شتر تو خواب پنبه دونه میبینه

روزی که نابودی این و رفقاشو ببینم دیگه چیزی از دنیا نمیخوام

من اسم این پوچی رو پوچیِ مقدس گذاشتم من از اون ساعتی که یه روایتی رو خوندم، فهمیدم هرچقدر هم گه باشم و به تموم زندگیم هم یه تنه گند زده باشم بازم دوست داشته میشم توسط امام. و دیگه نتونستم حتی تو بدترین حالت از مسیر خارج شم. یه جوونی تو خیابون داشته مشروب میخورده. وقتی امام (گمونم امام صادق یا امام رضا؟) تو کوچه اومدن رد بشن این جوون ایشون رو دید و روشو برگردوند، امام رفت دست رو شونه اش گذاشت گفت حتی تو این حالت هم از من رو برنگردون. یا خود حُرّ که داستانش زمان تحولم یکی از چیزایی بود که انگیزم بود. حُرّ تا روز عاشورا تو سپاه دشمن بوده و حتی تو مسیر امام حسین کلی سنگ هم انداخت و مانع شد ولی روز عاشورا یهو متحول شد و امام کاملا پذیرفتش و گفت منتظرت بودم

واقعا ما هیچی از محبت و عشق امام به خودمون نمیفهمیم

این یه قسمت از حرفای آقای موزون تو یه همایش دیگه ست. واقعا ما نه خدا رو شناختیم نه امام رو. خدا اینه نه اون چیزی که تو دینی مدرسه میخونیم

والا من که منگل تر از همه ام ولی میدونی که امام دوستمون داره. بنظرم هم باید به خودمون کمک کنیم (با مطالعه و فلان)، هم به بقیه. خیلی هوای بقیه رو داشته باشیم این روزا

Jesus loves y'all

امیدوارم جوابشو بگیره🤝

منم گاهی اوقات آرزو میکنم که کاش برمیگشتیم به قدیم و اونها هنوز کاراشونو مخفیانه میکردن و میتونستم هنوز به جمله امام خمینی بخندم