ایران شد امید آزادگان جهان و من. قبل از اینکه این جنگ شروع شه از غزه و سودان میخوندم که چقدر وضعیتشون روز به روز وحشتناکتر میشه.. غیرقابل تحمل بود.
از اینکه روزانه چقدر زن سودانی مورد تجاوز قرار میگیرن و کشته میشن یا از اینکه اکثر کودکان غزه یک یا چند عضوِ بدن خودشون رو از دست دادن.. از فقط محکوم کردنهای سازمانهای بین المللی بیزار شده بودم و کاملا قطع امید کرده بودم. فکر میکردم دنیا داره به آخر میرسه مخصوصا وقتی اپستین هم بهش اضافه شد.
و ایران یکباره با شمشیر عدل علی (ع) به جون ستمگران افتاد؛ موشهای اسرائیلی که روتین روزانهشون تجاوز و قتل بود به سوراخ ها دویدند و احمقهای اماراتی که از منابع طلای سودان نفع میبردند ولی به تروریستهای اونجا هم اسلحه میفروختند تا مردم عادی به قتل برسن، وحشتزده شدند، و بقیه وحشیها.. نور در جهان ساطع شد از این خاک مقدس🇮🇷.
امیدوارم زخم "وعدۀ صادق"های ایران به تن یهود، به عمیقی زخمهای "خیبر" باشه که هیچوقت فراموشش نکن.