ترین
و کلامت مقدس ترین واژه عشق است
معجزه نام ، یاد و کلامت انقدر عظیم است که دل و جان را مسحور خویش می گرداند و همه چیز را در تو و با تو می بیند و بی تاب و بی قرار لحظه رسیدن به توست تا اینکه در برت ماوا بگیرد
چه نجوایی دارد با تو این دل عاشقی که از همه جا گسسته و دلکنده و تنها رو سوی تو دارد و به تو وابسته و در پی رضایت توست
فاطمه پیمان
@kolbee
زندگیم
غرق مهربونی تویی است که مرا از بی راهه های سخت گناه به سوی سرزمین نور و ایمان به پیش می رانی و شیطان را ازم دور می کنی
و جان خسته الودم را به اغوش پر مهر خود می کشی و خانه دلم را گرم و روشن می نمایی
دست نوازشت که بر سرم می کشی غرق نیاز می شوم به محبت های عاشقانه ات که چه بسی بی منت به من روا میداری و قلب شکسته ام انقدر در برت آرام می گیرد که عشق کسی را نمی طلبد و فقط با استشمام عطر گلهای مهر و صفای بوستان عشق توست که ملکوتی می شود
فاطمه پیمان
@kolbee
نازدانه مادر مهربانم
به پاس تمام محبت هایی که در حقم روا داشتی و داری گرامیت می دارم و بر دستان پینه بسته ات بوسه شکر می زنم
تو که آوای عشق و محبت را در گوشم زمزمه می کنی
من چه خوشبختم که تو را دارم تو هدیه ناب خداوند به من هستی
گرانبهاترین هدیه زندگیم !
گرمای وجود نازنیت شادی بخش دل غمیده من است که از بازی های ناجوانمردانه روزگار به تنگ آمده است و ماوایی جز آغوش پرمهرت نمی یابد که در آن آرام گیرد
طنین صدایت انقدر روح بخش و دل انگیز است که مرا تا فرا سوی آسمانها می برد
صدایم کن مادر که صدایت موسیقی زندگی است و مرا از روزمرگی های یکنواخت زندگی رهایم می کند و آوای خوش زندگی را در گوشم نجوا می کند
آری وقتی صدایم می کنی جانی تازه می یابم و با انرژی زاید الوصفی به زندگی ادامه می دهم و گل امید در دلم شکوفا می شود امید به آمدن روزهای روشن
وقتی قامت رعنایت در میان گلبرگهای سجاده نیاز به ناز پرودگارت به نظاره می نشینم
و می بینم چه نجوای عاشقانه ای با خدا داری انقدر محو تماشای تو می شوم انگار که فرشته ای از آسمان به خانه فرود آمده و فضای خانه را عطرآگین و نورانی کرده است
من چه خوشم و سرمست از حضور مقدس و نابت در زندگیم و تمام هستی ام وقف وجودت می کنم که بدانی آرام جان منی
مادر
فاطمه پیمان
@kolbee
بار پروردگارا
بهار عمر من خزان شده و صدای خش خش گلبرگهای درخت زندگیم به گوش می رسد
هرلحظه فرشته مرگ ،فرا رسیدن زمان سفر بزرگ اخروی را در گوشم زمزمه می کند،
ولی گمان من این است که هنوز فرصت زندگی است و برای رسیدن به آرزوهای دور و دراز دنیوی ، خودم به آب و آتش می زنم غافل از اینکه خرقه ی آخرتم خالیست و کفشهایم انباشته از سنگ ریزه های گناهانی است که قدم هایم را سنگین کرده و نمی توانم قدم از قدم بردارم انگار که به پاهایم غل و زنجیر بسته شده است
خدایا
در این بیابان گناه و بلا که هر چه می بینم سرابی بیش نیست ، راه به جایی ندارم جز استغفار و توبه و انابه در پس درگه سبز و نورانیت تا آتش عشق تو در دلم شعله ور گردد
و با رهایی از تاریکی های عالم گناه، زندگی از سر گیرم و شاهد تولد دوباره زندگیم باشم
تو را سپاس خدای خوبم که صدای قلب شکسته از گناهانم را شنیدی و به یاریم شتافتی و راه نجات را نشانم دادی
و اینک باید با گرفتن ریسمان محکم مهر تو از سیاهچال یاس و ناامیدی بیرون آیم و پشت پا زدن به هوای نفس ، مسیر سبز منتهی به خانه تو را در پیش گیرم .
فاطمه پیمان
@kolbee
May 11
May 11
باز هم شنیدی زمزمه دل شکسته ترینم را و قلبم تپیدنی نو آغاز کرد و عشق نابت را فریاد کشید
مرا همین بس که تو شنوای فریاد بی صدای دلم هستی و با نوازش عاشقانه ات بر شکسته های قلبم حالی خوش دارم
خوشا به حال من شکسته دلی که نازدانه رفیقی عاشق چون تویی دارم که راهنمای مطمئن ناکجا آباد های دل غمگسارم هستی
فاطمه پیمان
@kolbee
در گذر از کوچه پس کوچه های شهر که چشمم به نام زیبای تو بر سر هر کوچه ای می افتد آوای دلنشین تو در گوش دلم طنین انداز می شود که ای که از کوچه ما می گذری ، اندکی صبر که با تو حرفها دارم
به گوش ساکنان این دیار که این روزها در آتش فتنه کینه توزانه منافقان کوردل انقلاب که سعی در براندازی حکومت اسلامی مان دارند، می سوزد ،برسان که کوچه های شهر به نام ما شهدا مزین شده که بدانید از گذر سرخی خون ماست که می توانید به سلامت به هر منزلی برسید
و فراموش نکنید که ما برای اینکه آرامش و امنیت قرین ثانیه ثانیه زندگیتان شود رنج غربت و دوری از عزیزان دلمان را به جان خریدیم در حالی که می توانستیم عصای دستان لرزان پیر پدرمان و قوت قلب مادرمان و سنگ صبور خواهر و حامی برادرمان در روزهای سخت زندگی باشیم ام به محض اینکه سرزمین ابا اجدادی مان مورد تهاجم حملات سنگین و بی وقفه دشمن متجاوز قرار گرفت و در یک کلمه اسلام و انقلابمان به خطر افتاد درنگ و سستی را جایز نشمردیم لذا پشت پا به همه ارزوهای خویش زدیم و دست از جان شسته ، اهل و عیال و خانمانمان در شرایط سخت زندگی تک و تنها رها کردیم چرا که در پی آرمان بزرگتری بودیم همان آرمان والایی که این روزها به زیبایی هر چه تمامتر توسط شهید آرمان علی وردی به اوج و تعالی والای خود رسید ، شهید والامقامی که از شکنجه های جانکاه و دردناک و وحشیانه دشمنان داخلی نهراسید و همچون میثم تمارمولا علی علیه السلام لعن ولی فقیه خویش نگفت و جام شیرین شهادت را سر کشید ،
اری شهید آرمان علی وردی و دیگر شهدای امنیت ملی ، حقیقت کلام مولا علی علیه السلام را دریافتند و به آن عمل کردند، انجایی که مولا علی می فرماید: هرکس در پیروی از رهبری خویش در خواب و غفلت باشد با لگد دشمن بیدار می شود لذا برای تحقق این کلام مولا بود که ما شهدای جنگ تحمیلی همچون شهدای مظلوم مدافع حرم و مدافع سلامت و شهدای امنیت ملی ، جامه رزم پوشیدیم و بخاطر دفاع از خاک و آب و نوامیس وطن ، همه تن و جان لبیک گویان به ندای هل من ینصرنی پیر جماران رهسپار جبهه های نبرد حق علیه باطل شدیم
آوای حقگویت ای شهید به خون خفته بر جان دلم نشست و این سخن زیبا برایم تداعی شد که تو ای شهید بند پوتین ات را محکم بستی که گره روسری ها وا نشود
پس محکمتر کهنه چادر ساده ام را در دست گرفتم که سرخی خونت را با سیاهی چادرم به امانت بگیرم و با این سیاه چادرم ضربه کوبنده و مهلکی بر تندیس پوشالی کاخ سفید دشمن زنم
این سیاه چادری که بر سر دارم را به خون تویی مدیونم که همواره قصه حجاب فاطمی را درگوش مادر و خواهرت نجوا کردی، بعد رفتنت هم همه بانوان سرزمینت را به حجاب فاطمی و زینبی ملزم کردی و گفتی بانوان سرزمینم بدانند که دشمن از سیاهی چادر تو بیشتر از سرخی خون من شهید می ترسد
تو همان کسی هستی که دلبرانه هایت را تنها خرج خدای خویش کردی و خدا نجواهای عاشقانه ات و سوز و گدازهای نیمه شبهایت را شنید و در معامله ای شیرین تو را به سوی خویش فرخواند و تو چه زیبا و رها و سبکبال سوی محبوبت پر کشیدی
این قلم ناچیز شعر من ناتوان تر از ان است که بتواند رقص دلبری ات در بارگاه الهی را بر پیکره نحیف کاغذ به تصویر بکشد . اما با همین قلم ناتوان می گویم که :
هر قطعه ای از خاک وطن جگر گوشه مادری بر زمین افتاد تا وطن از لوث چکمه های خونین دشمنان قسم خورده پاک شود
هر گوشه ای از وطن جوانی برومند و غیور به خون خود غلطید تا نوامیس وطن در پناه پدران و برادران باغیرت خود، طعم خوش یک زندگی معمولی داشته باشند
هر گوشه از وطن یک عصای پیری پدری هم آغوش خاک شد تا هر پدری مطمئن شود کسی یارای تعرض به حریم شخصی زندگی تک تک اعضای خانواده دوست داشتنیش را ندارد و با خیالی اسوده و راحت در پی کسب روزی در بیرون از کاشانه خویش به سر ببرد
#فاطمه_پیمان
@kolbee
آشوب دلم را آرامشی
ای قرار لحظه های دلواپسیم
فقط بر سر سجاده نیاز به ناز توست که فارغ از همه تعلقات دنیا، در آغوش پر مهرت آرام می گیرم
فروغ ناب نام زیبای تو بر بوستان زندگی ام است که خاطرات خزانی ام را بهاری می کند و با طنین آوای رسایت در گوش دلم است که خود را از حصاری که با خشت خشت گناه به دور خود کشیده بودم بیرون می کشم
#فاطمه_پیمان
@kolbee
دو جداره نیست
پنجره کلبه ساده من
می شنوم موسیقی زندگی را
ازصدای خش خش جاروی رفتگر
#فاطمه_پیمان
پریسکه شعر امروز
@kolbee