زهرا: «چشم آقا، دیگه تا این موقع نمیخوابیم.»
کیان: «خوبه، بهتره حرف گوش کنین.»
و بعد از آشپزخونه رفت بیرون. زهرا نفس راحتی کشید.
زهرا: «ای خدا، بگم چی کارت نکنه سوگل! ای تو روحت، کیان از ترس تو جام خشک شده بودم.»
خواستم حرفی بزنم که کیان اومد تو آشپزخونه، بگم نترسیدم دروغ گفتم.
کیان: «چیزی گفتی زهرا؟؟»
من که زبونم بند اومده بود، اما زهرا به تَهتَهپُته شروع کرد به حرف زدن.
زهرا: «من..... نه..... آقا..... به سوگل میگفتم بریم سرکارمون.»
«زهرا ذلیل شی، حالا نمیگفتی تو روحت نمیشد؟»
کیان با تعجب ابروهاشو داد بالا و اومد جلو.
کیان: «ولی من چیز دیگهای شنیدم.»
جلو زهرا وایساد. زهرا با ترس نگاه کرد و بعد خندید.
زهرا: «نه، همینو به سوگل گفتم. شاید شما گوشات جرم گرفته، اشتباه شنیدی.»
کیان اخم کرد و دستشو گذاشت رو بازوی زهرا. وای، الان زهرا رو میزنه! نه، خدا کمک کن.
کیان: «حواست هست که داری چی میگی دیگه؟؟؟»
زهرا با هول گفت:
زهرا: «نه یعنی چرا.... نه آقا، نمیدونم دارم چی میگم.»
کیان دستش رو روی بازوی زهرا حرکت داد و دو تا آروم زد رو بازوش.
کیان: «معلومه.»
بعد دستشو رو پیشونی زهرا گذاشت.
کیان: «تب نداری، اما حالت خوب نیست.»
بعد خودش رو همقد زهرا کرد.
کیان: «شنیدم چی گفتی! اما همین که ترسیدی کافیه. دفعهی آخَرَت باشه. حالا هم میری تو اتاقت و تا فردا صبح در نمیای.»
زهرا فوری سرش رو تکون داد و فوری از آشپزخونه رفت بیرون.
کیان رو به من کرد و گفت...
داستان سوگل
قسمت اول👇👇
https://eitaa.com/koolak2026/18
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
19.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بفرست واسه کسی که دوست داری بخنده 🥰
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
«خیله خب، صبر میکنم. توام انقدر با عجله لباس نپوش؛ هر چقدر با عجله میپوشی، بدتر میشه.»
زهرا یکمی آرومتر لباسشو پوشید. پنج دقیقه بعد حاضر شد و از اتاق رفتیم بیرون.
تو سالن، هر چقدر دنبال بیبی گشتیم، نبود.
زهرا: «اخه پس بیبی کجاست؟»
«شاید آشپزخونهس.»
زهرا: «نه بابا، الان تو آشپزخونه چی کار داره؟؟ حالا بریم ببینیم.»
بیبی آشپزخونه هم نبود. کل عمارتو گشتیم، ولی بیبی نبود.
دو تایی رو مبل سالن نشستیم.
زهرا: «حتماً رفته بیرون عمارت.»
«اوهوم.»
زهرا: «حالا چی کار کنیم؟؟؟»
«هیچی، اول بریم یه چیزی بخوریم، بعد من یه فکرایی دارم.»
زهرا: «باش، پاشو بریم.»
رفتیم آشپزخونه و موندهٔ شام دیشب رو گرم کردیم و خوردیم. زهرا بعد از خوردن به صندلی تکیه داد و دست رو شکمش کشید.
زهرا: «آخیش، خون به مغزم نمیرسید از بس که گشنم بود. حالا هم از بس خوردم، دارم میترکم.»
«مگه مجبوری خب انقدر بخوری؟؟»
زهرا: «اوهوم.»
«پس حقته.»
زهرا به زور از جاش بلند شد، ظرفا رو جمع کرد و منم شستم. نشستم روی میز ناهارخوری.
زهرا: «خب، چه فکری تو سرت بود؟؟»
«میگم زهرا، من همه جای عمارتو دیدم، حتی اتاق ملوکالسلطنه، اما اتاق ارباب سالار رو ندیدم. حالا که بیبی نیست... میای نشونم بدی؟»
زهرا: «خب اتاق ارباب سالار رو میدونی کجاس، چی رو نشونت بدم؟»
«گیج اونو نمیگم، میگم بریم تو اتاقش.»
زهرا: «خیلی فضولیها!!! اتاق ارباب همیشه در نبودش قفله.»
داستان سوگل
قسمت اول👇👇
https://eitaa.com/koolak2026/18
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
15.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
از بیسوادی تا ثروت زیاد✨
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
8.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
زرشکپلو با مرغ مجلسی، ولی اینبار وسط دل طبیعت 🍗🌿
همون طعمی که آدمو میبره به عروسیای قدیم، فقط با هوای تازه و صدای پرندهها 😍
تو این ویدیو مرحلهبهمرحله درستش کردم؛ از سرخ کردن مرغ تا زعفرون دمکرده و زرشک خوشرنگ 🔥
اگه مثل من عاشق غذاهای سنتی تو دل طبیعتی، این رسپی رو از دست نده 😉
مواد لازم:
🍗 ران مرغ ۳ عدد
🧅 پیاز
🌶️ فلفل دلمهای
🍅 رب گوجهفرنگی
🌼 زعفرون
🧂 نمک، فلفل سیاه، آویشن، ادویه مرغ، پودر سیر
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
حالم که گرفته شد، میخواستم برم ببینم تو اتاقش چه هست و یکی دو تا از وسایلم رو بهم بزنم تا جیگرم حال بیاد، اما اتاقش قفله.
زهرا: «چی شد حالت گرفته شد؟؟»
«خفه بابا، من نمیدونم مریضن در اتاقو قفل میکنن؟!»
زهرا: «مریض که نیستن، اما پیشبینی کردن که یه آدم فضول تو خونه هست که دوست داره از همه جا سر در بیاره.»
«فضول نه، کنجکاو.»
زهرا: «چه فرقی میکنه؟ کنجکاو اسم باکلاسه فضولیه دیگه. حالا میمیری به من جواب برنگردونی؟؟؟»
زهرا زد زیر خنده. بعد چند دقیقه، دو تایی از بیکاری شروع کردیم به خندیدن.
«حالا چی کار کنیم دیگه؟ کم کم داره حوصلم سر میره.»
زهرا: «آره، حوصله منم سر رفته. چی کار کنیم؟؟»
داشتیم فکر میکردیم که صدای کیان از پشت سرمون اومد.
کیان: «وظیفهٔ دوتا خدمتکار اینه که عمارتو تمیز کنن. وظیفهتون رو انجام بدین، حوصلتون سر نمیره.»
جفتمون از رو میز پریدیم پایین و با هول و ترس، دو تایی با هم سلام کردیم.
کیان: «چرا سرِ کارتون نیستین و دارین خالهبازی میکنین؟؟»
«...الحق که ارباب خوب، کسی رو گذاشته بود جا خودش. کپ خود ارباب بود... شمر.»
زهرا: «ام... خب... ما همهی کارامون رو کردیم.»
کیان: «کرده باشینم، دلیل نمیشه تا الان بخوابین.»
«وقتی کاری نیست و اجازهٔ بیرون رفتنم رو نداریم، پس چی کار کنیم؟؟؟»
اومد دقیقاً روبرومون وایساد.
کیان: «درازی داری، این زبونت آخر کار دستت میده.»
کیان: «زبو...ن.»
«من زبوندرازی نکردم.»
زهرا حرفمو قطع کرد.
داستان سوگل
قسمت اول👇👇
https://eitaa.com/koolak2026/18
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
23M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بفرست واسه کسی که دوست داری بخنده 🥰
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
12.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
داستان زیبا.....✨
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
کیان: «توام همینطور.»
منم از آشپزخونه در اومدم و رفتم تو اتاق. زهرا رو تخت دراز کشیده بود. نشستم رو تخت، رنگ و رو نداشت.
زهرا: «وای سوگل، قلبم داره از تو دهنم میزنه بیرون! اصلاً نفهمیدم دارم چیکار میکنم.»
«معلوم بود.»
زهرا: «دستشو گذاشت رو بازوم، گفتم الان استخونامو خرد میکنه.»
«آره، منم گفتم الان جفتمونو تیکهتیکه میکنه. شانس آوردیم.»
زهرا: «آره، خدا رو شکر. هنوز دارم میلرزم.»
«عیب نداره، بهخیر گذشت.»
تقریباً دو ساعتی بود توی اتاق بودیم. با کسلی از جام بلند شدم.
«وای، دیگه نمیتونم نفس بکشم، خسته شدم.»
زهرا: «کافیه پامونو از این در بذاریم بیرون، کیان ببینتمون کار ۲ ساعت پیشمونو تموم میکنه.»
«بابا، خب خسته شدم.»
نشستم دوباره رو تخت که یه دفعه یه فکری بسرم زد.
«زهرا.»
زهرا: «هان؟»
«یه چیزی میگم، خدایی اگه میدونی راستشو بگو.»
زهرا: «باش، بپرس.»
«اینجا راه مخفی برای بیرون نداره؟؟؟»
زهرا: «نه.»
«راستشو بگو ها.»
زهرا: «جون خودم نداره.»
«ای خدا!!!! چرا من هر نقشهای میکشم جور در نمیاد؟»
زهرا: «باز دوباره چه نقشهای کشیده بودی؟»
«گفتم اگه بشه یه جوری از اینجا بپیچیم بریم روستا یه گشتی بزنیم. اخه اصلاً من روستا رو ندیدم.»
زهرا: «آره، تو ندیدی. حیف که ندیدی، اما نمیتونیم بریم بیرون که.»
بیحال دوباره رو تخت دراز کشیدم به سقف نگاه میکردم که زهرا یههو بلند شد و رو تخت نشست.
زهرا: «پیدا کردم.»
داستان سوگل
قسمت اول👇👇
https://eitaa.com/koolak2026/18
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
زهرا: «دارم میگم درش سمت درختا باز میشه. اونجا تو روز هیچ محافظی نداره، فقط شبا محافظ داره. فوری میریم سمت درختا و تا کسی ندیده میپریم اونور دیوار.»
«خدا کنه به همین اسونی که تو میگی باشه.»
زهرا: «دقت کنیم و حساب شده حرکت کنیم، به همین اسونیه که گفتم.»
از جامون بلند شدیم و لباسامونو عوض کردیم.
زهرا: «فقط بیصدا حرکت کن تا اگه کسی تو عمارت بود، زود بیایم پایین.»
«زهرا، من خیلی هیجان دارم.»
زهرا: «من بیشتر!»
از اتاق اومدیم بیرون. زهرا رفت تو اتاق بیبی و منم پشت سرش رفتم. از تو یه صندوقچهی قدیمی دو تا کلید برداشت.
«زهرا، یه موقع تو نبود ما، بیبی برنگرده ببینه ما نیستیم.»
زهرا: «نه، بیبی هر وقت بره جایی، تا ۲_۳ برمیگرده. اگه برنگرده، دیگه آخر شب برمیگرده.»
«خدا رو شکر.»
زهرا: «بیا بریم، کلیدا رو پیدا کردم.»
از اتاق بیبی اومدیم بیرون و آروم رفتیم طبقهی بالا.
زهرا خیلی آروم گفت: «تو وایسا، من برم یه نگاه بندازم ببینم کسی هست یا نه.»
«باشه.»
زهرا رفت سر و گوشی آب داد و برگشت.
زهرا: «بدو که کسی تو عمارت نیست.»
با دو رفتیم تو آشپزخونه. زهرا پردهی گوشهی آشپزخونه رو زد کنار و کلید اولو انداخت تا درو باز کنه.
«زهرا، یه وقت کیان نفهمه؟»
زهرا: «نه، اوّلاً که خودش گفت تا فردا صبح از اتاقتون نیاین بیرون، بعدش هم وقت سرکشی از روستا فقط.»
قسمت اول👇👇
https://eitaa.com/koolak2026/18
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026
18.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
عدسی اسفناج👍
اگه نخوردی حتماً امتحان کن عالیه😍
❄️ کولاک ❄️
@koolak2026