درد نداره*

حق با توست قیصر، به‌هرحال گل یکی‌دو پیرهن بیشتر از غنچه پاره کرده. و شاید به همین سبب باشد که غنچه با دل گرفته می‌گوید، زندگی لب ز خنده بستن است. گوشه‌ای درون خود نشستن است. گل اما می‌گوید، زندگی شکفتن است، با زبان سبز راز گفتن است. خب ما ها هم غنچه‌ایم، غر‌غرو‌ایم، ترتروایم، زرزروایم. چپ می‌رویم و راست می‌آییم و نرسیدن را ناله می‌کنیم. گل‌ها را می‌بینیم و حکمت خدا را گریه می‌کنیم. می‌دانی چرا؟ چون باغبان خیلی وقت است که رفته. کسی نیست ریشه‌های در کویر ما را سیراب کند و کمکمان کند پیرهن پاره کنیم. ما داریم حیف می‌شویم و هیچکس به هیچ‌کجایش نیست آقای امین‌پور.

آغاز فصل سردی؟

پوچم، خالی‌ام، آبکی‌ام. الان سزاوار‌ترین آدم برای مردنم.

همه‌چی زیادی به هم پیچیده.

نرگس میگه خواستن با نیاز فرق داره. اون میگه نیاز خودخواهانه‌ست.

چیزه، من کم آوردم راستش.