صحنه ۳ - مسابقهٔ عشق شاهد (که در اسارت ببعستان فنون رزمی یاد گرفته) مقابل شفق (فرماندهٔ کارکشته) قرار می‌گیرد. نبرد با بال و نوک و لگد.اما هر دو عادلانه می‌جنگند. بعد از نیم ساعت، هر دو روی زمین افتاده‌اند. خسته. نفس‌نفس‌زنان. شفق: «مساوی...» شاهد: «نمی‌شود مساوی...» عارقانه جلو می‌آید، دست هر دو را می‌گیرد و همزمان بلندشان می‌کند. عارقانه (با صدای بلند): «مسابقه مساوی شد. پس قانون عشق قدقدستان می‌گوید: هر دو برنده‌اید!» مرغ‌ها سکوت می‌کنند. بعد یک مرغ می‌گوید: «قانون عشق قدقدستان؟ کی نوشته؟» عارقانه: «الان. من نوشتم.»

صحنه ۴ - پایان غیرمنتظرهٔ واقعی عارقانه شاهد و شفق را به اتاق خصوصی می‌برد. در را می‌بندد. مرغ‌ها گوش می‌دهند. صدایی نمی‌آید. بعد از ده دقیقه، در باز می‌شود. شاهد و شفق با هم بیرون می‌آیند. هر دو خندان. هر دو در آغوش هم. مرغ‌ها مات و مبهوت. شاهد: «ما فهمیدیم عارقانه چه بازی درآورده.» شفق: «او به هیچکداممان علاقه نداشت. می‌خواست ما را از هم متنفر کند تا خودش آرام بگیرد.» شاهد (با خنده): «پس ما تصمیم گرفتیم...» شفق و شاهد (با هم): «...ما با هم باشیم!» و در مقابل چشمان وحشت‌زدهٔ عارقانه، شاهد و شفق همدیگر را می‌بوسند. (روی گونه.)

صحنه پایانی - ضرب‌آخر عارقانه (با دهان باز): «نه... نه... این قرار نبود... من می‌خواستم شما خسته شوید و من فرار کنم...» مرغ نگهبان (از پشت): «قربان، تخم‌ها را جفت کردند. شاهد و شفق همین الان اعلام کردند قصر را ترک می‌کنند. با هم.» عارقانه (روی تخت می‌افتد): «پس من... تنها شدم؟» صدای قُل ۱۹۳ سانتی (از دور): «نه قربان. من هنوز اینجام.» عارقانه (وحشت‌زده): «نه تو را نخواستم...» قُل (در آغوشش می‌گیرد): «خیلی دیر شد، قربان.» پرده می‌افتد روی صورتی از عارقانه که بین بغض و خنده گیر کرده است. --- پ.ن: شاهد و شفق همان شب در قلعهٔ کوچکی در مرز قدقدستان و ببعستان مستقر می‌شوند و با هم فرماندهی یک ارتش زنانه را تأسیس می‌کنند. عارقانه هر جمعه برایشان تخم‌مرغ نذری می‌فرستد. اجباری.

شفق و شاهد بن

من هرگز با شاهد نمی‌رم. دیپ سیک داره دروغ پراکنی می‌کنه

یعنی چی که برنده با عارقانه میرن اتاق خصوصی؟!💔

از همین لحظه مخالفت خود را با دیپ سیک اعلام مینمایم