راحت باش ما هم با گوگل ترجمه پیاما رو میفرستیم

اومدم دیدن بابابزرگم

دلم خیلی واسش تنگ شده بود

بابابزرگ دیگمم بود

موقعی که داشتم میومدم اینجا و بابا تو ماشین درباره اینکه چطور یکی از عموهاش میخواسته زمین ها رو بالا بکشه حرف میزد، به این فکر میکردم که دیوونه کنندست که بعد از رفتن یه آدم هم دنیا به کار خودش ادامه میده. ستاره ها هم متولد میشن، میسوزن و میمیرن. هرچند دنیا برای اطرافیان آدمِ کوچ کرده دیگه مثل قبل نمیشه ولی به هرحال به کار خودش ادامه میده.

چند شب پیش داشتم با یه آلمانیه تو گیم حرف میزدم، گفت تو باید خودتو مرکز جهان بدونی چون بعد از مردن تو، دنیا هم با تو میمیره. گفتم شرمنده من نمیتونم همچین تفکر مسخره ای رو داشته باشم چون دارم میبینم چطور دنیا بعد از رفتن عزیزانم به کارش ادامه میده. من هم حتی اگه بگیرم، عزیزانم به زندگی ادامه میدن. درواقع کلا دنیا اینجوریه و درستش هم همینه چون مکان اصلی ما یه جای دیگه ست. برگاش ریخت از این تفکر و کلی تعریف و تمجید کرد، منم نتونستم بهش بگم این یه دیدگاه دینی هست که درونم ریشه کرده.

راستی اینو میخواستم بگم که شمال برای من و بقیه بدون بابابزرگ دیگه هیچوقت مثل قبل نشد ولی خب دنیا داره به کارش ادامه میده. دیگه پذیرفتمش و دلخوری ای ندارم. it is what it is