میدونید یزد هم نه. رایة‌الهدی✅✅✅✅✅

مسافرم داشت با تلفن حرف می‌زد. جلوی کتابخونه ملی سوار شد. پشت خط مادرش بود. داشت توضیح میداد که «خیلی شرایط سخت شده. من فکر میکردم تو سی سالگی حداقل یه ماشین یا خونه برای خودم داشته باشم. اعصابم ضعیف شده. امروز پسره بهم گفت شما من بهتون سلام میکنم ناراحت میشید؟ میخواستم بکشمش پسره روانی رو. اره از همین فروشگاه زیر کتابخونه خرید کردم تخفیف‌هاش خیلی خوب بود. قفسه تخفیف‌هاش دیگه خالی شده بود. نمیدونم خیلی اعصابم ضعیف شده. نه دوستم رفته خونه اجاره کرده ۴۰۰ رهن ماهی ۱۴ اجاره. دلم برای دستپختت‌ تنگ شده..» @ir_tavabin

همین مونده بود خواب ببینم کل رایة‌الهدی‌ به سردستگی آقای کاظمی نسب منو مسخره میکنن.

چشمانم خیره به صفحه گوشی بود. سرم پایین بود. حواسم به هرجا بود جز صحنه ی پشت شیشه ی ماشین. قطره ی آب،پر قدرت به صورتم برخورد کرد. قطره ی کوچک آب باعث شد من برای لحظه ای از زندگی از باران لذت ببرم.

Strumming my pain with his fingers Singing my life with his words Killing me softly with his song

خیلی وقت بود سعی نکرده بودم یه کاراکتر از ذهنم بکشم. درسته همچی چیز خاصی نشد ولی راضیم.