واقعا "عمر می‌رود، من هم"

تا قیامت دل من حرم میخواد.

اون یه نفر که اکانتم رو چند وقت یبار چک میکنه و نمیتونه بفهمه چمه:

یه ادیت زدم که دوستش دارم. وقتشه انقدر ببینمش تا ازش متنفرشم.

بله قربان🙏🏻

روزی من چهل ساله میشوم و موهایم جوگندمی حتما بازهم شبها تنهایی قدم میزنم و بازهم هدایت میخوانم آن روزها کم حرف تر و آرام تر میشوم کمتر میخندم بیشتر نگاه میکنم و عمیق تر فکر حتی شاید سه شنبه ای بیاید و فراموشم شود در انقلاب سیگار کشیدن به چه معناست حتما توهم کمتر چشمانت میدرخشد و به آراستگیِ قبل نیستی و هرگز خاطرت نیست نقاشی ام میان کدام کتاب فراموشی ات خاک میخورد و اصلا برایت مهم نیست تنها مخاطب زندگیِ یک مرد بودن چه حسی دارد لابد آن موقع دخترت عاشق شده و سعی داری انتخاب منطقی را یادش دهی و برای دوست داشتنش دلیل عقلانی بخواهی و یکروز که سعی داری هوای یک عشق را از سر دخترت بپرانی باهم سری به کتاب های دانشگاهی ات میزنید ناخودآگاه خشکت میزند و یک لبخند عمیق از انبار کهنه دلت بیرون می آید نفست حبس میشود و من را بیاد می آوری و مقایسه بین یک همکلاسی دیوانه دوران جوانی ات با شریک زندگی کنونی ات گند بزند به تمام دلایل منطقی ات و بلاخره در چهل سالگی متوجه میشوی عاشقی منطق ندارد و دوست داشتن دلیل... "مهدی بهرامی"

این جزو فیلم نبوددددد

تنها شبی که شاید قبول کنم رایة‌الهدی نرم و برم امیر چقماق:

قسمت آخر شرلوک عجیب جالب بود.