آخه چرا باید وسط غذا خوردن اونم توی یه مکان که کلی فامیل و آشنا نشسته یاد بستنیای که آقای حبیبی بخاطر خرابکاری بچهای مدرسه ما برای کل کاروان بخره و یاد دستی که برای آقای کاظمی نسب تکون دادم بیوفتم و برنج از شدت خنده بیوفته تو حلقم؟ تازه اونم وسط مراسم ختم.
اشتباه.
بچها ذهن زیبا رو دیدید؟ یکی از همکارای بابام مثل اونه :))))
خیلی دوست دارم باهاش حرف بزنم :))))))