همه چی زیادی واضحه خداحافظ

فکر میکنم هنوزم متوجه عمق ماجرا نشدید! شما شاهد غول‌تَشَن‌ترین و مجهزترین جنگ جهان از ابتدای خلقت تا کنون هستید. جنگی که یک کشور نیمه بزرگ، یک گربه ی ریزه میزه، یک فلفل نبین چه ریزه، کنجی از آسیا، توش داره در مقابل تموم دنیا می‌ایسته. پیشیِ ما، تو روی بزرگترین اَبَرقدرت‌های جهان ایستاده و داره میگه: قدِ من نیستی با قدِ بلند. و واقعا هم همینه. با لشکری از تکنولوژی حریف کشوری که بزرگترین راهبرِ ایدئولوژیش ترور شده نمی‌شن. اصلا مثل و نظیرش رو تو تاریخ سراغ دارید؟! تموم جهان برگاش ریخته. رسانه‌ها فکر کردن با بایکوت کردن اخبار ایران، همه چی تمومه. درحالی که زهی خیال باطل! اگر تا الان تونستی نبرد شر و خیری رو در تاریخ جهان سانسور کنی، بدون اینکه خدا اصل ماجرا رو افشا کنه، پس اینم می‌تونی. شکوهِ این اتفاق گینسیه. باید تو گینس ثبتش کرد. باید تو کتابای تاریخ تموم مدارس جهان درسش داد. باید از روش صدها سریال هالیوودیِ بر اساس واقعیت ساخت. داغید نمی‌فهمید مرکز جهان همینجاست. داغید نمی‌فهمید ایران قلبِ تپنده ی جهانه. داغید نمی‌فهمید وسط چه مبارزه ی تمدنی خفتی قرار گرفتیم. داغید نمی‌فهمید. تموم تلاشتونو بکنید توی این جنگ، حداقل شده یک سنگ هم به سوی شَر پرتاب کنید. پاشید برید دست ننه باباتونو ببوسید که تو این روزا و تاریخا به دنیا آوردنتون. جوونی‌تون شاید تا دیروز پر از فقر و فلاکت و بدبختی و نرسیدن دیده میشد، ولی الان ایرانی بودن؛ یعنی سهمی داشتن در «بزرگترین جنگِ تک نفره ی تاریخ»! بزرگترین قُلدری در برابر قُلدری. بزرگترین قُلدری با دست‌های خالی در برابر قُلدری که از هر کصافت‌کاری‌ای برای پیروز شدن بهره می‌بره. یادتونه میگفتید خدا کو؟! چرا به دادمون نمی‌رسه؟! خدا همینجاست. خدا دقیقا همینجاست. همونجایی که از نقاره ی مسجد محل، داره بلندتر از هر زمانی «الله اکبر» پخش میشه. خدا می‌خواست تو؛ جوونِ مفلوکِ یک سرزمینِ بیچاره و تسلیم نباشی. خدا میخواست اسم‌ت به عنوان جوونِ یک کشورِ جنگ زده تو تاریخ حک نشه، خدا می‌خواست اسم‌ت به عنوان یه قهرمان با دستای خالی ثبت بشه. دستِ مامان باباتو ببوس دستِ خدا رو ببوس. خدا تو رو بزرگتر از قیمت سیب زمینی و پیاز و پی‌اس و آیفون میخواست. خدا تو رو سلحشور میخواست. این جنگ جمهوری اسلامی با دنیا نیست. جنگِ ایرانِ هخامنشی تا قاجاریه با تمومِ نیروهای کثافتی و زن‌دایی‌طورِ جهان. با همه ی وزه‌های بی‌پدر و مادر..‌. حتی اگر «رضاخان» زنده بود و شرایطشو داشت هم از این رشادت‌ها حمایت می‌کرد. چون حتی اونم آرزوش استقلالِ ایران بود و نتونست به دستش بیاره و حتی خودش هم «وابسته» از ایران تبعید شد. تمام آنچه که از تاریخ ایران بهش باور داری در این جنگ؛ طرفِ ایرانن... طرف همکن جمهوری اسلامی‌ای که هممون تا دوماه پیش نمی‌خواستیم سر به تنش باشه. حالا تو بگو می‌خوای کجا باشی، طرف اینا(که هرچند ازشون دلِ خوشی نداری، ولی آینده ی ایران دست اوناست...) یا طرف خائن‌ترین‌ها از دیرباز و آغاز تا امروز و دیروز به وطن‌ت، که حالا تو لباسِ شاه و شاهزاده و اَدا و قِر و تجمل و فیگور و قمپز، دارن بهت وعده های آب‌زیپو می‌دن... توروخدا مغزتو بزن به برق! الآن وقت غرقِ حرفِ این و اون شدن نیست. به حرفام فکر کن. همین...

‌

پرچم و اون "الله" وسطش قلبم رو به تپش میندازه.

😂😂😂

فقط میدونم که این محبت یهویی به دل من افتادن اتفاقی نیست. نمیدونم کدوماتون حس منو دارید ولی مهر طرف بدجور به دلم افتاده. از طرفی ناراحتم که بعد از از دست دادن نصف خانوادش باید این مسئولیت سنگینو هم قبول کنه، ولی از طرفی واقعا لایقشه

@fraame     ☫رسانه فریم☫