焚
📫 پیام ناشناس جدید نمیدونم این پیامی که الان مینوسم رو میخونی یا نه ولی اولین باره که دارم ناشنا
شاید یه روزی که آدما کمتر حس ناامنی میدادن بهم، تصمیم بگیرم دوباره بهشون شانس بدم و اینجا دوباره بگم آقا بیاید بریم بیرون. البته وقتی با یسری از بچههای اینجا رفتم بیرون واقعا حس خوبی داشتم و خیالم راحت شد که اینجا آدم مریض نداریم. ولی مثلا به دو سه نفر که دوست داشتم نزدیک شم فهمیدم اونا خودشون از قبل دوست و رفقای خودشونو دارن. احمقانست که انتظار داشته باشم یکی فقط منو داشته باشه. ولی چون خودم فقط اونو خواهم داشت، این انتظار احمقانه هست توم
焚
شاید یه روزی که آدما کمتر حس ناامنی میدادن بهم، تصمیم بگیرم دوباره بهشون شانس بدم و اینجا دوباره بگ
Im so miserably jealous وقتی بحث رفیقه
دوست نه ها، رفیق. باید هی مطمئن شم دختره واقعا منو رفیق خودش میدونه وگرنه ناخواسته دیوار میاد بالا و فقط دوست حسابش میکنم. بعد با فقط دوستها تقریبا هیچ حرفی ندارم بزنم
به اینم توجه کنید که نزدیک عادت ماهانمه وگرنه درحالت عادی مثل عقاب تنها به زندگی بدون رفیقم راحت ادامه میدم
هدایت شده از ناشناس 焚
📫 پیام ناشناس جدید
https://eitaa.com/letsburn/13449
فکر کنم من پر دوست ترین آدم تنها و گوشه گیر جهانم..
همیشه گوشه گیرم اما همیشه با یه عالمه آدم دوست میشم و اینجوریه که نه خیلی صمیمی که بتونم باهاشون بیشتر از احوال پرسی حرف بزنم و نه اونقدر تنها که حداقل بتونم با یه نفر خیلی صمیمی بشم..
نمیدونم چجوری باید درست ارتباط بگیرم..
همیشه نقش تراپیست برای همه رو دارم اما خودم تنهام..