ذهنوراجِمن⋆
- من به کتابهایی که شخصیت اولش زنها باشن خیلی علاقه دارم. الخصوص داستانهایی که در بستر جنگ باشه(م
راجعبه این کتاب باید بگم
جالب بود ولی «جالبناک یا جالبانگیز» نه! فقط جالب بود ..
خود روند داستان خوب بود ولی یه نمه فانتزی بود.
اون چنگی که باید به دل میزد نزد اما نقطه قوتش قلم جذذذاب نویسنده بود ..
خودمونی، بی غل و غش، طنز بانمکی هم داشت و خب این فقط باعث شد کتاب رو تموم کنم.
یه جاهاییش رو هم بخاطر توضیح زیاد اضافه ذهن لیلی سرسری خوندم و شاید اصلانخوندم،
درکل بد نبود و این ژانر متفاوت بین رمانهایی بود که خوندم.
(ولی حس میکنم شاید سرنوشت فاطمه هم مثل این دختر باشه🤣🤡)
یکبار خوندنش رو امتحان کنید*
و خیلی جوگیرانه دلم خواست در اولین فرصت برم کافه خیابان شهرِ خودمون.
«زندگیشخصیمنباکتابا»
#چگونه_ازتنهایی_نمیریم
ذهنوراجِمن⋆
راجعبه این کتاب باید بگم جالب بود ولی «جالبناک یا جالبانگیز» نه! فقط جالب بود .. خود روند داستا
*چگونه دوستانمان را وادار به خواندن کتاب کنیم. عزیزان این ی مدلشه😂😐
POV :
به یه جایی رسیدیم که با دقت به صدای جنگنده ها گوش میدم ببینم این سومی بود یا چهارمی🤌🏻