از وقتی آقا رفتن، دیدن مستندها و شنیدن سخنرانی‌ها و مطالعه‌ی کتابهاشون یه‌جور دیگه‌ای برام قابل فهم شدن، انگار تا قبل از این ماجرا کور و کر بودم و سواد خوندن و نوشتن نداشتم. تمام اون دغدغه‌هایی که گاها در ذهنم سیاه‌وسفید بودن دارن رنگ می‌گیرن و متوجه میشم اونچه که امثال من حتی در آینه هم نمیدید، رهبر شهیدمون در خشت خام میدید. شاید لازم باشه دوباره ببینیم، بشنویم یا حتی بخونیم.

خب خداروشکر تنها نیستم. فکر کردم دیوونه شدم

وقتی از راهپیمایی شبانه برمی گردی خونه:

literally

انقدر اتفاقات مهم دارن با سرعت رخ میدن که حتی تا الان وقت نکردم دربارۀ سرلشکر موسوی بنویسم. کاریزماتیک، پر ابهت، جذاب، پاک، کاربلد، و .. . نمیدونم چی بگم. ارتشیا میدونن ایشون چقدر ۱۰/۱۰ بوده. خیلی دوستشون دارم و احترام بالایی واسشون قائلم. تا ابد تو قلبم میمونی امیر سر لشکر موسوی🫡🙇🏻‍♂. شهادتت خیلی مبارک، بهت میاد.

📷 وداع اهواز با دو شهید اقتدار عکس: محمد آهنگر @Farsna

من تا قبل از اینکه این عکس رو ببینم همش در پس ذهنم بود که اه چرا پرچممون طرح و رنگ خاصی نداره. ولی برگام از اینکه چقدر این عکس زیباست. ترکیب پرچم ها، لاک خانمه و گل های رز سفید و قرمز که ساقه شون سبزه با هم، باعث شدن برای اولین بار از ترکیب رنگی پرچم ایران خوشم بیاد. lol

تیکتاک که بالا بیاد میذارمش پروفایلم احتمالا