امشب بعد از عیددیدني فهمیدم باید دوباره از آدم ها به کتاب ها پناه ببرم. «یا عیسی مسیح کمک✋🏻✊🏻✋🏻»

عمیقا نمی‌دونم با آدم ها چطور کنار بیام. آدمهایی که حتی وسط جنگ دغدغه‌شون پیدا کردنِ ناخن‌کار درست و حسابیه! کل دغدغه‌ و هدفشون از زندگی اینه که اگه مژه نمیکاره چطور مژه دونه دونه بزاره تا خیلی وقتش گرفته نشه و چشمش اذیت نشه! به فکرِ روتختی و ست رنگ مبل با فرش خونه‌ن! و .. بچه ها این آدما خیلی خطرناکن خیلی، راجع‌به اینکه کشور درست نمیشه هزاران نظریه دارن و قدم های کوچیک تا بزرگ تو مسیر رشد و دغدغه های بقیه راجع‌به انجام کار مفید رو به سخره میگیرن و فکر میکنن کل زندگی یعنی بخر بپوش بخور بمیر. خسته‌م ازشون، اینا فکر میکنن خیلی میفهمن ولی خیلی نفهمن وای. کل ذهنیتشون از زندگی اینه که شکمشون سیر باشه و با رفتن یه خار تو پاشون دنیاشون به خطر میوفته و آدما باید چسناله هاشون رو تحمل کنن خسته ام ازشون😭 اینا فکر میکنن باید در قبال انجام هرکاری یه چیزی بگیری حتی در قبال حرکت به سمت اعتقاداتت .. نمی‌دونم بعد از بحث راجع به اینکه چقدر از لحاظ فرهنگی تو فقر هستیم و نظریه ها و نطق و حرفاشون راجع‌به انتخابِ« تخت خواب و مدلش و فلان بهمان که یک چیزی انتخاب کنیم که قیمتش مناسب باشه چون بعد از چند ماه جدیدش میاد بخریم» چه واکنشی نشون بدم. ( تو کل سال یک کتاب به زور میخونه ) عمیقا دلم میخواد گیس پریشون کنم و همشونو بکشم. شما چجوری باهاشون کنار میاید و تحملشون میکنید :)؟ تراپی لازمم خدایا کمک.

کاش زودتر مهاجرت کنن و مارو با فقر فرهنگیمون تنها بزارن🙏🏻

آهنگش که میخواستین👆🏻

سهم نفرت پراکنی امروزمون میرسه به فامیلای عزیز.

بنده هیچوقت مرگ بر اسرائیل و آمریکا نخواهم گفت☝️

😭✨:)))

بیایید انجام بدیم